Batasang Pambansa 232 の小説・ストーリー

Nakita ni Liliana na naguguluhan si Dwayne na parang nagwagi siya, at patuloy na nagsalita, “Isang paalala, Dwayne! May isang istasyon ng pulis na mas mababa sa 2 kilometro mula dito, kung hindi ka aalis, pagdating ng mga pulis, huwag kang magalit kung ipapadala kita sa kulungan!” Sinabi niya nang buong-seryoso ang mga batas na natutunan niya mula kay Jomari. “Ayon sa Article 237 ng Criminal Code, ang malubhang panghaharas sa mga babae ay may parusang kulong na hindi hihigit sa limang taon. Si Zuo Rui ay isang eksperto sa mga kasong ito. Kung hindi ka naniniwala, subukan mo.” Ang mga mata ni Dwayne ay unti-unting naging malamig, parang isang mabangis na hayop na nagtatago, nagpapakita ng map

Akmang aabutin niya ito ng may magsalita mula sa likuran niya. “Acts of lasciviousness, A336 Revised Penal Code tumutukoy sa pagkakasala ng ilegal na paghawak sa pribadong bahagi ng ibang tao na may layunin ng sekswal na kasiyahan.” Pagpapaalala nito sa isa sa mga artikulo kaugnay ng isang batas ng Bansa. "Atty. Cardoso, you seem to be overlooking—" . Ngunit, nagpatuloy pa rin sa pagsasalita ang lalaki. Pagkatapos nitong ipatong kay Monalisa ang inalis na coat nito sa balikat na nagtataka pa rin sa mga sandaling iyon.

Hindi 'ko na alam kung saan ako kumuha ng lakas para kunin ang envelop at buksan ito. Para ba akong binuhusan ng malamig na tubig, hindi 'ko magawang gumalaw sa nakita 'ko sa loob nito. Republic Act 9165 Article 1 Section 5, Republic Act 9165 Article 1 Section 11, Republic Act 9165 Article 1 Section 15, ilan lang 'yan sa mga batas na nakasaad dito.

Napaawang ang bibig nang makita kung sino iyon. "Ano ang ginagawa mo rito? Kanina ka pa ba riyan? Akala ko ba ay nakaalis ka na!" Bahagyang natigilan si Frank. Doon lang nito naaanalisa na baka ay pinagmamasdan si Frank ni Beth habang nasa labas siya nang pintuan sa apartment nito. Ngumisi si Frank. Napaatras naman si Beth. Hindi na kaaya-aya ang kutob ni Beth sa lalaki. Parang may hindi maganda. Parang may mali. "Kung wala kang sasabihin. Kailangan mo siguro ang maturuan nang leksyon, Mister. According to Republic Act 9262 (Anti-Violence Against Women and Their Children Act of 2004)." Sinamaan ni Beth nang tingin ang lalaki. Si Frank ay mapanghamon na hindi iniiwas ang paningin kay Beth. "T

Garcia. Lumapit si Mr.Garcia sa pinto at sinabi sa malakas na boses, "Ayon sa mga kaugnay na batas ng ating bansa, ang sinumang ilegal na pumasok sa tirahan ng ibang tao ay papatawan ng fixed-term imprisonment na hindi hihigit sa tatlong taon o detention at kung sisirain niyo, ang bayad-pinsala ay kakalkulahin nang hiwalay.

"Don't mistakenly put the blame on someone." "Anong mistakenly?!" "Sino ba ang bumangga?" Bigla, naging maangas ang tono na tanong niya. "This is a slow zone. Pero mabilis ang pagpapatakbo ng truck. It is clearly a violation of Republic Act No. 4136." Hindi ko alam kung anong republict act, republic act ba ang sinabi niya pero wala na akong pakialam don! "Ang driver ng truck ang may sala, hindi ang babaeng sinampal mo."

Mahina naman itong natawa. Humarap ito sa akin at hinawakan ang magkabila kong pisngi. Pinakatitigan ako bago nagsalita. "Ikaw ang kakasuhan ko ng Republic Act No. Miss-143. Batas ng pagka-miss. Wala kang karapatan at 'wag magtangkang magreklamo o umangal habang namimiss kita. Pwede kitang patawan ng forever taga-timpla ng kape ko at taga-luto. Papatawan rin kita ng walang ka-forever sa buhay. Ang pagka-miss ay hindi permanente, kaya i-grab mo na bago pa kita makasuhan." seryosong sambit nito na parang nasa hukuman lang.

Sabi pa nung lalaki kaya napalingon naman si Miss Hanna at mag sasalita na sana sya pero naunahan ko sya. "Hoy!! Ang lakas ng loob mong manakot ng demanda ahh... baka nakakalimutan mong ikaw ang unang nangulo at nanira ng mga gamit pwede ka naming sampahan ng kaso. Ayon sa Article. 327. Who are liable for malicious mischief. — Any person who shall deliberately cause the property of another any damage not falling within the terms of the next preceding chapter shall be guilty of malicious mischief. Isa pa tinulak mo rin ako pati na yong isang staff kanina!! Ano? Mag dedeny ka? May cctv dito gusto mong tignan?" Sunod-sunod na sabi ko sa kanya dahilan para matamimi yong lalaki.

"Anong gusto mong gawin natin? Hahayaan lang natin silang mag-abang dyan hanggang sa makunan nila ng litrato ang anak natin?" "Gagamitin natin ang batas," malamig kong sagot. Naglakad ako patungo sa mesa at binuksan ang aking laptop. "Liam is a minor. Sa ilalim ng Special Protection of Children Against Abuse, Exploitation and Discrimination Act at ng ating Data Privacy Act, ang paglalantad sa pagkakakilanlan ng isang bata nang walang pahintulot ng mga magulang, lalo na kung nalalagay sa panganib ang kaniyang seguridad at mental well-being, ay isang krimen."

malamig na pagputol ni Jaxon sa kanya. Nag-angat ng kilay si Bella at tiningnan ang pulis nang may kakaibang tapang. "According to Article 205 of the Revised Penal Code, ang pagpayag o pag-facilitate sa paggamit ng pinagbabawal na gamot sa isang establisyimento ay may kaukulang parusa ng pagkakulong at multa, hindi ba?" "Uh, y-yes..." nauutal na sagot ng pulis.