Awakening Novels & Stories

Dali-daling kinuha ko ang aking cellphone. Mas lalo akong nagimbal nang makarinig ng ilang pagsabog. Oh, gosh! Naghahanap ako nang exit door. Pero wala akong makita. Nakarinig na naman ako ng ilang mga pagsabog, sunud-sunod iyon. Damn it! Nanlaki ang mga mata ko nang tila may apoy na papalapit sa kinaroroonan ko. What the, dali-daling binuksan ko ang exit, at sumalubong sa akin ang maruming parang drainage. Huli na nang tamaan ako ng apoy at sumalpok ako sa maruming lugar. Saka ako nilamon nang kadiliman. Kung katapusan na ito nang buhay ko, sana huwag na lang akong magising pa. 2 Months later.......

Malakas, nakakatakot, at puno ng pwersang hindi nila maipaliwanag. Napatitig si Zero, bahagyang nagulat. “What…? This shouldn’t be possible.” “Kael…” mahina ngunit puno ng kaba ang bulong ni Cassandra. Ngumiti ang isang Watcher, halos parang sumasamba. “Another awakening has begun.” Nanlamig si Cassandra. Isa pang paggising? Sino? At paano? Napalingon siya kay Zero, ngunit ngayon, imbes na ngiti, malamig na titig na ang nasa mukha nito.

Buong-buo na ang pangarap na minsang winasak ng takot, galit, at trauma. Ngayon, buo kaming muli. At habang hinahaplos niya ang tiyan ko, parang may pangakong binubuo ang mga palad niya. Alas-dos ng madaling-araw nang tumunog ang alarm clock. Pero bago pa man iyon marinig, gising na ako. Hindi dahil sa ingay, kundi dahil sa bigat sa dibdib. Renzo is flying back to the Philippines today.

**Day Three: Focus Emerges** Sensory deprivation escalated: living room vast and echoey, blinds drawn to twilight gloom. "Close your eyes," Carlo ordered, circling unseen. Obeyed instantly—no hesitation now. Void enveloped; breaths measured, ears straining for micro-shifts—fabric whisper, floor creak, cologne ghost. Heart steady, not frantic. "...Right," she ventured, pivoting smooth. Eyes opened: him precisely there, three feet flank, nod imperceptible but electric. Small victory—hers alone. Thrill buzzed: senses awakening, world expanding beyond sight. Reps blurred hours; accuracy climbed, instincts humming like live wire.

DOROTHEA woke up with a light heart. Despite all the bad things happening around her, she could still somehow feel at peace. Siguro dahil sa kabila ng lahat, those people who are judging her are still nothing but just mere coworkers to her. They are just those people who she met along with her job and the things that are convenient as long as her job persists.

Ngayong wala ng banta sa kanilang mga buhay, panatag na ang kan'yang loob para sa kan'yang buong pamilya. MARAMING SALAMAT SA LAHAT NG NAGSUBAYBAY AT SUMUPORTA SA KWENTO NAMIN NI PAULYN.. NAWA'Y SUPORTAHAN N'YO PA RIN ANG MGA SUSUNOD NA AKDA NI AUTHOR SIOBELICIOUS. MALIGAYANG PAGSALUBONG SA BAGONG TAON SA INYONG LAHAT. GOD BLESS EVERYONE.. "THE ASSASSIN'S REVENGE" is officially signing off...! LUBOS NA NAGMAMAHAL ❤️ ZACHARY GIORGIO FERRARI

Isa pa, if tulog mantika ako, Deon can wake up and be alerted even in the slightest sound because of his heightened werewolf senses. Pagkatapos kong magbihis ng pantulog ay tumabi na ako sa kanila. Ako naman ang nakipaglaro kay Miracle na nasa pagitan namin at inaangat na ang mabibilog nitong mga binti at kamay. Natuwa naman ako kaya kiniliti ko siya at pinugpog ng mga h***k na naging dahilan nang cute niyang paghagikhik. Hindi ko na alam at mabilang kung ilang beses ko nang sinabihan at dinescribe ang anak ko nang cute pero I could not help but do it again and again because he was just so cute and chubby and cute once agains.

Kunot-noo ko itong pinulot at binasa ang nakasulat dito. 'Grail. Evaluation. Havoc. Death. Awakening.' ###

patuloy ni Vlady, "na ang dugo ay hindi lang para sa pag-ibig. Ito ay para sa pagdidilig ng lupa. Mama, kailan tayo pupunta sa yungib? Gusto ko nang makita si Papa... at gusto ko nang makita si Silas na nagmamakaawa." Naramdaman ni Ryella ang isang matinding takot na hindi niya naramdaman kahit sa harap ni Eva. Ang kanyang anak ay hindi na ang Vlady na kilala niya. Ang "Awakening" ay hindi lang isang trait; ito ay isang sumpa na lumalamon sa kanyang pagkatao. Habang nag-uusap sina Mateo, Julian, at Ryella sa loob, isang satellite phone sa mesa ang biglang tumunog. Walang numero. Walang pangalan.

Sa unang putok ng bala, pumutok din ang galit ko. Mira and I moved like a unit—she was precise, trained. I was raw, instinctive. Pero sapat ‘yon. Every movement felt like something deep inside me was remembering what it had been forced to forget. Parang may na-activate. Sa bawat hakbang, sa bawat kalabit ng gatilyo, sa bawat sigaw ng utos na umaalingawngaw sa labas… I felt it. Awakening. “Naia!” Ammir shouted from the back. “One minute!”