Bakit May Pumipitik Sa Ulo Mga Nobela at Kwento

Mariin akong pumikit upang maiwasang mapatingin doon ngunit makulit siya dahil lumapit siya sa'kin habang malakas na tumatawa. "U***g, u***g, u***g, u***g, u***g, u***g, u***g." Paulit ulit niyang tugon hanggang sa maramdaman ko ang pagsakit ng aking ulo at hindi ko na namalayan ang kaganapan sa aking paligid.

Napapikit ako nang biglang may pumitik galing sa utak ko. "Hey, ayos ka lang?" Ano yun? Bakit ang sakit ng ulo ko? "Galing ako sa hinahara--- argggghh!" Biglang sumakit ang ulo ko na kinahawak ko roon. Parang may nagsasabi na wag kong sabihin ang tungkol sa bagay na yun. "Miles, baka hindi na yan normal." Napamulat ako dahil once hindi na ako nagsasalita ay nawawala agad ang sakit sa ulo ko.

I inhaled deeply, bakit parang bigla yatang sumasakit ang ulo ko? Ipinikit ko ang aking mga mata at isinandal ang ulo sa headrest ng swivel chair ko. I was in deep thoughts. Then Arcival appeared in my mind. Agad ko itong inalis sa utak ko dahil mas lalo lang sumasakit ang ulo ko. Naimulat ko ang mga mata ko ng bigla na lamang bumukas ang pinto nitong opisina ko. Kunot noo ko siyang tiningnan.

At habang pilit niyang inuunawa ang eksenang iyon… lalo lamang sumasakit ang ulo niya. Pakiramdam niya ay unti-unting may pumipiga sa utak niya mula sa loob. Para bang may matutulis na bagay na paulit-ulit na tumutusok sa sentido niya habang pilit niyang inaabot ang isang alaala na ayaw magpakita nang buo. Humigpit ang pagkakapikit niya. Mabilis ang paghinga niya habang nanginginig ang mga daliri niya sa gilid ng katawan niya.

Pero sino? Naipipilig na lang ni Mia ang ulo niya dahil sumasakit ang ulo niya sa kaiisip sa mga nangyayari. Hindi niya naman na maalala ang mukha ng mga muntik din pumatay sa kaniya noong bata pa lang siya.

Nagising ako na masakit ang ulo dahil sa tigas ng unan ko! Sumiksik na lang ako roon habang mariing nakapikit pero ang tigas talaga nito. Saglit akong napahawak sa ulo ko habang nakapikit pa rin at inaantok. Pero dahil sa bango ng naamoy ko ay tila unti-unting nawawala ‘yon kaya mas sumiksik pa ako roon.

Nagising ako na masakit ang ulo ko. Gumulong-gulong muna ako sa kama para mawala ang sakit pero parang lalo tuloy akong nasasaktan. Bakit nagkaganito? Sumasakit naman minsan ang ulo ko pero hindi katulad ngayon na parang binibiyak yata ang utak ko.

Ngunit ang sakit ng ulo ay tila lumalim lamang, isang walang humpay na sakit na tumangging mawala. Ang sakit ng ulo na ito ay malamang na karapat-dapat, kung isasaalang-alang ang dami ng luha na aking nalaglag at ang kakulangan ng tulog na aking tiniis. Nakakatakot kung gaano kabilis magbago o maglahad ang mga bagay sa loob ng maikling panahon.

Gusto sana niya na pagluwas nila ay doon na sa pinagagawa niyang bahay sila tutuloy kaya lang hindi pa ito tapos. Matapos naming magdinner ay nagpaalam na si mommy na pupunta sa room niya, sumasakit daw kasi ang ulo niya. She’s ok lang daw naman noong tinanong ko at talaga daw namang minsan ay sumasakit ang ulo niya. Normal siguro yun sa mga may amnesia.

Am I in Spain already? Kumirot nang malakas ang ulo ko kaya nasapo ko yun bigla. I feel like my head's gonne burst. Aaaggh! What the hell?! Ngayon ko na lang ulit naramdaman ang ganitong sakit ng ulo. Inabot ko yung unan at itinakip yun sa mukha ko. Block the light! Block the light, Kylie! Pumikit ako nang mariin at pinalipas ang pagkirot ng ulo ko. I think mga ten minutes yata akong hindi gumagalaw. Nakasubsob lang ako sa unan.