Bakit Labis Kitang Mahal Novels & Stories

mataray pa niyang sabi sa lalaki. "Eh, bakit kasi ang laki ng alaga mo? Wala na ba talagang paraan na huwag masyado lumaki yan, para naman hindi ako nasasaktan." Paano nalang kung maisipan mo ulit ako gayumahin, at papasukin ko ulit 'yang alaga mo sa aking, buko juice? 'Di masasaktan naman ako." Masungit kong paliwanag.

"Bakit ba ang dami mong tanong, parang imbestigador lang ah." "Malaking halaga ang isang daang libo, Ate, walang matinong tao ang basta magpapautang ng gano'n kalaking halaga. Kahit hindi magsalita si Tatay, alam kung nagtatanong din siya sa isip niya kung saan ka nakakuha ng pera." "Sa Boss ko, nangutang ako at totoo iyon." "Anong kapalit?" nagdududa nitong tanong.

sabay mataray na tumalikod sa amin. Natulala ako sa aking narinig, Liam Sebastian? 250,000 ? ano yun? yun ang presyo ko? ano ao laruan na binibili at gagamitin? kaso saan ako kukuha ng pera pang refund? kaya nga ako naghahanap ng mapagkakakitaan dahil kailangan ko ng pera... haaaisttt pero saan din ako makakahanap ng ganung kalaking pera sa isang gabi lang.

bulaslas ko Kaagad na napatingin sakin si Lucas "What's the matter?" he asked "What's the matter nga, for freaks sake 3 products lang 'yong binili ko". Hindi makapaniwalang kong usal. "If i spend it on Mang Inasal makaka 6 rounds ako with unli rice" I tsked sobra akong nanghihinayang sa beauty products na 'yon. waste of money. "Hmm? Do you want to eat on Mang Inasal?" he suddenly asked

Nanlaki naman ang mga mata ko at nasamid ako sa sarili kong laway nang marinig ko 'yon mula sa kaniya. "Are you alright?" tanong niya. Napatango naman ako at umayos nang upo roon. "One million is too expensive! Cheapest lang pala sa'yo 'yon?!" hindi ko makapaniwalang sabi sa kaniya. "I'm not buying that. Masyadong mahal at hindi pasok sa budget ko," dagdag ko habang umiiling.

"Pauline, mas maganda na ang mamahalin 'yong price para matagal rin masira. Kapag maganda o mataas ang kalidad ng isang bagay ay mahal talaga at matagal na masira kumpara naman sa mga mumurahin. May pera naman tayo kaya doon na lang tayo sa mahal na may kalidad talaga. 'Wag kang manghinayang sa pera, manghinayang ka sa bibilhin mong mga gamit na masisira naman kaagad. Doon ka na sa mahal na sigurado ka na matagal masira." He has a point naman sa sinabi nga niya sa akin. Kung marami kaming binili doon kanina sa boutique na 'yon ay mas marami kaming binili dito sa department store na 'to. At dahil mas marami ang nabili namin ay umabot ng seventy thousand pesos ang binayaran niya sa counter. Na

Ang magaganda ay nilalagay talaga sa ibabaw, ang lata o overripe ay nasa ilalim. “Magkano po?” tanong ko, habang kunwari ay kumukuha pa ng isa pang pack. “Four hundred per kilo, iha.” Napataas ang kilay ko. Ang mahal. At hindi ganoon ka-pristine ang quality. “Four hundred? Parang mahal po yata. Sa Baguio po, isang daan lang kada kilo.” Napatawa si Ate. “Iha, eh nasa ibaba tayo ng Baguio, hindi sa Baguio.”

Palagi niyang inakalang ito ay isang walang kwentang alahas! Hindi nakaimik si Alex. Nang sabihin niyang nagkakahalaga ito ng walong milyon, hindi pa niya alam na isa rin itong mahiwagang bagay, Ngayong alam na niya, at dahil ito ay isang mahiwagang bagay na may ganoong kataas na kalidad, ang halaga nito ay tumaas nang malaki. Kahit na sabihin niyang ito ay nagkakahalaga ng walumpung milyon, masyado pa rin itong mababa para sa isang bagay tulad nito.

wika ko. Bumili kami ng makakain 'yung bentelog lang sana kaso nagtaas na pala 'to, 25 pesos na ngayon. Ang bilis magmahal ng mga bilihin, kahit 5 pesos lang ang itinaas, malaki pa rin ang epekto nito sa 'ming mga estudyante. Paano pa kaya 'yung mga pamilya na saktuhan lang ang kita? Nawa'y makaraos sila. "Ate, pagbilan po ng hotsilog saka isang iced tea," ani Lilibeth.