روايات وقصص ضمن Bakit May Pumipitik Sa Ulo

Pinaikot niya ang paningin, nagtataka—para siyang naipit sa isang bangungot. “Arayyy... ang sakit ng ulo ko...” pabulong niyang daing. Inabot niya ang batok... may malagkit. Dugo. Dumidikit sa palad. Bumigat ang mga mata niya. Ramdam ang unti-unting paglubog sa ulirat. “Saan... ako...?” huling bulong bago siya tuluyang napapikit. Sa kabilang dako...

Hindi ba magiging maayos kung mayroon lamang silang mapayapang pagkain? Masyado na silang nasanay sa pagiging mayabang, at ang kanilang init ng ulo ay magdudulot sa kanila ng gulo sa madaling panahon! Ngayon, sa wakas ay nasangkot na sila sa gulo! Kung sumuko sila, matatapos na ang buhay nila. Pero kung hindi sila sumuko, mas lalo silang mapapahamak.

Iniling iling pa n'ya ang ulo, sinyales na hindi nito nagustuhan ang nangyari. Kahit ako man ay hindi rin gusto iyon. Hindi ko ini-exoect na end na pala ang inaatrasan ko. Sino bang may gustong magpatihulog sa second floor paibaba? Mababa man iyon kung titingnan, hindi pa rin nangangahulugang hindi ka mamamatay kapag bumagsak ka. For goodness' sake semento ang babagsakan. Kung hindi mababagok ang ulo mo, sigurado namang bali-bali ang mga buto mo sa katawan.

Tumatama kasi ang sinag ng araw kaya napilitan siyang magdilat ng mga mata. Masakit. Sobrang sakit ng lahat ng bahagi ng katawan niya na parang binugbog siya buong gabi. Pagdilat pa lang ng mga mata niya, ramdam niya na agad iyong bigat sa ulo niya, parang may nakabibinging tunog sa tainga niya. Ngunit ang mas nagpapasakit pa ng ulo niya ay hindi niya matandaan kung ano ba ang nangyari.

"Jheanne?" Hindi ko maialis ang titig kay Ubi. He's acting weird again. May masakit ba sa ulo niya? Base kasi sa nakikita ko ay para bang nasasaktan siya dahil sinasabunutan na niya ang sarili niya!

Alas singko ng umaga nang magising ako dahil sa matinding sakit ng ulo. Nanginig ang buong katawan ko. Pumikit ako ng mariin. Anong nangyayari? Dahil ba ito sa pagod? Sa stress? Sinapo ko ang ulo ko nang maramdamang tila binibiyak ito. Hinablot ko ang isang unan at dumapa sa kama. I covered my head with it.

Hindi ko maintindihan kung bakit. Hinawakan ko ang ulo ko. Sobrang sakit. Parang may pumupukpok sa loob. Hindi ko na kaya. Bumagsak ako sa sahig. Hindi ako makagalaw. Sobrang sakit ng ulo ko. Parang binibiyak. Parang may pumupukpok sa loob. Bigla, may narinig akong bumukas na pinto. Hindi ko maigalaw ang ulo ko para tignan kung sino.

Mahina kong binatukan ang ulo ko dahil sa pagkirot nito, kagabi pa masakit ang ulo ko but i didn't intend to take a medicine. Umayos ako ng upo at hinilot hilot ang aking sentido. Feeling ko mag ca-crack na ang ulo ko dahil sa sakit idagdag pa itong nararamdaman kong hilo. Marahan akong tumayo, naisipan ko munang pumunta sa cafeteria para bumili ng tubig bibili na rin ako ng pagkain mahirap na baka mahimatay ako sa gutom.

Baka maunahan pa kita na patayin siya. ****** Sumakit bigla ang ulo ko. Sino daw papatayin?

Gigi POV Kinabukasan…. “Sakit ng ulo ko!” Ramdam ko na agad ang pamimigat ng ulo ko kahit di pa man ako ganap na nakakamulat. Ang sakit dahil parang may martilyong bumabayo sa loob. Nakadagdag pa ang sikat ng araw na tumatagos mula sa bintana at tumatama sa aking mukha kaya napahawak ako sa aking sintido.