Back To Reality In Tagalog Novels & Stories

The Proposal Bakit pag masaya ka, mabilis din binabawi? Mas masakit at mas malalim ang kirot. Kung pwede lang sa bawat pag pikit ko ay mawala ng lahat nang problema ko ay gagawin ko. Kung pwede ko lang ibalik yung mga panahon na hindi ko nalang sana siya nakilala, hindi ko nalang sana siya minahal. Pero alam kong hindi ko na maibabalik pa and dati, dahil nandito na ako nag bunga na at niyayakap ang katotohanan kahit masakit.

"Minsan, alam na natin ang totoo. Pilit lang natin itong kinakalimutan dahil nasaktan tayo ng lubusan ng tinatawag nating katotohanan." Third Person's POV "WHO THE HELL ARE YOU? BAKIT KAMUKHANG-KAMUKHA MO SI PAPA?"

Ayaw kong makampante pero masiyado na talagang nakakahiya. Siguro’y nabasa ni Mario ‘yong ekspresyon sa mukha ko kaya ito natawa nang bahagya. “Huwag kang mag-alala. Harmless naman ako,” aniya bago bumalik sa kwarto para bigyan ako ng isang malinis na damit. Doon ko lang din napagtantong naka-bra lang pala ako at wala akong suot na damit kaya dali-dali kong sinuot ang t-shirt na iniabot niya. Gusto ko na lang talagang magpalamon sa lupa dahil sa kahihiya. "Eat breakfast first before you go home," he said. "I'll drive you to your house after—"

Mahal ko rin siya ngunit kaibigan lang ang pagmamahal na nararamdaman ko para sa kanya. "Pero Miike," malungkot na pagkasabi ko sabay tinitigan siya. "Mahalaga ka sa akin at importante ka sa buhay ko. Pero Mike may boyfriend na ako at siya iyong matagal ko nang hinihintay and finally he came back. Ngayon lang ulit ako naging masaya ng ganito ng bumalik siya sa akin. I'm sorry Mike kong nabigo ka ng dahil sa akin. I'm sorry din kung nasaktan kita. But in the first place I have no idea that you're getting interested on me and it's to late dahil may mahal na akong iba. Alam kong_,"

sagot ni Aiden, ngunit halos pabulong. "K-Kung ako lang, I don’t want to go back. I want to stay here with you. Pero gusto ko na itong harapin—sila mommy, ang Cervantes. A-Ayoko rin naman na pati kayo mahirapan dahil sa akin—”

Ang kaninang ngiti sa labi niya ay biglang naglaho at napalitan iyun ng seryosong mga titig "Ano ang sabi mo? Babalik? Mikyla, you know our situation diba? Hindi ka pwedeng bumalik. Hindi pwedeng malaman ng lahat na magkasama tayo.'" seryoso niyang wika Kaagad namang nagsalubong ang kilay ko dahil sa sinabi nia

Malamig. Parang kayang basahin ang bawat iniisip ko. Para akong napako sa kinatatayuan ko. "Miss Pendleton." Ang boses ng pari ang nagbalik sa akin sa realidad. "Handa na po tayo." Narinig ko ang mahinang pagbuntong-hininga ng tatay ko sa likod ko. Paglingon ko sa kanya, nakita ko ang guilt sa kanyang mukha.

natatawa kong saad "That's fine. When you go back to school, you won't be living as the same Xena Holstein after all. You're already an Althan. The queen of Oldenburg to be exact." Saad ni Rei sa akin. Medyo natigilin naman ako. Oo nga pala, mag kakaroon na ako ng special treatment since ako na ang bagong Reyna ng Oldenburg next week. Should I be greatful? Bakit parang hindi naman ako natuwa habang iniisip ko yun?

Sexily's POV 'We are now arrived in the Philippines' Agad naman na nagsitayuan ang mga kapwa ko pasahero mula sa ibang bansa at kinuha ang kanilang bahage, at isa-isang lumabas. Nagpahuli ako dahil ayaw kong sumabay sa kanila at makipagsiksikan. Ng makalabas na ang lahat ay tyaka ako kumilos palabas, ng nasa labas na ako ay agad na bumungad sakin ang napaka-init ng sikat ng araw. "Welcome Back to the place where you abandon your children and your love, Sexily." mahinang wika ko at tyaka bumaba sa hagdan.

Patay! Ito na nga bang sinasabi ko eh! Nagawa ko lang magbaba ng tingin at sa narinig ko ang yabag niya papalayo ay iniangat ko rin ang paningin ko. Kinabahan ko sa tinging iyon na para bang binabalaan ako. Namumuo ang kaba at takot sa dibdib ko at hindi ko na alam ang gagawin ko. Mabuti na lang at tinapik ako sa balikat ni Rey dahil para mabalik ako sa reyalidad.