Awakening Novels & Stories

Chapter 1: Mission Mist’s P.O.V. Slap, kick, turn around, jump then gun click. Ngumisi ako nang makita kong matumba sa harapan ko ang aking kalaban. Hinipan ko ang usok ng baril na ginamit ko, “Be careful next time,” sabi ko saka ko sinipa sa dibdib ang lalaki. Isang misyon nanaman ang natapos ko, nag-inat pa ako, bago tinalon ang building. Dumeretso na ako sa apartment ko at saka naligo. Pagkatapos ay isunuot ko ang isa sa aking mga lucky dress.

Code 3825. My world stopped spinning. Did he... just give me his penthouse's code? He wants me to invade his personal space? Now! Is this what they call a miracle? Because it feels surreal and unbelievable. It's like I'm torn between believing that I'm just asleep and probably dreaming or indeed I am awake but still... daydreaming.

Oo nga at madalang ko nang naririnig ang kanilang ingay at sagutan, pero hindi ko akalaing mas alarming pa pala ang katahimikan kaysa pagiging maingay nila pareho. Hindi ko napapansin na ginagabi si Dad ng uwi, pero one night, I was woken up because of a bad dream. I was thirsty and had an uneasy feeling caused by that dream I had. Pakiramdam ko ay nauhaw ako sa klase ng napanaginipan ko. I need something cold. Something that will ease my uncomfortable feelings right now.

Paano kung wala akong magawa para mabago ito? At habang unti-unting nilamon ng pagod ang kanyang damdamin, isang malalim na buntong-hininga ang pinakawalan niya. Isang hininga na tila nagpapaalam sa mga pangarap niyang hindi na kailanman matutupad. Sa likod ng masayang musika at palakpakan, napagtanto niya ang katotohanan: pumasok siya sa isang mundo ng kawalang-kasiguruhan, isang kwentong walang kasiguraduhan kung paano sisimulan at paano magtatapos.

Gumuhit ang isang matamis na ngiti nito ngunit basang-basa niya sa mga mata nito ang pag-aalala. "Thanks God you're awake now, Ali. Wait, tatawagin ko lang ang Doctor." Bago pa ito tuluyang makalayo sa kanya ay pinigilan na niya ito. "Don't! I mean, I'm okey now. Hindi mo na kailangan pang tawagan ang Doctor.." "No, Ali. You're not okey. Nakita mo na ba ang hitsura mo ngayon? You look pale. Ang putla-putla mo."

Dali-dali akong lumabas ng banyo pagkatapos ko n'on. Kakalabas ko pa lang ng banyo ay naririnig ko na ang pagbubunganga ni Mama. “Ikaw talagang bata ka, bakit ba hindi mo magawang gumising ng maaga? Bakit ba hindi ka nag-aalarm?!“ panenermon ni Mama. Nakita ko namang nakabusangot ang kapatid ko habang sumusubo ng kanin. “Ma, dapat bang kasama sa pagsubo iyang sermon mo? Mas nabusog pa ata ako diyan kaysa sa kinain ko ngayon eh,“ pangangatwiran ni Miro.

The girl said while screaming. I slowly open my eyes. I woke up in a white room while lying on the soft bed. Where am I? Where's the girl and her mom? Napatingin ako sa gilid ng kama. Someone is holding my hand. Gumalaw ako at kinuha ang aking kamay.

tanong ng tinig na umagaw sa atensyon ko. Mabilis at maingat akong gumalaw at nagtago sa likod ng malaking-malaking dahon ng anahaw habang ang lakas ng tibok ng puso ko. Hindi ko inaasahan na may pupunta sa bahaging ito ng bundok. Kunot-noo kong pinayapa ang sarili ko at pinaalalahanan ang sarili ko na walang maitutulong na mabuti sa akin kapag natuliro ako. Nanatili akong tahimik at hindi gumagalaw na nagtago ako sa likod ng dahon ng anahaw. Ang mahalaga ay nakikita ko sila mula sa kinalalagyan ko. Malaki ang posibilidad na tauhan ni Mama ang nakakita sa akin o mga alipores ni Genevieve, o baka mga taga-patag na gustong makuha ang pabuya sa ulo ko.

Ralia POV Isang linggo pa lang ang lumipas mula nang magsimula ang biglaang health revolution ni Aleron, pero kitang-kita ko na agad ang pagbabago sa kaniya. Hindi lang sa katawan, pati na rin sa aura. Tuwing umaga, bago pa ako magising nang tuluyan, naririnig ko na ang mahinang tunog ng treadmill sa mini gym ng penthouse. Kapag bumabangon ako at sumisilip sa pinto, makikita ko siyang pawis na pawis, seryoso ang mukha habang nagja-jogging. Pagkatapos noon, derecho siya sa weights. Tapos protein shake. Tapos oatmeal. Tapos vitamins.

Nagsimula ito sa isang bagay na hindi namin naiintindihan. Biglang lumitaw ang isang pangalan. Hindi Ravencrest. Hindi tao. ORIGINAL INTELLIGENCE NAME: AURORA Napatingin ako sa screen. "Aurora?" At bago kami makapagtanong... May lumabas na huling mensahe. "AURORA IS AWAKE." Biglang namatay ang buong silid. At sa dilim... May isang boses na nagsalita. Hindi malamig.