Autobiography Of A Student Example Novels & Stories

Hindi ko maiwasan ang mapabuntonghininga dahil wala rin akong perang pambili kung sakali. Kinalkal ko lang ang ilang notebook na walang sulat mula sa mga estudyante ko dati. Naging abala ako sa pagtatagpi-tagpi niyon gamit ang ilang yarn na narito rin sa classroom. Nakagaqa ako ng limang notebook kaya napangiti na lang ano bago ipinangalan ‘yon sa ilang estuyante kong kapos talaga sa buhay. Hindi ko naman na namalayan ang oras at hindi napansin na madilim na pala.

Hindi na siya sumagot, pinaharurot na lang nito ang kotse nang mabilis hanggang sa makarating sa boundery between Tenement and the surface of normal living people. Gabriel. Isinabit ko ang uniforme at bag na ginamit sa pagpapanggap bilang isang estudyante. Pasalampak ko namang iniupo ang puwet ko sa upuang gumagalaw-galaw sa tuwing ikinikilos 'yon. Hindi ako makapaniwalang nakapasok ako sa paaralan... sa unang pagkakataon. Sa totoo lang ay na-excite rin ako sa idea na 'yon. Hindi ko naranasang mag-aral noong bata pa ako.

Matagal na niyang natapos ang sariling panata at natigil siya sa panata ni Avery. Sinabi niya kay Avery na magsulat ng kanyang sariling panata at ginawa niya iyon, ngunit hindi siya nasisiyahan dito. Siya, isang nakaraang estudyante ng agham, ay sumulat ng halos isang libong salita para sa kanyang mga panata, habang bilang isang nakaraang mag-aaral ng panitikan, si Avery ay sumulat lamang ng isang daang salita.

Ibang-iba na siya. Umaabot sa aking pandinig ang halu-halong boses ng mga nasa loob—ingay na nabubuo kapag vacant ng klase o wala pa ang subject teacher. Wew, student life. I've been a student too. I can relate somehow. Though all of those are now just fading memories. Sinipat ko ang aking pambisig na relo—five minutes na lang ay seven twenty na. It would be the start of classes Ivy have said.

Binuklat niya iyon habang naglalakad sa pasilyo papunta sa susunod niyang klase. Maayos ang sulat. Malinis. Puno ng mga formula, diagram, at paliwanag na siya mismo ay bihirang makita sa isang estudyante. “Hmm…” mahina niyang bulong, habang hindi mapigilang mapangiti. “Ang galing nito ni Rivera, halos hindi lang pala nagkakalayo ang turo namin sa dati niyang school.”

Sa tingin ko, mahusay magturo ang gurong ito at napakabuhay ng kanyang mga lektura. [Isa akong estudyante sa ika-anim na baitang. Sa palagay ko, mas mahusay magturo ang gurong ito kaysa sa guro ko noong ika-apat na baitang. Hindi siya nakakabagot!] [Oo, ako rin ay isang estudyante sa elementarya at nag-iwan ng mensahe kahit na baka pagalitan ako ng nanay ko! Napakadaling tandaan ang paraan ng pagtuturo ng gurong ito!]

Pero sadyang makulit talaga ang lahi niya. Palagi siyang may baon na kung ano-anong kuwento. Pagkatapos ay mas mahaba pa ang mga reply niya kumpara sa 'kin. Ilang beses din niya kong kinulit na ako naman ang magbahagi ng kuwento ng buhay ko. But I refused. Wala naman kasing interesante sa buhay ko. Unlike him. Who's been a honor student since grade school, an athlete, a singer, a best friend to Ralph and a popular one.

But well, wala naman mawawala kung sasagutin ko ang tanong niya. "It's a little bit of both," I said and snatch the paper away. I crumpled the paper and put it inside my bag. Since everything is messed up, and since I don't have someone to talk to, I start living and managing my own life. Mas pinagtuonan ko na lamang ng pansin ang aking pagaaral. I read a lot of books and use them in my academic activities. And maybe it comes naturally since I didn't have a hard time understanding and analyzing all the information written in the books. Well yeah, good for me I got all As. There's no one who will be proud of this kind of achievement but me.

Ang kanyang pagpasok sa kolehiyo ay isang malaking hakbang, isang paalala na ang aming mga anak ay unti-unting lumilipad mula sa pugad. Si Sophie naman, na ngayon ay pumapasok na sa isang prestihiyosong unibersidad, ay naging isang matalinong dalaga, puno ng empatiya at pagnanais na makatulong sa iba. Ang kanyang karanasan kay Victoria ay nagtulak sa kanya na mag-aral ng psychology, na may layuning maging isang child psychologist. Naging inspirasyon siya sa marami, ang kanyang kuwento ay isang testamento sa paglabas ng liwanag mula sa kadiliman. Madalas siyang umuwi tuwing weekend, at ang kanyang mga kuwento tungkol sa buhay sa unibersidad ay laging puno ng sigla at mga bagong ideya.

Baka balak nitong isulat ang autobiography ko. "Ah hindi naman yung parang story book. May revision kasi ng History book na gagawin dahil sa pagbabalik niyo. I wanted to add more details on how did you survive and a brief story of your life on Earth." Paliwanag naman nito sa akin.