Basag Ulo Kahulugan Novels & Stories

At bakit ako tumatakbo na naging dahilan nang pagkahulog ko sa hagdan? Ini-iling-iling ko ang aking ulo, hindi ko talaga maalala kung ano ang dahilan ng lahat. Ilang gabi ko ring inisip ang bagay na 'yon at talagang wala akong napiga sa utak ko. Isinandig ko ang king ulo sa de-gulong na silyang nau-upuan ko . 'Baka senyales lang na'wag ko nang pakaisipin ang bagay na 'yon. Oo, tama, ganun nga ata talaga 'yon.'

sagot ko. "Marunong ka bang bumasa?" tanong ulit niya. "Uhmm..oo" "Bulag ka ba?" tanong ulit niya. "Hindi." "Marunong ka ba bumasa?" "Oo nga." "Bulag ka ba?" "Hindi nga, bakit ba?" "Marunong ka ba bumasa?" "Oo!" "Bulag ka ba?" "Hindi!" Teka?teka? marunong ka ba bumasa? Bulag ka ba? Anong konek?

I almost smirked when I saw how his shoulders dropped once again in disappointment. Do you really think you can fool me with this move? Think better, Zachary. --- Terms used: *Lulusong- Pabayan *Tulyase- malaking lutuan (kawali) *Saulii- isoli/ibalik

biglang tanong ni Antalia na umangat ang ulo mula sa ginagawa. "It means misunderstanding between two people or an argument," I explained not giving the exact word which is lovers' quarrel. Kumuha ako ng orange at isnubo iyon. "Pinahaba mo pa, ang ibig sabihin ng lq ay lovers' quarrel pero hindi naman kami lovers kaya hindi lq ang tawag doon," sansala ni Claribel. Tumango-tango si Antalia sa paliwanag nito bago bumaling sa akin.

Bakit, Aria… bakit ka palaging umaakit ng kaguluhan? Pinagmamasdan niya ako, na parang mababasa niya ang bawat isip na tumatakbo sa aking ulo. Isang lamig ang tumakbo sa aking gulugod sa isip na binabasa niya ang aking mga isip.

Bakit parang noon pa, noong una pa lang. "Bakit, bawal bang mainlove sa 'yo?" tanong ko. "LOL!" sabi nya na patuloy lang sa pagkain. Ni hindi nya ako tiningnan. LOL daw pero hindi sya tumawa. Ah, baka naman short for 'ulol' yung sinabi nya. Hindi na ako nagsalita hanggang matapos kami. Ayokong mag-iba ang mood namin, lalo na nya. Andito kami para magsex, baka magbago pa isip nya at iwan ako.

Ang bagay mismo ay walang halaga, ang taong nagpapahalaga rito ang nagbibigay ng kahulugan. Nagiging sisidlan ito ng kanilang damdamin at nagdadala ng kanilang mga alaala. Ang halaga ng mga lumang gamit ay wala sa materyal nito, kundi sa kwentong nakatago sa likod nito.

Akala ko, ito na ang dulo ng kwento ni Kaelian at Elara—isang dulo na masaya, payapa, at ganap. Ngunit, minsan, ang tadhana ay may sariling kahulugan ng salitang “wakas”. Minsan, ang tingin nating katapusan ay isa lamang mahabang hinto—isang pahinga bago pa sumimula ang tunay at mas mahalagang bahagi ng paglalakbay.

Tumawa siya nang malakas, parang baliw, habang umuugoy ang ulo niya sa likod ng silyang bakal. Kumunot ang noo ni Clarissa. "Hindi mo kami maloloko, Lolo. Alam naming may mas mataas pa sa iyo. Hindi ikaw ang tunay na utak, kundi isang mas matagal nang nagmamanipula sa likod."

'' akmang sasampalin niya ko pero mabilis akong nakatakbo palayo sa kanya. ''Catch me if you can.'' I stuck my tongue out at her. Ilang minuto pa ang nagdaan ay patuloy pa rin kami sa paghahabulan sa ilalim ng malakas na ulan. For others, rain symbolizes pain, hurt and sadness. But for us, rain symbolizes our love and happiness. Kasabay ng patuloy na pagbagsak ng ulan ay ang pagbagsak namin sa isa't isa. -----