Novel & Cerita Back To Reality In Tagalog

Flashback "Last na lang to Rydyer ah. Pagkatapos natin sa Tagaytay, wala ka ng pagkakataong lumapit pa kay Jenna. Lubus-lubusin mo na't umalis ka na sa Pilipinas at umalis ka na rin sa buhay niya. Isipin mong paglayo mo sakanya, ay para na rin sa kaligtasan niya. Alam mo yon." Tama na to. Kailanganng awatin ko na to. Isang pagkakataon na lang at babalik na rin sa lahat ang dati na parang wala lang may nangyari. "Pangako, panghuli na to. I'll travel back to France and never come back to the Philippines. Sasama ako sa pamilya ng kaibigan ko dun." Pagsisiguro niya.

Kabanata 26: Dissapointment “Vamaila!” iyon ang nagpabalik sa akin sa aking sarili marahil, ang ilang ulit na pagtawag niya sa aking pangalan. Mapait akong napangiti, mukhang umabot na sa kanya ang balita. Ngunit, ang mga balita bang iyon ay tunay at hindi gawa-gawa.

Ayaw niya kasing paniwalaan ang mga nangyari dahil alam niya noong mga sandali na iyon na sa oras na tanggapin niya ang katotohanan ay ipamumukha sa kan'ya ng realidad na imposible ng makita niya pa ulit ang asawa. “P-please come back. Don't leave me alone. I-i will forgive you just please, d-don't go...” Pagmamakaawa niya sa kawalan kahit alam niyang imposible ng bumalik pa ang asawa na walang alinlangan na siyang iniwanan.

"Are you with me?" Nagbalik siya sa reyalidad ng magsaita ito.Magkayakap pa rin sila. Kahit na anong ingay ng mga tao tila ba ay wala silang marinig at tanging sila lang ang tao sa buong venue.

“Kasi iniisip ko kung paano kita hahayaan umalis nang hindi nasisira ang puso ko.” Huminga ako nang malalim, pinilit kong ngumiti. “Hindi naman tayo maghihiwalay, Gabriel. Babalik lang tayo sa realidad.” “Realidad,” ulit niya, bahagyang mapait ang tono. “Parang ayokong bumalik doon.”

Kaya ka siguro nakapasok dahil malakas ang back-up mo” Para-paraan sir, duma-da-moves na tayo. Hayop ka marites ka palang guro, back-apin mo itlog mong bugok...anas ng isip ko. Naiinis ako sa mga preskong taong ganito ang pag-uugali. “Ano nga pala ang pangalan mo?” I'm Lessery Sarreal po! “Huwag mo naman akong i-po po, mag kasing edad lang naman tayo.”

Kasunod no'n ay biglang nandilim ang buong sistema niya. "I'll save you!" BIGLANG nanumbalik ang presinsya niya nung pitikin ni Abhaya ang kaniyang noo kaya nanumbalik siya sa reyalidad na wala na siya sa nakaraan. Saka lang niya naalala na kanina pa pala niya tinitigan ang sariling repleksyon aa salamin at bakit bumalik itong babaeng 'to? Akala ba niya ay umalis ito?

MIKAY "Moma, papasok na po ba ako?" Napabalik ako sa reyalidad dahil sa naging tanong ng aking anak, kababalik lang namin at mukhang namiss niya talagang pumasok. "Paano po kung hindi na po ako with honor?"

[ kabulaanan - falsehood ] Sapat na ang panloloko nito sa kanya. Sapat na ang lahat ng iyon. Sapat na upang biyakin ang kanyang inihandog ditong tiwala. Mga hakbang. Tinahak niya kahit mabigat sa kanyang kalooban. Tinungo niya ang pintuan. Paalis. Paalis sa lugar na iyon. At wala nang balak na bumalik pa. Mga kahulugan ng mga binanggit na termino:

"Sa susunod, alagaan mo ang girlfriend mo, pre." I creased my forehead and looked at him confusedly. "What?" I asked. "Baka maagaw," huling sabi niya bago nag-lakad paalis. Maagaw? Tsk, naagaw na nga eh. ---- 💫