Being Independent Quotes Novels & Stories

Kinuha ko ang phone ko sa bulsa ng suot kong jacket at umupo sa dulo ng kama. Hay, nami-miss ko na ang mga magulang ko pati na rin si Isabelle. Gayunpaman, masaya ako na narito ako. Ibig sabihin ay nagawa ko ito nang ako lang. Masarap sa pakiramdam kapag independent ka na. Pakiramdam mo ay kaya mo nang gawin ang lahat.

Wala na akong balita sa kanila, at gano’n din sila sa akin. When I reached the age of maturity when I finally became of legal age I made a decision for myself. I wanted to live alone and become independent. I didn’t want to rely on anyone, not even on the family who had taken care of me for years. I told myself that I didn’t want to be a burden to anyone, that standing on my own would be better. That’s how I thought back then, and truthfully, that’s still a part of how I think now.

Ang simple lang pero parang may kilig bomb na sumabog sa dibdib ko. “See you later,” ginaya ko pa ang tono niya, sabay napangiti ng hindi oras. “Bakit parang gusto kong isigaw ‘to?” Tiningnan ko ulit sarili ko sa side mirror. “You got this, girl. Independent ka, empowered, hindi mo kailangan ng lalaki—pero konting kilig lang, okay lang, vitamins ‘yan.” Huminga ako nang malalim. “Okay, Calestine, start the car. Let’s go.”

nakangiti nang tugon ng kaniyang ina. “No,” umiiling na kontra ng batang si Veron. “They don’t need me. They just need me because I have money and I can give them answers during exams. I will use my brain now to be an independent person and from now on, I don’t need a friend in my life. I can live alone.” Nagulat ang ina sa naging tugon ng kaniyang anak.

“Well, as part of being a good husband ay dapat na masaya ka sa piling ko. Ang gusto ko lang naman sabihin ngayon eh, kung ano man ang gusto o kailangan mo ay sabihin mo lang sa akin. I ca give you whatever you want and need, kaya naman ‘wag kang mag-aalinlangan, naintindihan mo ba?” Tumango-tango ako. “Hmm… Sige susubukan ko ‘yan. Kaso’y hindi ko maipapangako kasi… alam mo naman na natuto akong mabuhay na ako lang, independent at hindi umaasa sa iba. Pero kung ‘yon ang gusto mo ay sige, I will always bare it in mind.” “Good!”

After that, I became self-reliant in any aspect of life, untouchable, aloof sa lahat, walking in disguise. I mean, I'd rather die single than have someone, pero puno ka naman ng takot, pangamba kakaisip kung hanggang kailan ka hindi mag iisa. So better sanayin ang sariling.. Ikaw lang.. Hindi ko kailangan ng kahit na ano galing sa iba or kahit na sino. I can take care of myself. Nagsimula na akong mag prepare para sa pagpasok after kong mag breakfast ng sariling luto ko.

You need to only depend on someone, and that someone is yourself, per se. Nandiyan lang ang ibang tao para tulungan ka, hindi para dumepende ka sa kanila. Naging helper ako ng amponang iyon dahil ayaw kong may kumuha sa akin na pamilya. I built my own philosophy and beliefs. I needed to work for myself, para walang kung sino ang puwedeng gumiba ng pinaghirapan ko. I needed to stand on my ground, alone. One day, three girls approached me while I'm cleaning the window pane. Lahat sila mahiyain, lalo na ang pinakabata sa tatlo-Riane.

Nagtratrabaho ako ngayon sa coffee shop para naman magkaroon ako ng kahit kakaunting ipon para sa sarili ko. I can't just depend on the money my tito gave me, kailangan ko ding magsumikap para maghanap ng sariling pera. Ilang minuto nalang matatapos na ang shift ko. Di naman nagkulang sa binigay na pera si tito pero plano kong maging independent. Ulilang bata nako at kapag mawawala ang suporta ng tito ko paano na ako? Mamamatay sa gutom? Kaya kailangan kong sanayin ang sarili kong magsumikap para maghanap ng pera.

Napasinghot ako at dahan-dahang niyakap siya pabalik. "You don’t have to do it alone, baby," bulong niya. "You can be independent, but that doesn’t mean you have to push us away." "Tama si Mommy mo," sabi ni Daddy, at nang tiningnan ko siya, nakita ko ang malambot na ekspresyon sa mukha niya—isang bihirang pagkakataon. "Kaya binigay ko sa’yo ang condo… dahil gusto kong makita kung paano ka tatayo sa sarili mong mga paa. Pero gusto ko ring malaman mo na kahit kailan, hindi mo kailangang mag-isa."

“Pagkatapos ng hearing ni Lolo, saka tayo lumipat ng bahay. Mas gusto ko sa malayo. Ayoko nang maistorbo pa kayo sa paparazzi.” “Gusto ko na rin. Gusto ko ng panibagong simula. Para sa baby natin.” “Hindi mo kailangang mag-alala sa career mo. Kahit hindi ka na magtrabaho, sagot ko na lahat. Basta alagaan mo lang sarili mo.” “Hindi ko naman balak umasa sa 'yo habang buhay, Killian. Gusto ko pa rin maging independent kahit pa may anak na tayo.”