Romans & histoires Bakit Mabaho Ang Pusod

sabi niya, ang boses ay pumupiyok habang sinusubukang pigilan ang luha. Ang pag-alam sa mga pira-pirasong alaala ko ay parang pisikal na suntok, na nagpapalakas ng mga puwang sa aking pag-iisip. "H-Hindi ko matandaan ang anumang bagay pagkatapos ng almusal," sabi ko, parang nahuhulog sa isang malalim na kawalan ng alaala.

Panay parin ang pag-uunahan ng mga luha dito na tila ba isang gripo na binuksan at ayaw ng magsara. Bakit kapag pighati at pasakit buhos lahat? Samantalang kapag kasiyahan konti lang. Saglit lang akong naging masaya ah. Ang bata ko pa. Ang aga kong pinarusahan sa kasalanang hindi ko naman alam.

Hindi desperado. Bagkus, ang halik niya ay masyadong malambot, parang isang pangakong dahan-dahang inilalapat sa kanyang mga labi. Masyadong maingat, parang natatakot itong masaktan siya, o baka natatakot na baka siya mismo ang maglaho.

"Pasok." Isang boses ng babae. Malamig. Walang bahid ng emosyon. Ang boses na tila laging nag-uutos, nagpapipirma ng mga kontrata, o kaya naman ay nagtataboy ng mga taong wala nang silbi.

Python's pov Pagbungad ko pa lang sa pintuan ng baraks,agad kong napansin ang nakahigang babae sa pinakadulo ng lahat.Agad akong nagtaka,bakit may babae rito.Bakit may babae rito?Subalit, napakunot ang noo ko ng makita kong may naka kabit na dextrose sa kanang kamay nito.Pero bakit nandito,bakit hindi dinala sa hospital upang duon magpagaling.

sabay abot sa kanya. "Ano 'to?" "Luh, bulag ka ba? Banana milk, ano pa ba sa tingin mo?" "Alam kong banana milk iyan, ayan oh ang laki ng nakasulat. Ang ibig kong sabihin ay bakit iyan lang, nasaan na iyong sinabi mo kaninang ililibre mo ako?" may himig ng pag-angal ang boses nito habang kinakausap ako.

Kaya naman sinubukan niyang kumagat ng ka unti hindi niya akalain na malambot ang pagkakaluto nito at ng malasahan Niya ay ganun na lang ang gulat Niya dahil ang sarap ng pagkakaluto malambot na may anghang sa pagkakaluto sa adobo Pero hindi Niya maintindihan dahil parang hindi adobo ang lasa nito parang may lasang gatas ang pagkaka adobo dito. "ang sarap nga bakit ganito ang Pag kaka adobo nito bakit parang may halong gatas?" may pagka inosenteng tanung Niya dito "oh diba sabi sayo masarap ih. hindi gatas yong natikman mo kundi gata ng ñiyog ang tawag Jan.

Sabi nmn niya hirap nmn magmahal nito e napakati nlng ako sa ulo ko "Tanong kolang dibah Mahal mo ang Isang tao bakit umiiyak sila dahil sa nasasaktan sila at sumasakit patong puso natin?" tanong ko nmn "Brain contains electricity kaya nga nakaramdam tayo ng sakit kapag kinukurot tayo dahil utak natin ang responsible sa lahat. Sa tanong mo bakit nasasaktan? Kasi nararamdaman ng utak mo na masakit yun at that electricity dadaan sa utak papunta sa puso natin kaya makaramdam kang mahapdi Yan" she said bwesit paano bato puro nlng utakkk!

hindi ko napigilang bigkas at kaagad na bumaba ng kama. Sabi ko na nga ba eh...poisonous talaga ang pumatol sa babaeng lasing! Lalo na sa babaeng kagaya ni Butter! Sa pangalawang pagkakataon sinakuhan niya na naman ako at worst sa ulo ko pa talaga tumama. Hindi ko pa nga napigilan ang lalong makaramdam ng pandidiri ng naramdaman ko ang pagdaloy ng tubig sa aking mukha.

Sarap batukan! "Ang tagal mo kasi kumain siyaka ang bagal mong maglakad, para kang may dalang isang sakong bigas." Singhal ko. Inirapan lang ako nito at umupo ito sa kama. "Bakit ba?" "Paano natin sasabihin kila Tita ang tungkol dito?" Pagturo ko sa puson kong medyo lumalaki na. Hindi ko nga rin alam kung bakit ang bilis lumaki ng puson ko. Hindi naman siguro to dahil sa kakakain ko o pag inom ng tubig.