How To Write An Autobiography About Yourself Novels & Stories

At kung tatanungin ninyo ako kung ano ang pinakamahalagang natutunan ko sa lahat ng ito… Siguro ito: Na ang pagsusulat ay hindi lang tungkol sa paglikha ng kwento. Ito ay tungkol sa paglalabas ng sarili mong hindi mo kayang ipaliwanag sa ibang paraan. At sa bawat mambabasa na sumama sa akin sa journey na ito salamat. Dahil kahit hindi ninyo ako kilala nang personal, kahit hindi ninyo alam ang buong buhay ko, kahit sa simpleng pagbabasa lang kayo dumaan…

"Ito ay tungkol sa pag-unawa sa iyong sarili at kung ano talaga ang ibig sabihin ng pag-ibig. Nagsusulat ako tungkol sa sarili kong mga karanasan, kung paano ako nahirapan sa paghahanap ng aking lugar at kung ano ang ibig sabihin ng tunay na kumonekta sa isang tao." Nakinig ako, nabighani sa lalim ng mga insight niya. "That sounds really personal. I didn't realize you were sharing so much of yourself." Tumango siya. "Hindi madali. Minsan parang na-expose ko ang isang parte ng sarili ko na hindi ako lubos na kumportable."

I want to be like him but I still don’t believe na kaya ko. “Hay nako Autumn..” biglang sambit ni ninong at saka lumipat sa bangkong katabi ng inuupuan ko. “I didn’t know you had this kind of attitude. Kailan ka pa nawalan ng tiwala sa sarili mo? Nasaan na yung Autumn na matindi ang paniniwala sa mga prinsipyo niya?” saad niya nang nakangiti. “Pero kasi ninong, you know how hard it is to write those kinds of stories. Effort, time, patience, research at vocabulary, yon ang kakailangan ko once I decided to write. How could you think na-”

“Alam mo talaga kung paano ako pakiligin, ‘no?” I giggled. “Of course, isang harot ko lang sa ‘yo, bibigay ka na, eh.” “Tsk. You’re unfair habang ikaw ang tigas mo.” I just giggle and hugged him tight. Nilipat niya ang page niyon. Ang notebook na iyon ay naglalaman ng mga hinaing ko sa buhay. Hindi kasi ako nasanay na magsabi ng nararamdaman sa ibang tao kaya sinusulat ko na lang. Writing is my comfort zone. Through writing, I am able to say what I want to say. Mga bagay na hindi ko masabi-sabi sa ibang tao.

'' ''Kailangan niyang pumayag kung hindi ay mawawalan ka kaagad ng trabaho. Bigla akong kinabahan. ''Huwag kang mag-alala. Malakas ang pakiramdam ko na sa pagkakataon na ito ay nakapagdesisyon na siya." Nakahinga ako nang maluwang. "Sige na. Maupo ka na." "Salamat po." "Now, tell about yourself." "Ho?" "Sometimes, telling about yourself personally is way better than a CV." "Uhm, siguro nga po. I mean, tama po kayo."

It is not fun anymore kung maglalantad ka nga. Kinuha ko ang isang panulat. Dahil willing gumawa ng autobiography ang baliw. Sure, kailangan ko siya supportahan. Di naman makakalabas ang scrap book na ito sa bahay. Impossible yun Monina. Napapirma ako sa hulihan. Tignan natin kung ano ba ang maisusulat mo tungkol sa akin. Pagkatapos ko makapag-tsaa na pinagmamasdan lang ang babaeng himbing na himbing. Dinatnan na din ako ng oras ko para matulog.

Para kasing inamin ko na rin sa sarili ko na hindi ko talaga kayang mag-isa. "Diba may iba ka pang part time? Yung pagiging writer mo sa Easywrite Company." Yeah. Aside from work ko sa isang Cafè, writer din ako sa Easywrite Company. It started when I was still in High School. Nakita nila ang potential ko and asked me if gusto ko ba mag-work for them. Syempre matagal ko ng pangarap ang mapansin nila kaya ni-grab ko ang chance. Kung iisipin lang naman di ko talaga need magtrabaho sa Cafè para lang kumita. Malaki kinikita ko sa Easywrite. Marami na silang nai-release na books na ako ang nagsulat. But no one knows who I really was. Kahit mismong Easywrite Company hindi pa ako personal na nameme

He kept on reading the details of my CV. "I am currently jobless citizen, 26 years old and hard working. I like cars especially the designs. I am the youngest of my family, I have an older brother and working in this company is one of the dream list." Sagot ko rito. I know, I suck with tell me about yourself ayoko talaga sa tanong na yan dahil wala naman kasi akong masabing mahaba. Kahit napakadali ng tanong na ito pero hirap na hirap akong sagutin ito.

This will be the end, and the next update will be the special chapter. I would like to take this time to express my heartfelt gratitude to everyone who reached this far. Thank you, thank you so much! Thank you for allowing me to share bits of my personal life in this space. Yes, almost all of the flashbacks except for the last one were from my real-life experiences. This was the reason why writing Toyang also feels like writing an autobiography. She is me and the person I aspire to be. I hope that her (my) story of hard-earned triumph inspired you to work diligently and passionately while holding on to your faith in God. This chapter will be told in the third person’s point of view and throu

Baka balak nitong isulat ang autobiography ko. "Ah hindi naman yung parang story book. May revision kasi ng History book na gagawin dahil sa pagbabalik niyo. I wanted to add more details on how did you survive and a brief story of your life on Earth." Paliwanag naman nito sa akin.