Barely Working Novels & Stories

Sinipat ng may-ari ng sanglaan ang cellphone ko. "I give you 20 thousand," sabi niya. Mababa iyon kumpara sa gusto ko. "Thirty," sabi ko nakipagtawaran. I need more. Ako ang lugi kung hindi ko matubos iyon. Muli niyang sinipat ang cellphone ko. Empty battery pa rin iyon kaya noong i-on niya ay hindi iyon bumukas. "It's not working. Sira!" sabi niya sa matigas na tagalog.

Ang tanging natira ay ang isang blangkong laptop screen, mga nakagulong cut-out ng balsa wood, at ang mabigat na pakiramdam ng kawalan. Nakatayo si Lauren sa unahan ng plotting table sa drafting lab, puyat at namumula ang mga mata. Hawak niya ang kaniyang cutter, ngunit nanginginig ang kaniyang mga daliri. Ang ginagawa niyang final site model para sa urban redevelopment ay baluktot at walang direksyon. Ang load-bearing elements na idinisenyo niya ay sumasalamin sa kaniyang kasalukuyang estado—isang estruktura na nawalan ng pundasyon at unti-unting gumuguho mula sa loob.

Wala naman akong pakealam. Bakit? Dahil hindi ako nagpakahirap mag aral ng ilang taon, umiyak ng magdamag habang ginagawa ang breakdowns at balancing, araw-araw sa loob ng ilang buwan nagdurusa sa pag-aalala kung makakapasa ba ‘ko sa BAR, para lang gawin akong tagabili ng kape ng mga taong nandito. “Ganyan ang ginagawa ng mga bago sa trabaho, Ija. You must please us…” he scoffed.

Mukha akong hindi marunong sumuko. Well… maybe I’m not. Binuhos ko ‘yung last na natirang kape sa mug, amoy pait at pagod. Pagharap ko — ayun siya. Nakatayo sa may pinto. “Working late.” sabi niya, kalmado pero ‘yung tingin — matalim, parang sinusukat ako. Tumango lang ako. “The Westbridge revisions aren’t done yet.”

Nag-enrol ako noon ng baking sa tesda kaso hindi ko natapos kasi nahirapan ako pagsabayin ang trabaho at raket ko. "Pag-iisipan ko muna Babe, hindi kasi biro ang gusto mong nangyari. Maglalabas ka ng pera para sa Isang bagay na walang kasiguraduhan. Paano kung hindi mag-click? Paano kung magkaproblema? Paano kung malugi?" nag-aalala na Sabi ko at tumawa siya.

bahagya siya tumang-tango pa. “Baka po hindi ako ulit makadalaw ha? Magiging abala po akong muli sa application na ginagawa ko. Medyo nagkakaroon na ng malfunction sa utak ko pero kakayanin ko naman siguro kase ginusto ko naman ito ‘di ba?” “You should be.” Ganoon na lamang ang panlalaki ng mga ni Liberty nang may magsalita sa kanyang likuran.

I'm the terror of this company pero tama nmn ang papasweldo ko dito. "Talagang hindi payan tapos? almost a month kona yan pinagawa sainyo ahh" sungit ko saad saknila "Sorry Ms. Julie ano kasi, okay na nmn yung sound system pero yung lights kasi pumutok yung connection ng wire kaya hindi gumagana yung outlet" sagot nmn nitong lalaking to

Nang i-scroll niya ito pababa, nasa pinakalast ito. Napakunot-noo sya, ngayon lang naging 0 step ang status ni Janella, at hindi ito normal lalo na't kilala niya ito. Pinakaayaw nito ay ang walang ginagawa maghapon. Ngunit ngayon? Wala man lang itong record sa app. Napansin naman ng assistant ang pagbabago sa ekspresyon ng mukha ni Brielle bagay na agad itong nangusisa, “Boss, may problema po ba?”

**Sire** “Hindi ka ba pumasok sa work? At ang aga-aga mo naman uminom,” tinig na siyang ikinalingon ko. Bahagya akong nagtaka dahil naririto na siya. “Nag-half day lang ako sa trabaho,” tugon ko. Hindi ko na kasi kinayang mag-stay sa opisina dahil tila nawalan ako ng lakas na magpatuloy sa ginagawa ko.

Pagyayabang ko kahit pakiramdam ko ay babagsak na ako. "Bakit kasi nagtatrabaho ka pa, hayaan mo muna kay Kassy ang lahat ng gawain." Bakas sa mukha ni Judd ang pag aalala, hinaplos naman niya ang aking tiyan at bahagyang yumuko bago hinalikan yun. "Baka kasi mamaya niyan bigla ka nalang mapaanak habang nagtatrabaho tapos wala ako sa tabi mo." Imik pa niya. "I'm okay Judd. Wala kang dapat ipag alala okay." Pagpapagaan ko ng loob niya. Bumuntong hininga naman si Judd dahil wala na siyang nagawa pa.