Best Caption For Self Novels & Stories

Always be careful, they choose beautiful ones to abduct. Awtomatikong napangiti siya nang mabasa ang mensahe ng kanyang kaibigan. Hindi naman na ito dapat pang mag- alala sa kanya dahil unang - una ay kayang - kaya niya ang sarili niya. Isa pa ay nag- aral siya ng self defense kaya kumpyansa siyang kaya niyang ipagtanggol ang kanyang sarili kahit sa kanino man.

Lahat ay nakikinig. “I added the word ‘Me’ because six years ago, I lost my sense of beauty because I let someone else define it for me. I was a mess. I was broken. I built this brand to remind every woman that she can look in the mirror and say, ‘I am the most beautiful.’ It’s not a gift from the world. It’s a gift you give to yourself.” Dahan-dahang ibinaba ni Victoria ang kanyang sunglasses. Isang bihirang pagpapakita ng paghanga.

Nang mabasa ko ang caption ay napagtanto kong hindi lang umaga ko ang nasira, kundi buong araw. Jazz Morales: “Life is better when you're smiling.” #YourMyGreatestGift

Buong tapang na singhal nito. Mabilis na nagpanting ang tainga ko sa narinig mula rito kaya bago ko pa mapigilan ang sarili ko ay sinuntok ko ito na naging dahilan ng pagkawala ng malay tao nito. "Tomorrow, you are going to suffer badly." Huling katagang binitawan ko bago ako umalis ng silid. .

Hindi kumibo si Jascha, pumikit ako at hinayaan ang sarili na mahulog sa antok. "You have your own way of being beautiful." I am not sure if someone talked to my dream.

Hindi man ganap pang nawawala, masasabi niyang ito ay kaya na niyang tiisin. Akala niya, aabutin pa siya ng taon o kaya ay buwan para masabing okay na siya mula sa sugatan niyang puso. Siguro, malakas lang talaga siya kay Lord. O kaya naman, sadyang naka-survival mode lang talaga ang kanyang sarili. Ika nga nila, walang lugar ang pagiging mahina, walang puwang ang self-pity.

NAIS ko namang hanapin ‘yong sarili kong kasiyahan. Nais ko namang pangarap ko naman ang manaig ngayon. Nais ko namang makawala sa anino ng ibang tao. Nais ko namang tumigil nang maging selfless, nais ko ring i-try maging selfish. P’wede naman na siguro, hindi ba?

Muling binuga ko ang mabigat na hininga at napasapo sa noo sa sobrang pag-aalala na baka hindi ako magugustuhan ng mga kasamahan niya. Rinig kong bumuntong-hininga siya at sinandal ang sarili sa upuan para tignan ako. Ang dalawang kamay ay nanatiling nakapahinga sa manobela. "It doesn't matter if they like you or not. What matter most is that you like yourself. No one will like you the way you will like yourself," ayon na naman siya sa mga motivational at inspirational quotes niya. Hindi nalang ko umimik at piniling manahimik habang tinitignan sa gilid ng mga mata na paadarin ang sasakyan.

Kailangan niyang kalamayin ang sarili. “If you’re afraid of being misunderstood, don’t try to kill yourself. Kung gusto mo talagang gawin ang bagay na iyon, hindi mo na kailangang sabihin pa sa amin ni Jago. If you do tell me, don’t arrange for someone to take photos secretly. That way, you won’t be misunderstood. Huwag kang playing victim.” Odessa was speechless after her retort.

Naguluhan ang mga tao sa paligid nila. "Hindi mo kasalanan na mababa ang self-esteem mo. Pero hindi lang mababa ang self-esteem mo, pero napakapangit din ng ugali mo. Kasalanan mo na yun." Binitawan siya ni Maisie, humalukipkip at tinitigan siya. "Ano sa tingin mo ang sasabihin ng training instructor kapag sinabi ko sa kaniya na ikaw ang nagdala sa akin, isang baguhan, papunta sa restricted area at iniwan ako doon?"