Barely Working Novels & Stories

Minsan ay iyon lang ang nagagawa niya para tulungan ang napakaliit na kinikita ng kaniyang asawa sa construction. Hindi rin naman niya masisisi o maku-question si Bryle dahil kita naman niya ang pagsusumikap nito. Mas hindi rin naman nito gusto na matanggal sa pagsusundalo. At saka nakikita naman niya na lahat ng trabaho ay pinapasok ni Bryle. Sadyang maliliit nga lang ang kinikita na nito ngayon kumpara noong sundalo pa ito. Kung hindi pagpapadyak ay pagkokonstraksyon lamang kasi ang napapasok na nitong trabaho. Puro mga sideline lang dahil nga sa kaniyang kondisyon at record.

Tinapik ng prime minister ang likod ng matanda. Napatindig ang drayber. "Pa-paano ko bubuhayin ang aking mga apo kung titigil ako sa pagtatrabaho?" " Paano ka magtatrabaho kung hindi ka pa lubusang malakas? Magpalakas ka muna. Habang ginagawa mo iyun ay bibigyan kita ng alternatibong pagkakakitaan. Papasok ka sa aking opisina bilang taga ayos ng mga papel na dinadala sa recycling center. At ang magiging sahod mo ay double sa kinikita mo bilang cab drayber."

Agad na sabi nito. Edi Wow ulit. Ni hindi man lang nag pasakalye ang bruha. Ang lakas ng loob na tumawag sa akin at manghihingi ng tulong gayong tudo ang panlalait nila sa akin noon. At ngayong kailangan nila ako. Bahala sila sa buhay nila. Saka wala na nga akong pera, dahil tama lang ang kinikita ko sa pagbabayad ko ng upa ng bahay ko, tubig at kuryente at sa pang araw araw na gastusin. Minsan na lang naman ako nakakapag side line sa pag me-makeup dahil kailangan kong mag focus sa trabaho ko.

ani ko, umupo naman sila pareho at saglit na tumahimik ang paligid. All I can say that this is super awkward. Nagmumukha akong third party or something na hindi healthy sa relationship. Maganda ang porma nila, habang ako hindi ko ma-explain, haggard nalang siguro. Almost 14hrs din ako sa work and it's not healthy.

Ang sakit, subrang sakit. Ang tanda ko na pero napaka immature ko pa. The way I act and my plan is really immature. Bakit ko ba kasi nagawa iyon? Argh nakakainis! Wala akong magawa kung hindi umiyak. Kasi yun lang naman yung gagawin ko, pag nag open ako ng socials, bash lang maabutan ko at pati rin sa balita, siguradong ako ang laman nito.

Ito ang unang bumawi. Mukhang may problema si BK. Kasi, bakit ito iinom ng alak kung walang problema? Tapos naging seryoso din. Wala siyang sinayang na panahon. Nagpaalam siya sa pinagtatrabahuhan na aalis na. Wala namang kontrata silang pinirmahan dahil nga part time lang naman talaga kung tutuusin. Tanging login record sa system ang pinagbabasehan nila sa pasahod.

Saad pa nito bago lumabas ng opisina. Napailing-iling na lang ako. Sa hindi ko talaga mabasa. Hindi naman sira mata ko at lalong hindi ako nurse para maintindihan ang mga ganoong handwritten. Tinapos ko na lang ang mga pinipirmahan ko at tsaka nagbrowse na lang ako sa net dahil wala na akong ginagawa. Ang kupad kasi ni Baldo magtype, parang 15 words per minute lang yung ability sa typing eh.

Wala na naman kasi ako sa sarili, hindi ko maayos ang trabaho ko ngayon dahil inaalala na naman si Andrea. Tumayo ako. Lahat sila tumingin saakin, nagulat ata sa pagtayo ko. Pag nagtrabaho kasi ako hindi na ako aalis sa upuan, kahit kakain, binibigyan lang nila ako para hindi ako magutom, kahit wala akong gana, kumain pa rin ako pero nasa upuan lang ako kung saan kaharap ang computer pero lumalayo ako kunti. Saktong layo para maiwasan na ma disgrasya ang computer ni Jayson.

"Hmmmm siguro nga, hmmm pero hindi ba ako pwede sumama?" "Sorry, akala ko kasi kahit papaano pwede kitang isama pero marami ang gagawin sa opisina, wala akong mapaiiwanan na mapagkakatiwalaan" "Okay, ako na bahala bukas"

Pinatigil ko siya. “Hindi puwede 'yon. Dapat may interest pa rin.” Napanguso ako. “Kung lalagyan ko man ng interest mababa lang. Kaysa naman pilitin mo sarili mo na mag work, kahit gaano pa yan karami kulang ang time sa isang araw at hindi ka makakaipon kaagad. Isa pa ang katawan mo. Inaabuso mo ba?” Umiling ako.