Novel & Cerita Backer In Tagalog

Gusto niyang education din ang kunin ko katulad ng nakakatanda kong kapatid na babae. Wala naman akong magawa kung hindi ang sumunod sa kanya. Aniya’y parang back-up plan ko na rin kung sakali mang hindi ako palarin dito sa Maynila. Ngayon na hindi nga ay magagamit ko ang back-up plan na sinabi ng Mama ko. “Mag-ingat ka sa byahe, ha?” wika ni Auntie.

If you’re confused, Sereia is Bisaya (Living in the Gensan, Philippines) and for those who couldn’t understand the language, I put the translation in every sentence na may Bisaya. Hope you’ll understand! Happy reading ♥️💜

“You’re backing out now?” Siya? Magbaback out? No way! Sayang ang bilyon pagkatapos ng contract. “Anong back-out-back-out? Hindi, noh!” Hinila niya ang mga maleta at ibinagsak sa harapan nito. “Simula ngayon ay dito na ako titira. Di’ba ito naman ang gusto mo? Sawang-sawa na ako sa pamemeste mo—ibig kong sabihin, sa kakatawag mo.“

tanong nito "Oky naman ho asan pala sya excited nako makita siya "saad ko rito "Nandoon sa bakuran naglalaro" saad nito kaagad naman akong tumango saka pumuntang bakuran "Baby I'm here na "saad ko rito "Mommy your here" saad nito saka tumakbo papunta sakin kaagad ko naman itong niyakap

Nagsimula na muli siya sa pagkwekwento. "Mabuti na lang noong panahon na napansin nila na hindi na ako nagpupumiglas at lumalaban. Hinayaan na nila akong gawin ang gusto ko, ngunit may pagbabanta sila na kapag hindi ako umuwi ng bahay hahanapin nila ako at papatayin. Noong una natakot ako, pero habang tumatagal nagsasawa na ako. Gusto ko na talagang malayo sa poder nilang dalawa. Kaya noong kinagabihan, lumayas ako sa bahay dala ang pera na ninakaw ko sa wallet ni Daddy. Nagpakalayo-layo ako. Hindi ko alam kung saan ako tutungo, ang gusto ko lang naman ay lisanin ang bahay namin at ang mga walang halang na kaluluwa na pamilya. Ang huling lugar na pinuntahan ko ay ang Bicol, minsan na kami na

sabi niya. "Pa'no kung lalaki? Saka bakit Amariah?" "Amariah means gift from God." Yumuko siya at hinalikan ang umbok ng tyan ni Angela. Totoo ang sinabi niya, pakiramdam niya ay regalo ng Maykapal ang baby nila dahil alam niyang may bahagi ni Angela na kinonsidera ang baby nila kaya ito nagpasyang manatili sa kanya.

Baka isumbong tayo non? Anong isumbong? S'ya nga ang nag utos sa akin na gawin ko mga binabalak n'ya hindi ko iyon magagawa kong wala s'ya. Kaya mag pasalamat tayo sa kanya dahil naisalba n'ya tayo sa paghihirap anak. Ganon po ba mommy? Oo kaya sana ikaw mag iingat ka sa mga kinikilos mo at dapat mailipat na agad sa'yo ang mga ari-arian n'ya para naman makalayo na tayo dito.

"Dahil wala akong tiwala sa kanya," "Paano mo siya tinanggap kung wala ka pa lang tiwala? Bonak lang?" saad ko pa, nakakunot naman ang noo nito na parang nagtataka. "Bonak? What is bonak?" Bobong anak. "Bonak means, bilisan mo na lang bumalik dahil bubuo pa tayo ng anak." Ngumiti ako sa kanya nang tumango-tango ito, bobong anak nga.

Pero anong meron sa likod ng nagtataasang halaman na to? “Ito ang tinatawag na Maze Garden, maraming daang pasikot sikot. Ang sabi nila kapag sinubukan niyo raw ng partner mo ang hanapin ang isa’t isa at nagkatagpo kayo ibig sabihin kayo raw talaga para sa isa’t isa. Sa pintuan na yan kayo maghihiwalay.” Paliwanag niya naman sakin. “Naisipan mo rin bang gawin yun?”

Exciting pala sa kanya ito. Huminga lang ako ng malalim saka sumunod sa kanya salabas. Bitbit ang backpack ko ay naglakad ako papunta sa labas dahil alam kong nandun na sila at siguradong ako na lang ang hinihintay. "Go Aloisia!" "Kaya mo yan!" "Nandito lang kami, may tiwala kami sa inyo!"