Novel & Cerita Back To Reality In Tagalog

Chapter 36: The flight! Jack's Perspective "Come back quickly," sambit sa akin ni Angel sabay yakap at halik na din sa pisngi ko. "I will," I smiled and I hug her back, "Salamat sa paghatid, ingat ka pabalik sa inyo," I added. "Ano ka ba, maaari bang hindi kita ihatid?! Haha, but remember to call me when you get there, and one more thing, walang mambababae hah?!" Pagbibiro niya sa akin.

Kagayang-kagaya nung una palang naming pagkikita "Kilala niyo po ba ang taong 'to?" My heart is beating so fast that I could even hear its own beating from the outside. Kagat ang labi kong lihim na nanalangin na hindi ako mapansin. "Sorry, I haven't encountered this person yet here." Wayde's hand travelled in my back and caressed it back and forth. If we would be in our normal circumstances, siguro ay pulang-pula na ang mukha ko ngayon.

Bahagyang nag-init ang pisngi ni Paris, awtomatiko siyang umatras rito upang bawiin ang distansyang sinakop nito. “Pero hindi ba dapat ay maayos mo akong sinabihan ng tungkol dito? I wasn’t ready. Nabibigla ako at masyado kang nagiging mabilis, Theon. Nakakalimutan mo atang dalagang Pilipina ako.” “Oh love, hindi lang ikaw ang nabibigla rito. I hope you know what you’re doing,” makahulugang wika nito. She pursed her lips. “I don’t want to upset your Lola, Theon. Kung siguro ay mas naging mapang-unawa ka lamang ay hindi naman siguro ito mangyayari,” patama niya sa ginawa nito kay Jenna Mae.

Saad ni mama "Naku opo, nasarapan nga po sa aking luto si Rigor. Biro pa nga po ng mga ito ay nakalimutan daw ang pangalan ng mga asawa nila." Nagkatawanan ang dalawa ni Keith at mama. Samantala tumatak sa isip ko ang sinabi ni Keith na nasarapan si Rigor sa luto niya. "Sige tita aalis na po ako babalik pa po kasi ako ngayon sa boarding house nila. Doon po ako matutulog ngayon dahil wala kaming kasama sa bahay ni Andrei." "Teka!.. Babalik ka don?.” Naalarma kong tanong.

I want more than this— AGAD akong napaupo mula sa pagkakahiga. Natampal ko ang aking noo ng mapagtanto ang nangyari. What was that? Why did I dream of that? I sighed before laying in my bed again. I'm almost there, malapit na akong mabaliw.

Ano pang silbi na balikan ang nakaraan, kahit gusto mong dugtungan ay hindi na mangyayari pa? "M-Meron pa naman si lolo Enrique na pamilya mo. Pwede pa din naman kayong magbakasyon dito k-kahit wala na ang magulang mo. S-Sayang din ang bahay." ani ko na parang iyon ang isang pang magandang paraan. Akala mo naman Tina ang dali, pero ang hirap gawin. "It's not enough. And it's not easy to do that. Sa sobrang halaga nila sa akin, hindi ko kayang balikan ang bahay na 'yon. Hindi madali." he shook his head a bit. "Hinding-hindi."

Baltimore. Tinitigan ni Maria si Celeste. Inaasahan niyang papatayin ang dalaga sa loob ng ilang segundo. Ngunit habang ang mga Aswang ay nakahiga doon—karamihan sa kanila ay masyadong nasugatan o nabigla upang makagalaw—si Celeste ay lumitaw na muling nabuhay. Paano ito mangyayari? Napaisip si Maria. Ang mga Ghosts ay napakalakas, at ang aking pamilya ay gumamit ng ilan sa mga pinakamahirap na bodyguard sa lungsod. Hindi ito magiging maganda para sa ating reputasyon. Pagkaraan ng ilang sandali, bumalik siya sa realidad. Naisip niya na baka hindi pa tapos si Celeste. Paano kung hindi pa ito matapos? naisip niya. Paano kung lumingon siya sa iba sa amin ngayon? Ang ideya ay naging sanhi ng ka

"SUMAGOT KA" "Loukrisha, mali ito, yung atin? Mali yun. Tumigil ka na," sabi niya. "Anong mali sa pag-ibig? Anong mali kung nagmamahalan tayo? Hindi kita maintindihan!" Hindi ko na napigilan at kusa ng lumabas sa bibig ko ang mga hinanakit ko. "Spencer! Walang mali doon, normal yun kasi babae ako at lalaki ka! Normal lang kung magkakagusto tayo sa isa't isa! Pero alam mo yung mali? Yun yung saktan mo ko ng paulit ulit! YUN YUNG MALI SPENCER! Kasi hindi na makatao yun, DI KA NA TAO NUN"

sigaw niya at doon na lumabas ang tunay niyang kulay. She looked at me as if I’m the dirtiest s*** in town. "Welcome to reality Sayuri. Ito ang mundo natin, nagagamitan lang tayo at nagagaguhan,” humalikipkip siya at tinaasan ako ng kilay. "Tayo?" hindi makapaniwalang tanong ko. "Us, the rich kids, duh stop being bobo," she rolled her eyes at me. "So hindi ka man lang nakokonsensya sa ginawa mo ha?"

An ideal man! "Hoy gago, baka matunaw ako." Tinampal niya ag magkabilang pisngi ko na dahilan upang mabalik ako sa reyalidad. NI hindi ko man lang napansin na napatagaal pala ako sa pagkilatis sa gwapo nitong muka.