Bible Quotes About Rest นิยาย & เรื่องราว

Iyon ang huli kong sinabi sa kaniya bago ako tumalikod at maglalakad na sana paalis nang bigla niya muli akong tawagin. “Ate Aliyah!!!” “Bakit?” tanong koa nang malingon ulit siya. “Psalms 37: 24!” sigaw niya na kinakunot ng aking noo. Bible verse? “Though he may stumble, he will not fall, for the Lord upholds him with His hand.” salita niyang muli na galing sa bible verse na kaniyang sinabi. Hindi ako agad nakapag-react dahil sa prosesong ginawa ng aking utak, ngunit nang maunawaan ko iyon ay naramdaman ko na ang pagtulo ng isang butil ng luha sa aking pisngi.

Wala naman akong nakitang mali sa mga litrato. Napabuntong-hininga ako. Pagkatapos, napatingin ako sa bibliya na nasa side table. Bumangon ako para kunin iyon. Binuklat ko ito at saka binasa. 28 "Come to me, all you who are weary and burdened, and I will give you rest. 29 Take my yoke upon you and learn from me, for I am gentle and humble in heart, and you will find rest for your souls. 30 For my yoke is easy and my burden is light." (Matthew 11:28-30 NIV)

Kahit pagod, ‘yung mata niya — matatag. “You’ll burn yourself out.” sabi ko mula sa doorway. Medyo nagulat siya, tapos napatingin. “You don’t strike me as someone who believes in rest.” “Rest is earned,” sabi ko. “And you’ve earned it tonight.” Napairap siya ng bahagya. “Tell that to my paycheck.” Ngumiti ako — totoong ngiti, bihira ‘yun. “You really don’t know when to quit, do you?”

"Pia, Learn to rest, not to resign. The best way to appreciate your job is to imagine yourself without one." Think positive, and positive things will happen. Trusting the process lang naman ang kailangan, Tama. •• TBC.

"Gideon, ilang buwan din na hindi ka dumalo. Kumusta ang buhay?" Ngumiti siya. "Under God's grace pa rin, Victor." Ngiting tumango si Zion. "Indeed, we are justified by grace alone." Kumanta na muna sila ng ilang praise hymns saka nagdasal. Tahimik lang si Gideon habang nakikinig sa dasal ni Zion. Pagkatapos ay sabay-sabay silang sumigaw ng, "Amen!" Marahang ngumiti si Gideon. With the busy life in the city and restlessness in his soul, this is a good way to unwind. Malayo sa lahat ng bagay na hadlang para maging payapa ang kaloob-looban niya.

Tinitiyak ko pa naman na punong-puno iyon ng katas at napakatamis pa. “You know what, Niah, I easily understand your insight about this thing.” Ngumiti ito. “In fact, pare-pareho lamang tayong empleyado rito, saka alam ko rin na nagtatrabaho ka nang masigasig upang iahon ang iyong pamilya sa kahirapan kaya naiintindihan ko ang nararamdaman mo.” Dinampot niya mula sa kaniyang bag ang isang maliit na hugis parisukat na naglalaman nang makapangyarihan na salita ng Diyos. “'Donʼt be afraid, just believe', says in Mark 5:36.” Ibinigay niya ito sa akin. Manghang-mangha ako sa disensyo rito at itoʼy gawa lamang sa isang tabla.

“Don't abuse your body. When you get tired, rest. It's not that you're tired then you're still working. Look what happened to you? Over fatigue. I know you have many businesses and you are the only one who manages them all, but please, put yourself first. Unahin mo ang sarili mo kesa sa mga trabaho. Paano kung hindi lang iyan ang mang-yari sa ‘yo ha? Ayoko na mag-kasakit ka ulit at napapabayaan mo ang sarili mo, Jace Mateo. Naiintindihan mo?” Seryoso niyang sabi habang titig na titig sa akin. Sabi na sesermonan ako nito kapag nagising na. Tumango lang naman ako dahil mahirap makipag talo sa bagong gising. Saka para sa akin naman ang lahat ng sinabi niya. Ayoko ring sirain ang mood niya. Kaya

Binaon ko ang aking mukha sa una ko nang tumunog ang cellphone ko at bumungad sa akin ang mga mensahe galing kay Luke sa messenger. Luke: Before you go to bed I just want to share a verse with you from thwe Bible. This keeps me from overthinking a lot these days. Luke: It is found in Isaiah 41:10, "Have I not commanded you? Be strong and courageous. Do not be afraid; do not be discouraged, for the Lord your God will be with you wherever you go." Luke: I'll pray for you. Goodnight and see you on Monday. Hindi ko mapigilan na mapaiyak dahil sa nabasa. Hindi ko alam kung bakit sobrang bigat ng pakiramdam ko ngayon.

Bumulong siya sa sarili, “It’s okay to pause… I’ve earned this moment. Focus and recharge.” Si Nathan naman, kahit business-minded at laging alert sa developments, ay nakaramdam rin ng relief. Alam niyang parehong kailangan nilang huminga, mag-recharge, at mag-reset bago harapin ang susunod na linggo. Pinapanatili niya ang kanyang presence sa tabi ni Elena, hindi intrusive, ngunit supportive. Tahimik silang nanatili sa balcony, nakatingin sa lungsod. Ang city lights ay kumikislap, tila ba nagbabalik ng inspirasyon at positibong enerhiya. Ang bawat inhale at exhale nila ay sabayang nagdadala ng inner calmness, habang ang katawan at isip ay unti-unting nagre-relax.

"Zeidan, you're not getting enough rest that your body needs. Sleeping is different from resting. You should know that better than anyone else, Doc." "You should've taken medicine over architecture." He chuckled while staring at me. Nang akmang magsasalita na ulit ako ay inunahan naman ako nito kaya napatigil ako. "Can I sleep at your place, then?"