Essay On My Life As A Student นิยาย & เรื่องราว

Ni minsan hindi ko man lang narinig na nakipag-basagulero ito kahit na ang totoo galing din ito sa mayamang angkan. Marami kaming mga ka-classamates niya ang nalilibre niya ng mga pagkain kapag nakakasabay namin siyang kumain sa canteen. Iyun nga lang dahil pahinto-hinto ako sa aking pag-aaral, hindi na ako nakasabay sa kanya hangang sa napag-iwanan na ako. Twenty two years old na ako ngayun pero nasa third year pa rin ako sa kurso kong business management. Minsan, parang gusto ko nang sumuko. Ang hirap ng ganito. Pahinto-hinto sa pag-aaral at minsan aminado ako sa sarili ko na nawawalan na din ako ng gana na mag-aral.

Gusto ko na rin makita ang school na papasukan ko. Gusto ko rin magsuot ng uniporme ng isang estudyante. Gusto ko magsulat ng mga nasa board. Nais kong magrecite sa harap ng aking mga kaklase. Gusto ko mag quiz. Gusto ko making ng mga lecture. Namiss ko na ang pagiging buhay studyante ko. “Yung namatay daw po riyan sa may kalsada tabi ng talahiban,” ani ko kay Maria. “Hindi niyo po narinig yung malaking balita na iyon?”

Nasaktan lang ako. My college life has been hard to me. I experienced bullying dahil sa physical kong anyo at sa estado ng buhay ko. They called me fat ass, pathethic, gold digger at kung ano pang gusto nilang maitawag sa akin. Nakapag-aral ako sa school na iyon dahil sa scholar at sipag ko.

Finally, a moment of peace. Habang tinutuloy ko ang modelo ko, alam kong hindi ito magiging madali. May thesis pa. May critique. May finals. At may love life na parang rollercoaster. Pero sa gitna ng lahat, natutunan kong tumayo. Tumapang. Tumawa pa rin kahit may sakit. Lumaban. Dahil babae ako. Estudyante. Anak. At higit sa lahat, isang arkitekto sa proseso ng pagbuo hindi lang ng gusali, kundi ng sarili ko.

Tingin ko nga ay walang pumapasok sa isip ko. I am currently studying as a fourth year college student and I'm taking up Bs Biology. Ilang buwan na lang ay matatapos na ang paghihirap naming mga estudyante at ga-graduate na kami. I also maintain my high grades because I have been a certified honor student since elementary but in my current situation, tila nawawalan ako ng gana. "Okay ka lang? Malamya ka kanina sa class" puna ni Jess habang nasa cafeteria kami.

Ganito kami kasaya na sa wakas ay mga degree holder na kami. College life is one of the worst part of my life as a student. Hindi naman ako bobo, sadyang nakakalusaw lang ng braincells sa dami ng gagawin. Kaliwa't kanang ipapasa. Reporting doon, exam at quiz dito, roleplay dito, sayaw diyan. Hays! Basta ang dami kaya deserve naming magsaya ng matagal dahil after this, back to normal na naman. Well, we don't have any plan yet.

kuwento naman nito habang patungo kami sa registrar office para kumuha ng prospectus. "Basi naman kasi sa ikinabubuhay dito ay halos lahat eh agriculture kaya natural na yun ang kadalasan na kukunin ng mga estudyante." Saad ko naman rito. "Oo tama ka, pero ako pinili ko education kasi gusto kong maging teacher. Yun ang pangarap ko noon pa. Nasa 2nd year na ako, dapat nga ay graduate na ako ngayon kaso nahinto ako sa pag-aaral ng grumaduate ako ng high school at hindi kaagad ako nabigyan ng scholarship." Kuwento naman nito sa akin at tanaw tanaw ko na rin ang registrar office. May karatula kasi kaya madali lang itong makita.

sagot ko at dumiretso sa kusina, nakita ko na may pagkain na sa table, kaya gumawa na lang ako nang kape. Past six-thirty na nang umaga, and I can’t still believe that I need to go to school. I am a third-year-college student. I did not really study actually, because I have to support my ‘family’, at basically, pinag aral ulit ako ni Kalix. “Don’t you want to just fasten your education to get your degree? You can just get an exam or assessment for that, right?” umirap lang ako sa kaniya.

Malungkot akong napangiti habang pinagmamasdan ang mga nagkalat na mga istudyante sa paligid. Sa loob ng mahigit isang taon ang laki na ng ipinagbago ng buhay ko. Hindi na ako katulad ng dati na ang tumatakbo sa isipan lang ay kung paano ko maipasa ang lahat ng subjects ko. Mahahati na ang attention ko sa maraming bagay at gagawin ko ang lahat para makakayanan ang lahat ng ito.

kuwento naman nito habang patungo kami sa registrar office para kumuha ng prospectus. "Basi naman kasi sa ikinabubuhay dito ay halos lahat eh agriculture kaya natural na yun ang kadalasan na kukunin ng mga estudyante." Saad ko naman rito. "Oo tama ka, pero ako pinili ko education kasi gusto kong maging teacher. Yun ang pangarap ko noon pa. Nasa 2nd year na ako, dapat nga ay graduate na ako ngayon kaso nahinto ako sa pag-aaral ng grumaduate ako ng high school at hindi kaagad ako nabigyan ng scholarship." Kuwento naman nito sa akin at tanaw tanaw ko na rin ang registrar office. May karatula kasi kaya madali lang itong makita.