Attachments Novels & Stories

Pero minsan sapat na yung simpleng eye contact, yung maikling tango, o yung pag-iiwan niya ng sticky note sa tabi ng monitor or sa desk ni Isabella That day, isa na namang note ang naiwan: “Check your inbox. It’s not urgent, just something I thought you should see. – S” Napakunot-noo si Isabella. Binuksan niya agad ang email. Subject: One-day Retreat – Optional Participation Sa loob ng email, naka-attach ang poster ng isang upcoming team retreat. Isang araw lang, Saturday, offsite, at optional. Pero sa dulo ng email, may note na handwritten and scanned:

Bukod sa napakarami eh pare-parehas lang naman for sure ang mga messages nila. Sunod kong binuksan ang notifications ko pero umalis rin agad ako dun. Puro mga tags,mentions, at kung anu-anong hindi naman importante anng naroroon. I am about to log out nang may biglang nag pop out sa screen ng laptop ko. Naningkit ang mga mata ko nang basahin ko iyon. XAVIER CONNER SENT YOU A FRIEND REQUEST Accept|Decline

“Don’t be late tomorrow. You wouldn’t want to miss the show.” Tumunog muli ang click ng linya—tapos na ang tawag. Naiwan akong nakatulala, hawak pa rin ang telepono. Unti-unting nag-vibrate ulit ito, senyales na may bagong message. Isang file. Walang pangalan. Walang subject. Pero mula sa sender: J. Jimenez.

From: Alistair Montecillo Subject: Documentation and Analysis Report Binuksan ko ang email. Walang body text, puro attachment lang ng karagdagang details ng structural plans na nakita namin kanina. Pero sa dulo ng email ay may nakasulat na maikling note: ‘The deadline for the report is next Friday. Ensure that the photos you took are labeled correctly. Also, drink some water. You looked like you were about to pass out from annoyance earlier.’ Halos maibuga ko ang kinakain ko. Bwisit! Ganitong methods ba ang sinasabi niya?! ’Yung may personal na pa-habilin?! Sinungaling!

Mabilis na binuksan ni Ethan ang conversation. Walang pangalan. Walang larawan. Isang message lang ang paulit-ulit. Gawin mo ang sinabi ko. Huwag kang magtanong. Napakunot-noo ako. “May iba pa?” Nag-scroll si Ethan. Biglang tumigil siya. “Ano?” May attachment. Isang lumang larawan. Binuksan niya iyon. Nanlaki ang mga mata ko. Larawan iyon nina Adrian at Daniel.

At ayokong maging bahagi siya ng problema ko. Nang mag-aalas-sais na, nag-ayos na ako para umuwi. Pero bago ako tuluyang makaalis, dumating ang isang email. Subject: Archived Foundation Records Binuksan ko. May attachment. Isang scanned document mula sa dating foundation administrator. Binasa ko. Medical Assistance Request Patient: Victoria Santos Napahinto ako. Victoria. Pero hindi pa iyon ang nakapagpatigil sa akin. Sa ilalim ng pangalan niya ay may handwritten note.

"Oo sige na, ite-text ko na lang sayo kung saan, basta pumunta ka na dito, bye," Pinatay ko na ang tawag at tinext sa kanya ang ospital. Nagulat naman ako ng biglang nag message si Atty. Crisan sa messenger ko. Nag send siya ng file na kaagad kong binuksan at tumambad doon ang picture ng babaeng nasagasaan ko at lahat ng tungkol sa babaeng iyon. Gotcha! Siya nga si Zamantha Sanchez damn it, small world.

Ilang minuto na siyang nakahiga sa ibabaw ng kama at nakatitig sa ceiling nang biglang tumunog ang phone niya, tanda na may notification na pumasok sa phone niya. Her brow furrowed, and she took it. She just received an email from an unknown sender. Umupo siya upang mas maayos na mabasa at ma-comprehend ang email. From: unknownsender@hiddenmail.com To: renesediorakensington@fashion.com Subject: Do you still remember her? Red ribbons, white lilies, and a name carved in silence. She never left, Renese. She’s still with you. Attached was an old, grainy photo—a young girl standing beside a tree, her face blurred.

While I was busy sipping in my coffee my phone beeps for a text. Zaira: Sorry for not telling you this... but I know how frustrated you are right now. Just open the attachment I send right now and sorry. I was weirded by her last remark. My hands were trembling while pressing the attachment she send. Matagal akong napatulala sa mga litratong lumabas ng pindutin ko ang attachment na sinend sa akin ni Zaira.

tumango si Agatha, iniisip kung kelan niya kaya ulit magagawa ang pose na iyon ng perpekto. Pagkatapos mag-usap, bumalik siya sa kwarto. Walang tigil s apag-flash ang mga message sa phone niya. Nakita niya ang napakaraming missed calls at sunod-sunod na messages galing kay Noah, pati na rin ang sangkaterbang notifications sa timeline. Chineck niya ang post ni Alex at nakitang may mahahabang away sa comments section sa pagitan ni Noah at ni Louie.