Novel & Cerita Bagay Na Nagsisimula Sa Letrang E

At sa katahimikan pagkatapos ng lahat, habang magkahugpong silang magkatabi, hubad hindi lang sa katawan kundi sa damdamin, isang bulong ang tanging narinig: “Simula na ba ‘to, Gracie?” At sa liwanag ng buwan na dahan-dahang tumama sa kanilang magkahalong pawis at init, bumulong si Gracie, halos hindi marinig— “Matagal na tayong nagsimula.”

CHAPTER 124 Crizaliah Leigh Ravencrest's POV "PROJECT ORIGIN: TRUE BEGINNING." --- Hindi ko alam kung bakit. --- Pero sa lahat ng pintuang binuksan namin... --- Ito ang pinakanakakatakot. --- Hindi dahil mukhang mapanganib. --- Hindi dahil may babala. --- Kundi dahil alam kong nasa likod nito ang simula ng lahat.

Nagsimula na lang siyang umiyak at bumulong sa sarili. “Wala kang silbi.” Muling saway ni Lee sa kapitan. Siya ay nag-aalala na ang tulay ay maaari ring magsimulang baha. Kailangan niyang makapunta sa isang ligtas na lugar. Mabilis siyang tumakbo palabas.

Nagdala ng tsaa ang kasambahay. Tahimik ang tatlo nang ilang saglit. Si Don William ang unang nagsalita, may mariin ngunit kalmadong tinig. “Gusto kong marinig ang totoo, mula sa inyo. Anong nangyari? Kailan nagsimula ito? Sa totoo lang ay nagulat ako.” Napatingin si Cayden kay Mayumi, na nakayukong pinipigil ang anumang emosyon sa mukha.

"Cherry, tandaan mo lang—lahat ng sugat ay nagiging bahagi ng ating lakbayin. Hindi natin alam kung anong darating, pero sa bawat hakbang, natututo tayong magpatawad, maghilom, at magpatuloy." Ngumiti si Cherry, at para sa kauna-unahang pagkakataon mula nang magsimula ang lahat ng ito, naramdaman niyang may bagong simula sa kanyang puso. Hindi pa siya tapos, at hindi rin tapos ang kanyang kwento sa pag-ibig.

Tanong ko naman sa kaniya. "Una, magkakaroon muna tayo ng pagpupulong kung paano ang mangyayari. Pangalawa, kapag alam na natin ang gagawin, una natin itong sisimulan sa France, upang mga Pranses ang unang makinabang. Pangatlo, ako na ang bahalang magsimula nito sa England, sa pangalan mo." Paliwanag niya.

At nagsalita si Loyd. "sobrang Dami ng, mga alaala nyo dito, ito Yung Lugar na parte ng pagkatao mo, dahil Dito, Dito nag umpisa ang lahat ,kung Hindi kayo tumira dito ,hindi sana Tayo naging magkababata"sabi ni Loyd sa akin

Ito na ba ang simula ng forever ko? Hindi ko alam kung kailan nagsimula ang lahat—kung kailan ako tuluyang nahulog, kung kailan ko piniling huwag nang umatras. Pero ngayon, malinaw na sa akin. Kung ito na nga ‘yon… Kung ito na nga ang simula… Wala na akong mahihiling pa. Dahil alam ko sa sarili ko, nang buong-buo at walang pag-aalinlangan—

Hindi na ito simpleng rescue. Ito na ang simula ng digmaan.

mabigat niyang sabi, “hindi nagsisimula sa dugo. Nagsisimula sa paninindigan-patunayan mo.” Tumango ako, ramdam ang bigat at linaw ng mga salitang iyon. Sa sandaling iyon, alam ko na- tungkol ito sa pananatili,sa paghaharap.At sa pagiging ama ko kahit huli na ang lahat. Matapos ang pag-uusap namin ng magulang ko.Nagpadala ako ng txt kay Marco-sa dati naming tambayan.