Romans & histoires Being Independent Quotes

I grew up having to do almost everything on my own because people would always say that I’m independent. Sasabihin nila na hindi ko na kailangan ng tulong kasi mukhang kaya ko naman. Sasabihin nila na kayang-kaya ko itong gawin. Totoo ang lahat ng iyon. Pero hanggang tumatagal ay hinahanap ko ‘yung feeling na may tumutulong sa ‘yo. ‘Yung may gagawin para sa ‘yo. Halos hindi ko nararanasang mapagsilbihan dahil ako madalas ang gumagawa sa lahat ng kailangan kong gawin. Mahirap man o madali. Hay naku, Nico. Hindi mo talaga alam kung gaano ako nakakaramdam ng mga paru-paru sa tyan kapag ginagawa mo ‘to.

"Ba't ka ba ganyan magsalita? Arte-arte mo!" "I'm not maarte! I'm a strong and independent woman." Mas lalo siyang nag-inarte. "Anong kinalaman ng strong and independent woman sa pag-iinarte mo? Tigil-tigilan mo 'yan bago mandilim ang paningin ko sayo." Banta ko "You're so KJ talaga! Ganyan ba talaga pag buhat-buhat ang buong problem sa mundo?" Nag kibit-balikat siya.

Humugot ito nang malalim na paghinga saka nagsabi ng, "Okay." Okay? Okay what? "Sa tingin ko nga ay kailangan kong matuto na kumawala rin sa'yo dahil kahit gaano pa ako ka-tibay sa tingin ng ibang tao, ay madalas pa rin akong kumapit sa'yo. I think having that space between us would teach me how to become independent. Masyado akong naging dependent sa'yo buong buhay ko na pati sanitary napkin at tampon ko ay ikaw pa ang bumibili. Na kahit apat na araw lang tayong hindi nagkita ay pakiramdam ko, para akong batang nawawala sa gitna ng ulan." Itinaas nito ang mukha, halatang pigil-pigil ang pag-iyak.

Bakit kaya? Mayaman naman siya at kaya niya naman mag-bayad ng kasambahay. Pero sabagay, may mga mayayaman talaga na independent sa sarili lalo na kapag businessman. Saka mahirap na din kumuha ng katulong ngayon na pwede mong mapag-katiwalaan. Siguro kung hindi ako pamangkin ni Tiya Esme, hindi niya rin ako tatanggapin.

nakangiti nang tugon ng kaniyang ina. “No,” umiiling na kontra ng batang si Veron. “They don’t need me. They just need me because I have money and I can give them answers during exams. I will use my brain now to be an independent person and from now on, I don’t need a friend in my life. I can live alone.” Nagulat ang ina sa naging tugon ng kaniyang anak.

“Well, as part of being a good husband ay dapat na masaya ka sa piling ko. Ang gusto ko lang naman sabihin ngayon eh, kung ano man ang gusto o kailangan mo ay sabihin mo lang sa akin. I ca give you whatever you want and need, kaya naman ‘wag kang mag-aalinlangan, naintindihan mo ba?” Tumango-tango ako. “Hmm… Sige susubukan ko ‘yan. Kaso’y hindi ko maipapangako kasi… alam mo naman na natuto akong mabuhay na ako lang, independent at hindi umaasa sa iba. Pero kung ‘yon ang gusto mo ay sige, I will always bare it in mind.” “Good!”

After that, I became self-reliant in any aspect of life, untouchable, aloof sa lahat, walking in disguise. I mean, I'd rather die single than have someone, pero puno ka naman ng takot, pangamba kakaisip kung hanggang kailan ka hindi mag iisa. So better sanayin ang sariling.. Ikaw lang.. Hindi ko kailangan ng kahit na ano galing sa iba or kahit na sino. I can take care of myself. Nagsimula na akong mag prepare para sa pagpasok after kong mag breakfast ng sariling luto ko.

You need to only depend on someone, and that someone is yourself, per se. Nandiyan lang ang ibang tao para tulungan ka, hindi para dumepende ka sa kanila. Naging helper ako ng amponang iyon dahil ayaw kong may kumuha sa akin na pamilya. I built my own philosophy and beliefs. I needed to work for myself, para walang kung sino ang puwedeng gumiba ng pinaghirapan ko. I needed to stand on my ground, alone. One day, three girls approached me while I'm cleaning the window pane. Lahat sila mahiyain, lalo na ang pinakabata sa tatlo-Riane.

Nagtratrabaho ako ngayon sa coffee shop para naman magkaroon ako ng kahit kakaunting ipon para sa sarili ko. I can't just depend on the money my tito gave me, kailangan ko ding magsumikap para maghanap ng sariling pera. Ilang minuto nalang matatapos na ang shift ko. Di naman nagkulang sa binigay na pera si tito pero plano kong maging independent. Ulilang bata nako at kapag mawawala ang suporta ng tito ko paano na ako? Mamamatay sa gutom? Kaya kailangan kong sanayin ang sarili kong magsumikap para maghanap ng pera.

Napasinghot ako at dahan-dahang niyakap siya pabalik. "You don’t have to do it alone, baby," bulong niya. "You can be independent, but that doesn’t mean you have to push us away." "Tama si Mommy mo," sabi ni Daddy, at nang tiningnan ko siya, nakita ko ang malambot na ekspresyon sa mukha niya—isang bihirang pagkakataon. "Kaya binigay ko sa’yo ang condo… dahil gusto kong makita kung paano ka tatayo sa sarili mong mga paa. Pero gusto ko ring malaman mo na kahit kailan, hindi mo kailangang mag-isa."