Bakit Mabaho Ang Pusod 소설 & 이야기

Tapos mabait pa? Mukha ba yang mabait? Unang kita nga namin halos patayin na nya ako?! Ang sakit-sakit pa nga nitong buhok ko dahil sa pagkakahila nya. Napahawak ako sa ulo ko sabay napailing-iling. Oo nga pala nagka amnesia sya sabi nga ng Mama nya at posible din namang mag bago ang ugali nya dahil don... mukhang hanggang ngayon di pa sya nakakaalala.

maktol niya " Bakit?diba sabi mo busog kana? ". nakangiting tanong ko Inis niya lang akong tiningnan, " Hindi pa po ako busog ". nakabusangot na saad niya at yinakap ako Kinalas ko ang pagkakayap niya saakin at humarap sakanya, " So dahil hindi kapa busog kainin mo itong salad na binili ko ". nakangising sabi ko

Bakit amoy nasusunog? Sunog?! Agad na bumangon siya at lumabas para tingnan ang paligid. Baka namaya ay nasusunog na pala ang mansion. Ayaw naman n'yang mamatay at ma-lechon na parang baboy. Nanlaki ang mata niya ng makita na nanggagaling sa kusina ang usok. Agad na tinungo niya ang kusina at halos maubo siya dahil sa makapal na usok na sumalubong sa kanya. Pilit na binuka niya ang mata kahit na naluluha siya sa usok.

Mukha namang mabait ang isang 'to, pero parang maysira lang sa kokote at masyadong mahangin. "Ang mga babae minsan na babaliw dahil sa taglay kong hotsomeness!" Pagmamayabang nito. Dumating na ang inorder n'ya at sobrang dami nito. Hindi ko alam kung ano ano pangalan ng mga pagkain na ito pero feeling ko masarap silang lahat.

Nababaliw kong sabi saka napakapit ng mahigpit sa braso ni Ninong. Pabigla-bigla minsan ang pasok niya at baon na baon, habang nakatitig sa akin. Parang sinasabi na you like it? Like this?! Tapos tatango at mabibilis na naman maglalabas masok ng walang awA. Matapos ang ilang mabilis at malakas tapos baon na baon niyang pagpasok ay nakita kong halos manigas na ang katawan nito.

Imbis na matawa ulit ako ay natahimik ako ng marinig ko ang katagang nagpapakaba sa aking dibdib. ************************************ Omo! Ano naman kaya iyon? Huwahhh ito na oh pls lang mag reply kayo sa ud. Hayst ano ba naman yan ang hirap ba iclick ang reply? Kung madumi ang inyonh utak pwes diyo panatalihing malinis.

Kabanata 6 Pain Maaga akong nagising kinabukasan. Mabuti ay hindi naman masyadong namaga ang aking paa. Iyon nga lang ay medyo makirot ang mga sugat na natamo ko sa bubog ng bote. Hindi ko na lang ininda ang bagay na 'yon at tinulungan na magluto ng almusal si Aling Betty. "Oh, bakit nandito ka? Hindi ba day off mo ngayon?" Puna sa'kin ni Aling Betty.

biglang sabi ni Saji dahilan para mag-angat ako ng tingin sa kanya at napaubo. Bakit ang bilis ng tibok ng puso ko? P-Parang hindi naman ito nangyayari noon ah? “M-May naisip lang,” nauutal ko pang sabi at tinuloy na ang pagkain. “Hmm, namumula ang tenga mo. Saan naman kaya umabot ang malikot mong isip?” nakangisi niyang sabi at nakakaloko akong tinitigan.

Hindi ba nga at matalino naman ako pero bakit ba parang pakiramdam ko ay naging instant bobo yata ako? Bakit parang ang hirap-hirap huminga? Bakit parang ang sikip-sikip ng d****b ko? Bakit parang may nakadagan yata na kung ano’ng mabigat na bagay sa d****b ko? Dahilan para mahirapan ako sa paghinga at sumisikip ang daloy ng hangin ko? Bakit ang sakit? Bakit ako nasasaktan? Bakit? Ano ba ito?

"Kung ganoon po, siya lang ang love mo?" Bakit niya kaya ito tinatanong. "Oo naman. Why?" nakangiti kong tanong. "Wala po mama. Curious lang po ako." “Ikaw talaga… Sige na. Maupo ka na ng makakain na.” Sabi ko at inasikaso na ang pagkain niya. “Vidachoooy! Wow! Tamang tama at gutom na ako.” Sabi ng boses sa likuran na alam kong galing sa taong may pinakamakapal na mukha.