Bakit Di Pagbigyang Muli Novels & Stories

Tanong niyang muli. Muli lang itong nagkibit-balikat kaya naman akala niya ay hindi na ito sasagot pero nagulat siya dahil bigla itong nagsalita, "mamamatay tayong parehas, ayaw mo ba non?" Tanong nito ng nakangisi.

Paliwanag niya sa lahat ng naroon. Ngunit ilang sandali pa ang lumipas ay walang sumagot sa kanya. Hindi ba naintindihan ng mga ito ang kanyang mga sinabi? Anong lenguwahe ba ang gamit ng mga ito at tila hindi nila alam ang kanyang salita? Ngunit sinubukan ulit niayng magpaliwanag.

balik tanong niya makaraang mag iwas ng tingin. “And why are you always like that?” sabi ko naman. “Always like what?” “Laging nagbabalik ng tanong? I asked you first. Bakit hindi mo muna ako sagutin bago ka magtanong pabalik?” Gaya ng madalas niyang ginagawa ay pinalipas niya na naman ang ilang segundo bago siya nagsalita. “I just like to. Ang random kasi ng tanong mo.”

“Bakit naman ako hihingi ng tawad?” “Dahil bigla kang umalis sa group chat. Mayroon ka bang ideya kung ano ang iisipin sa kaniya ng mga kaibigan natin ngayon?” Nanlamig at naguutos ang tono ng boses ni Nathan sa kabilang linya.

"Akala ko magsisimula ulit ang lahat pagkatapos ng reincarnation ko. Paano ako napunta sa ganito?" Itinaas niya ang makintab na kutsilyo at sinaksak ito sa puso niya. Hanggang sa sandali ng kanyang kamatayan, may nakarinig sa kanya na bumubulong, "Gagawin ko ulit ito. Sa susunod kong buhay, gagawa ako ng tamang desisyon. Julia, mahal kong anak, hindi ba ito ang tama?" Napapikit siya ng habang buhay.

May diin nito sabi bago tuluyang lumas ng pinto. Siya ay tuluyan ng napahagulgol. Bakit kailangan pang umabot sa ganito? Bakit kailangang maging ganito pa kakomplikado? Bakit ganito? ---------

"Oo. Kailangan. Nagkamali ka, Jazzer. Huwag mong takasan 'yon." Umigting ang panga niya, patunay na mas nakararamdam na siya galit. Nakakuyom na rin ang kaniyang kamao. "I don't understand. Bakit kailangan pang balikan ang tapos na? Para saan pa?" "Dahil nagkamali ka!"

Kagat labi na sabi niyang muli upang pigilan ang sarili sa muling paghikbi. "Baka...baka na guguluhan ka lang. Baka gusto mo lang mag explore ng bago pero ang totoo, siya parin ang mahal mo." Napailing ako. "Saka kana humarap sa akin kapag naayos mo na ang lahat. Baka..baka sakaling pwede na tayong muli 'non." Pagpapatuloy niya. "Erica--"

Gagapiin ng pagmamahal ko ang anumang pagtitimping meron ako. “Kung manliligaw bang muli ako sa’yo, sasagutin mo ako?” tanong niya. “Muli?” pang-uulit ko. “Kailan ka ba nanligaw para gamitin ang salitang muli?” tanong ko. “Di ba nga, sinabi ko na noon sa’yo ‘yun?” “Oo, sinabi mo nang minsan. Iba yung sinabi sa pinanindigan, Jinx. Minsan lang ‘yon, bakit naulit pa ba?”

Wika niyang muli nang hindi lumilingon. "Bakit ako magmomove -on?" Tugon ko na handa nang isiwalat ang sakit na matagal ko nang pasan-pasan . "Ang pagmomove-on ay para lang sa mga taong wala ng pag-asang magbabalikan. Hindi para sa atin ang salitang iyon, naniniwala ako na —" "And you believe that we still have the chance?" Pakli nito sa iba ko pang sasabihin.