Bad Boss Webtoon Novels & Stories

CHYNNA Mabigat ang loob ko sa pag pasok ng kumpanya pati ang mga paa ko ayaw makisama sa pag hakbang marahil hindi ako mapalagay ngayon lalo na ng malaman kong hindi na si sir Luis ang boss ko. Nagbabalik na raw ang totoong may-ari ng kumpanya at walang iba kundi ang Monster na Zuigi na 'yon na ang sarap i-tsugi na. Kahapon lang hindi ako maka get-over sa pamamahiya niya sa akin, mabuti na nga lang to the rescue si sir Luis kahapon at napigilan niya ang Monster na 'yon. Parang gusto ko na tuloy mag resign, effective today. Hindi ko yata kayang tagalan ang ugali ng Zuigi na 'yon, kong araw-araw at oras-oras ko siyang makakasama. Haixt!!!

Araw araw ba na magiging ganito ang ganap ko kapag badmood ang boss ko? Bumuntong hininga ako saka sumandal sa kinauupuan at kinuha ang aking phone. Oorder na nga lang ako ng pagkain tsk! Hindi ako nakapag almusal kanina dahil na late ako ng gising ‘e. Tapos nagmamadali pa ang boss ko na pumasok. Ang ending wala akong almusal kahit man lang humigop ng hot choco or kape wala! Buti pa siya nakapag kape at almusal ‘e. Sakto naman na tumunog ang phone ko hudyat na may nag text. Bumungad sa akin ang pangalan ni Night, Agad kong binasa ang text niya.

Ngumuso ako! Muling tumalikod sa akin si king at gumawa na naman ng sandwich. Binalik ko ang tingin ko sa kaniya dahil ngayon ay malaya ko na siyang tingnan dahil nakatalikod ito sa akin. Hindi ko maitatangging nakapa gwapo nito kahit balik baliktarin man ang mundo. No wonder maraming nagkakagusto sa kaniya. Lahat na 'ata meron sa kaniya. Ang hinahanap ng babae ay nasa kaniya. Hindi ko alam kung bakit palaging na fall inlove ang mga babae sa isang badboy. I signed!

Hanggang sa naisipan niya na itong yug-yugin sa kanang balikat nito gamit ang kaliwa niyang kamay habang ang kanang kamay naman ay nakahawak parin sa kanyang cellphone na naka video mode. Nang niyug-yog niya na ang taong naka yuko ay doon lang ito lumingon sa kanya at nanlaki ang kanyang mga mata ng mapag sino kung sino ito. Ang kanilang boss na si nicko Buenavista. Puro dugo ito sa kamay at maging ang damit nito ay puro dugo rin. Ang buong itsura ng kanyang boss ay nakuhanan ng video ng kanyang camera.

Habang nililinisan ko ang mga gamit panglinis ay padarag na pumasok ang babaeng masungit na para bang palaging may dalaw, ang aming head. "Pinapatawag ka muli sa baba. Galing uli sa boss natin," mataray na saad niya. Narinig ito ng iba ko pang mga kasamahan sa sobrang lakas ng kanyang boses kaya naman hindi ko maitago ang aking hiya.

Lumapit ito sa bata at tiningnan ang swero. “Kakatuwa naman po na ang bait ng boss ng kaibigan ko. Parang nakita ko na po ang mukha niyo pero hindi ko matandaan.” “Perhaps, on TV.” “Baka mga po, o sa magazine po siguro. Mabuti na lang po mabait kayo, hindi tulad ng ibang boss na walang pakialam sa tao nila. Saka, nakakaawa naman po talaga ang mag-ina na ito.”

Kung hindi ko lang mahal ang trabaho ko ay matagal na akong nag resign mabuti nalang madaming benefits ang kompanya at may meal allowance pa ako. "This is good." mahinang sambit niya na parang may pang-aasar sa labi nito. Paano ba naman halatang pagod at pinagpapawisan pa nga para lang puntahan agad yang Starbucks para lang sa kanya. Ayaw niyang magpa deliver ako kaya nga hindi halatang pinapahirapan ako. Ang bait niya sobra kaya pwede na siyang kunin ni lord.

Gusto na niyang umiyak at magwala! Mahina siyang napaupo sa kanyang upuan, nakatitig sa tila mga bundok na file ng kaso na nakasalansan sa mesa. Gusto na niyang ihampas ang ulo niya rito. Ano bang problema ng big boss niya? Saan ba niya ito naoffend? Bakit parang araw-araw ay may mahirap itong ipinapagawa sa kanya? nag umpisa lang iyon.. kahapon!

Baka sakaling malungkot rin ako ‘pag nagkataon. Tahimik lamang siya na nilalaro ng paikot ang baso ng alak sa kaniyang kamay habang kalmado lamang na nakaupo sa kaniyang swivel chair. Hinintay ko na magsalita siya at ipakilala sa amin ang umaastang boss ngayon sa aming harapan. ‘Hinahayaan niya lang na ang babaeng ito ang magsalita para sa kaniya?’ hindi makapaniwalang tanong ko sa sarili makalipas ang ilang sandali nang hindi umiimik si William.

Iyon ang palusot na binigay ko sa kanya kahapon nang kailangan kong manatili kay Isagani. “Masama po ang pakiramdam ko, Ma, kaya humingi ako ng day off sa boss ko,” sagot ko, iniiwasan ang mata niya. “Ngayon ang unang araw mo sa trabaho at a-absent ka na? Talagang napaka-unawain naman ng boss mo,” sabi niya, nagdududa sa mga sinabi ko.