Bagay Na Nagsisimula Sa Letrang E นิยาย & เรื่องราว

“Hindi ko alam kung saan ako magsisimula.” Habang nakayuko ang paningin niya sa nagpapawis na kamay, pinili ni Paiper na siya na ang kusang magsisimula noon. Totoo naman iyon, hindi niya batid kung saan niya sisimulan ang lahat. Sa totoo lang, ayaw niya ng balikan ang nakaraan. “Then, simulan mo sa dahilan kung bakit kailangang itago mo sa akin ang mga bata.”

At sa katahimikan ng opisina, malinaw ang isang bagay: Ang pagbabalik ni Lea ay hindi simula ng kapayapaan. Ito ang simula ng mas mapanganib na laro—kung saan ang pag-ibig, kapangyarihan, at pag-aangkin ay tuluyan nang nagsasalikop.

Magsisimula na ba sila ngayon? Siya ang kusang nagsimula sa pagkakataong ito pero paano nangyaring gusto niya na naman itong simulan?! Oh! Ang gabing yun ay payapa lang nung una. Pero, naging mabangis ito matapos lumipas ang kalagitnaan ng gabing yun. Ang buong magdamag ay kasing bangis ng malakas na bagyo, pero sobrang sarap din nito sa pakiramdam higit pa sa mga salita.

Pero sa tuwing itatampisaw ko ang panulat sa papel, ang unang salitang nabubuo ay palaging nagsisimula sa letrang A. Mabilis ko itong binubura. "Hindi na siya bahagi ng buhay mo, Rosita. Wala na siya rito," bulong ko sa sarili ko habang pinapanood ang mga bata na naglalaro ng tumbang preso sa malayo.

Maya-maya’y ang ina ni Anastasia ang unang nagsalita. “Ano’ng pinagsasasabi mo? Hindi mo pwedeng angkinin ang bahay na ito, Leandra. Kami ang nakatira dito. At kung ako ang tatanungin, wala kang karapatang humarap sa amin nang ganito.” Natawa ng mapait si Anastasia. “Akin ang bahay na ito, Lea. Kung gusto mo ng sariling tirahan, maghanap ka ng iba. Malinaw na nagkamali ka ng address.”

Tinaasan ko siya ng kilay. "Sorry rin ha? Okay, kasalanan ko na." Umirap ako bago nagbuntong hininga. "Tungkol sa kung kailan nagsimula? Well, it's unexpected. Nung nasa Italy pa kami, a few days ako bago kami umuwi. Dun nagsimula. Siya yung umamin then boom. Ayun na."

Iniisip niyang baka abala talaga ito sa negosyo nila roon. "Ito po iyong assignment ko, Ninang. Magbigay daw po ng tatlong province sa Pilipinas na nagsisimula sa letter S po." "S ba kamo? Madali lang iyan, baby P. Una diyan, Siquijor.." At isinulat naman ng bata ang itinuro sa kanya ng kanyang Ninang. "Ang talino niyo po talaga Ninang. Ang bilis niyong sumagot." Masiglang papuri ng paslit sa baklang si Magenta.

usisa nito. Napalunok siya. Pakiramdam niya'y nagsisimula ng uminit ang pisngi niya dahil sa hiya. "So, kilala niyo na po kung sino ang babae sa video?" gulat na tanong ni Leander.

"So? Kaylan nga ako magsisimula?" Mula sa pagkakaawang ng kanyang bibig ay isang malawak na ngiti ang namutawi sa kanyang labi. "Ngayon din," aniya saka ako inakay pasakay ng kotse na nakaparada sa gilid ng bahay namin.

Nanunuyot ang aking lalamunan at tila parang may nakabara rito. “Bakit pa kami magsisimula sa unang palapag kung puwede naman kaming lumipad patungo sa pinakatuktok ng tore. Isa kang hangal na gumagamit ng mga bihag para lamang akitin kaming pumasok sa iyong nabubulok na tahanan!” asik ni Raid, at saka malakas siyang tumalon sa ere.