Bahay Ng Duwende นิยาย & เรื่องราว

"Ewan ko sa 'yo, Rod. Dewendes are one of the famous urban legend here in the Philippines. They are not just a small people you said. They are tiny creatures na nakatira sa punso. They have powers and iyon nga, kapag nadisturbo mo sila, some parts of your body ay mamamaga." Ngumiwi ulit siya, hindi naniniwala sa sinasabi ko. Ewan ko sa lalaking ito, ipapakita ko sa kaniya mamaya ang Snow White at nang malaman niya. Pagdating namin sa puntod ni mama, nakita ko na may kandila at bulaklak sa puntod niya. Kumunot ang noo ko. Sinong maglalagay nito? May ka anak ba si mama na dumalaw dito?

utos ni Maria. Naglakad kami pababa ng hagdan. Si Maria ay nasa likod namin, nakatutok ang baril sa likod ni Dante. Sa bawat palapag na binababa namin, nararamdaman ko ang kaba ng mga ordinaryong taong nakatira sa building, mga pamilyang nagluluto ng hapunan, mga batang naglalaro, na walang kamalay-malay na may mga pasabog sa ilalim ng kanilang mga paa. Pagdating sa kalsada, sinalubong kami ng ingay ng Binondo. Ang daming tao, ang daming kariton. Isang itim na SUV ang nakaparada sa tapat ng tindahan ng hopia.

muli niyang saad. Tinitigan ni Christian si Orlinda. Bakas sa mata ng babae ang pag-aalala at pangamba. Ilang segundo niya pa itong tinitigan bago bumangon sa kama. Umikot at naupo sa tabi ni Orlinda. Pinagmasdan ang siyudad sa likod ng salamin ng bintana.

Tumango na lang ako at hindi na umimik kahit pa hindi ako sang-ayon sa sinabi nya. Napatingin na lang ako sa daan kung saan ako dinadala ni Aldren at nakita ang isang malaking kubo. Although it was not just some cheap type of wooden house but a place where you could relax. It looked like a plain house made of bamboo and other woods. The roof was made of anahaw leaves covered in fish net. It had transparent glass walls it has a good view of the beach. The windows were open so I bet the cold breeze could easily invade the inside.

"Ay ineng, nandito na tayo" Mabilis kaming bumaba sa jeep at muling sumakay sa isa tricycle papasok sa isang exclusive village kung saan nakatayo ang tinitirahan ng donya. Wala pang ilang minuto ay huminto ang sinasakyan naming tricycle sa isang napakaganda't napakalaking bahay na kulay rosas. Marahan kaming bumaba sa tricycle at pumasok sa magarbong bahay.

“Hindi ako nag-wander. I came here for answers.” ‎ ‎Bahagya siyang ngumiti, hindi halata kung peke o totoo. “Answers? That’s ambitious. Most people come here asking for favors… or money.” ‎ ‎“Hindi ako most people,” balik ko agad, kahit nanginginig ang loob ko. Kailangan kong maging matatag ngayon. ‎ ‎He studied me for a moment, parang ini-scan ang bawat galaw ko. “So, what is it then? Curiosity? Or desperation?” nakataas ang kilay nitong naka tingin sakin.

Muli niyang hinawakan ang pulsuhan ni Wendy at hinila ito papunta sa labasan. HIndi niya alam kung ano ang naging buhay ni Wendy noong nanirahan ito sa ibang bansa, subalit ang babaeng nakilala niya noon ay isang mahinhin at mayuming babae, na sa simpleng hawak lang, ay agad ng namumula. Samantalang ang Wendy na nakikita niya ngayon, ay halos hubad na. Ngunit magkagayunman, ito pa rin ang babaeng kayang baligtarin ang kanyang mundo.

Dapat wala akong makita! Kung lumipat ako, ibibigay nito ang katotohanan! Tumigil ang kanyang mga daliri sa harap ko habang ako ay nanatiling hindi gumagalaw. Tumango siya at hinawakan ang mga kamay ko. Sinabi niya, "Matthew, nagbibigay kami ng hidden service sa itaas na palapag." "Anong klaseng service yan?" Tanong ko.

"Hindi na kailangan, gusto kong ako mismo ang pipili ng bahay na aking tutuluyan." Nang-aarok na tingin ang ipinukol ni Dylan sa binata. Duda siya sa tinatakbo ng isipan nito ngayon. "Tayo na," ani Alexander at sinadyang kumilos ng mabagal at nagkunwaring mahina pa rin.

Tanong ko pa sabay tingin sa kanya. Tumatango naman siya at nakapamewang na tinignan ang buong paligid, nang matapos pa suyod ng tingin ang buong paligid ay nagpicture pa kami bago pumunta sa kasunod na isla, Ang Daku Island. "Sir." Tawag ko kay Sir habang seryosong tinitignan niya ang paligid. "Hmm?" Tanong niya at binalingan ako.