Back To Work Quotes 소설 & 이야기

Matalim ang tingin niya, parang kutsilyo, at malamig ang tono pang-trabaho lang talaga: “Wala na bang trabaho? Dito pa nagkukwentuhan.” Hindi naman malakas ang boses niya, pero parang biglang lumamig ang buong pantry. Namutla agad si Marqus at nagmamadaling sabi: “Sorry po, Sir. Babalik na po ako sa trabaho.”

Sa kamay mismo. "Magiging abala ang ating araw dahil babalik na ulit tayo sa ating trabaho," dagdag niya sabay ngiti. Napakunot ang noo ko at napatingin kay Berto na nakangiti rin at nagkibit-balikat lang. Okay, ang wierd nila!

Nakita ko sa labas ng office si Torn at ngumiti lang ito sa akin kaya ngumiti rin ako pabalik. "Tapos na akong kumain, ayaw mo ba talagang kumain?" "Busog pa kasi talaga ‘ko, Taji." "Huwag kang magpapagutom. Kumain ka na kapag nagugutom ka na, ha?" Tumango na lang ito sa mga pinagsasabi ko at nagpapaalam na ako para bumalik sa trabaho. "Sige, kitakits mamaya. I'll go back to work."

Hindi siya hinawakan agad—tumayo lang siya roon, parang anino na nagbabantay. “You did well today,” sabi niya. “Ginawa ko lang ang trabaho ko,” sagot niya. Ngumiti si Adrian. “Exactly.” At sa labas ng opisina, habang palubog ang araw, malinaw sa lahat— May mga laban na hindi na mauulit. At may mga pangalan— na hindi na muling babanggitin.

nanlaki ang mga mata ni Natalie sa hindi makapaniwala na ipinahiya nga niya ito sa harap ng maraming tao na minsan tiningala si Natalie pero ngayon pinababa iyon ng mga salita lang ni Kendrick. "Go back to your work." utos niya sa kanyang mga empleyado bago niya binalingan ulit si Natalie. "Gawin mo ang sinabi ko, ayusin ang papel ng pinsan mo at huwag kalimutan na ilagay ang remark sa naging trabaho niya. If you don't, huwag kang magsisi kung ako mismo ang aasikaso dahil baka pati ikaw ay isama ko sa pagpapaalis ko sa pinsan mo." utos niya dito.

“Relax, hindi tayo nagmamadali. Hindi ito quickie.” “Kailangang bumalik pa tayo ng opisina.” Umikot ang mata niya. Inawat niya ang sarili na mainis. “Huwag puro trabaho ang nasa isip mo. Work and play dapat. Eto ang playtime natin.”

Pasasalamat ng aking mga empleyado ng sabihin ko sa kanila na simula sa monday ay pwede na silang bumalik sa kanilang trabaho. "Wala pong anuman. Bilang isang nagmamay-ari ng kumpanya na pinagtatrabahuhan ninyo ay obligasyon ko pong tulongan kayo sa abot ng aking makakaya. Na kahit anong mangyaring trahedya o sakuna ay nandito lang po kami upang tulongan kayo.Dahil kung hindi din dahil sa tulong ninyo at sa kasipagan po ninyo sa pagtatrabaho ay hindi makikilala ang kumpanya na sinimulan itayo ng aking pamilya." Mahaba kong pahayag sa kanila. Nagpaalam narin ako sa kanila na kailangan ko na ding bumalik ng Maynila kinabukasan dahil may mahalaga pa akong dapat unahinn din.

Focused. Pero kapag may lumapit na staff para magtanong— Isang tingin lang niya, tiklop agad. “Back to work,” malamig niyang sabi minsan nang marinig ang bulungan. Tahimik agad ang buong area. Pero pagbalik ng tingin niya kay Elera? Lumambot ulit. “Lunch,” sabi niya. “I’m busy.” “I’ll wait.”

Bukod sa pera ay sila rin ang magiging dahilan upang mahalin mo ang iyong trabaho. Nakakatuwa rin na hindi sila nagtanong sa dahilan ng pagkakakulong ko. Mukhang naiintindihan nila ang sitwasyon ko kaya sinalubong na lamang nila ako ng masaya. Matapos ang ilang kumustahan ay kaagad akong dumiretso sa opisina ni Sir Attorney to tell him that I'm going back to work again. Kumatok muna ako sa pinto bago tuluyang pumasok. Bumungad sa akin si Sir Attorney na binabasa ang papel na nasa ibabaw ng kan'yang lamesa. "Sir Attorney." tawag ko rito.

“Ano naman ngayon? ‘Wag mo na nga lang pakialaman ang buhay ko. Ang intindihin mo ay kung pa’no mo matatapos ‘yang trabaho mo. Bilisan mo dahil uwing-uwi na ‘ko. Gusto ko nang matulog.” “Huwag mo ‘kong utusan I know what I am going to do.” Tumalikod siya at bumalik sa swivel chair niya at muling nagtrabaho. Habang abala siya sa pagtipa sa keyboard ng laptop niya ay hindi ko mapigilan ang sarili kong palihim siyang titigan.