Novel & Cerita Bad Mafia (เถื่อน) บังคับรัก

: ดาด้า “ถ้าเถื่อนดี เผ็ดได้ คลั่งแรง ก็ให้ผ่านนะมึง แต่ถ้าอ่อนปวกเปียก...ไสหัวกลับบ้านไปเลยค่ะ!”

กี่ครั้งกี่ครั้งร่องรักของเธอก็ยังเเน่นสำหรับเขา ความคับเเน่นยิ่งทำให้ความเป็นชายลุกฮืออยากจะเเทงให้เร็วรัว ปึก! ปึก! ปึก!! "อ่ะ~ ซี๊ด! อ๊า~" มาเฟียหนุ่มเริ่มกระเเทกใส่ร่องรักอย่างหนักหน่วงเเละก็เข้าลึกสุดจนคนตัวเล็กครางเสียวสะท้านไปทั่วห้องนอน เสียงหวานฉ ่ำของเธอเป็นเชื้อเพลิงชั้นดีให้เขายิ่งเพิ่มเเรงส่งเร็วรัวขึ้น

ดอกปีบทำผักในตะกร้าหล่นร่วงลงพื้น อ้าปากค้างตาโตอยู่ใกล้ๆ ป้าสายบัว “เอ็งอย่าพูดไปเชียว” “ทำไมล่ะป้า” “เดี๋ยวคุณเนยจะเสียหาย คุณราชก็ทำไปได้” ป้าสายบัวยกมือขึ้นทาบอก เรื่องราวแต่หนหลังที่นรราชรักมุกดาจับใจ อยากจะจีบแต่อายและไม่กล้าเลยให้น้องชายอย่างสุทธิศักดิ์ ซึ่ งเป็นเด็กที่ลักษณ์นาราเก็บมาเลี้ยง แต่นับถือกันเป็นพี่น้องไปเป็นพ่อสื่อให้ ไม่รู้สื่อกันท่าไหน มุกดาดันไปรักกับพ่อสื่อแทน นั่นทำให้นรราชเจ็บแค้นสุทธิศักดิ์เป็นอันมาก ที่ร้ายไปกว่านั้นมุกดาดันไปได้เสียกับสุทธิศักดิ์จนตั้งท้องก่อนแต่งงานเสียด้วย

“ถ้าไม่นั่งเก้าอี้ตัวนี้ เธอก็นั่งตักฉัน เลือกเอาสาวน้อย” “ไอ้คนบ้า โรคจิต คุณทำกับฉันแบบนี้ได้ยังไง เอาเงินฉันไปแล้วยังไม่ยอมพาฉันกลับไปไร่อีก”

ไม่น่ารอด แผน B: โทษว่าเป็นอุบัติเหตุที่เกิดจากสนามแม่เหล็กโลก...ไม่น่าเชื่อ แผน C: สละยานแม่...เอ๊ย! สละต้า แล้ววิ่งหนี...ดูจะใจร้ายเกินไป

“ฉันไม่ใช่สิ่งของที่เซบจะยกให้คุณหรือใครได้ ฉันคือเพียงพัชร์ คลาร์ก ฉันเลือกคนรักและสามีด้วยความพอใจของตัวเอง และฉันพอใจเซบ เรารักกัน คุณมีสิทธิ์อะไรมาขอฉันจากเขา เพราะเราไม่ได้เป็นอะไรกัน ฉันไม่เคยชอบคุณ และบอกคุณทุกครั้งว่าฉันจะไม่มีวันแต่งงานกับคุณแน่นอน” “เพราะพ ่อเราบังคับให้คุณคบกับผมเหรอ คุณถึงรีบแต่งงานกับเขา ทั้งที่คุณเป็นแค่เพื่อนกัน”

ฉันพูดอย่างโมโห ใช้ความรุนแรง นอกใจ ติดพนัน ยาเสพติด ขอแค่มัวเมาหนึ่งของพวกนี้ ต่อให้ตายไปก็ยังไม่สาสมกับความผิดบาปที่ทำ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงจะตัดมือสองข้างเลย "ชิ"

•Set Vehemence มาเฟียอันตราย ⚔️ ⚠️Trigger Warning⚠️ [Non-consent,Dub-Con,Sexual Harassment] การบีบบังคับ,ควบคุมจิตใจ,การคุกคามทางคำพูด | อ่านเพื่อความสนุกสนาน ความบันเทิงใจ หากนักอ่านไม่ชอบแนวนี้กดออกแล้วเลือกอ่านเรื่องอื่น ๆ ของคาริสได้เลยนะคะ คาริสเป็นนักเขียนตัวน้อย ใจก็น้อย ด่าตัวละครพอนะคะ |

“แต่ผมกับมนตร์ เรารักกันนะครับ คุณแม่จะบังคับลูกสาวของตัวเองให้แต่งงานกับคนที่เธอไม่ได้รักได้ยังไง!” “รักงั้นเหรอ แล้วมันกินเข้าไปได้ไหมล่ะไอ้ความรักน่ะ!” นิตยาก้าวเข้าไปใกล้ชายหนุ่ม แววตาแววเต็มไปด้วยความละโมบ

ปึก ปึก เสียงเนื้อกระแทกเนื้อปนเสียงสะอื้นดังระงมไปทั่วห้องนอนใหญ่ มาเฟียหนุ่มจับจ้องร่างบางที่โยกคลอนตามแรงกระแทกด้วยแววตาเปล่งประกายพร้อมกับเอื้อมมือไปบีบเคล้นเต้าอวบด้วยความมันเขี้ยว ก่อนโน้มลงประกบจูบดูดดึงริมฝีปากบางสะโพกสอบก็เร่งจังหวะร่วมรักให้เร็วแล ะหนักหน่วงขึ้นตามอารมณ์ปรารถนา "จะ..เจ็บพอแล้ว" น้ำเสียงสั่นระริกเปล่งออกจากริมฝีปากบางทันทีเมื่อมาเฟียหนุ่มผละจูบออกก่อนเจ้าของเสียงจะสติดับวูบไปเพราะทนรับความเจ็บปวดจากการกระทำป่าเถื่อนไม่ไหวครั้งแรกของเธอมันช่างเลวร้ายเหลือเกิน