Bilang 1-100 Tagalog の小説・ストーリー

Mabuti na lang may contact number siya ni Ugi kaya hindi ako mahihirapang katagpuin 'to. Nasa 10th slides pa lang kami. Medyo sumasakit na ulo ko dahil may formula na siyang pinapakita. I'm not really good in Math. Puwede bang mag-hire na lang ako ng spokesperson ko? 'Yong parang sa Presidente lang may taga pag-salita. "Onalisa nakikinig ka ba?"

Tanong ng babae. Umaasa naman ako na sana mayroon baka may mas okey pero wala ng nagtaas kaya ngumitin na yung lalaki. "Okey," Napayuko ako at nag-uumpisa ng mangilid ulit ang luha ko. "One hundred milyon."

sa tingin ko kase gusto nakita para kung nakakita ng artista at mas maganda pa pag malapitan "te-teka ano nga bang number ko wait isipin kulang nag lo loading pa siya sa utak ko. lasing kung saad at agad naman itong natawa sa mga sinabe ko "alam kona. zerooo .. nine ... four ... four... six ...two tapos ano paba yun wait lang hah nakalimutan ko ulit. ilan naba yun "anim "two... five... three...eight "last one number miss pretty

Sabi ko "This is r***e!"Sigaw ko. Pero imposible para makawala ako sa pagkakatali niya sa akin. Sinasapian ba siya? Para na siyang S*** Ma***c. He started to undress me. Anu bang magagawa ng mga luha ko sa pagkakataong ito. Hanggang sa manatili nalang ang mga paningin ko sa kisame. He ra**d me and used me over and over again. Siguro namaos na ako sa pagpigil sa kanya. Alam ko nakaraos nasiya at ngayon kinakalagan na niya ako pero hindi ko na siya nilingon pa at tumagilid nalang ako. Inayos niya ang aking blanket at iniwan na niya ako sa ganuong kalagayan. As if I was just a random w***re. I want to leave right now!.

) "Alam nyo po ba kung san nakatira si Aleng Paty po?" "Unsa?" (Ano?) "Taga manila ka dong? Di ko kabalo masyado og tagalog man." (Taga manila ka ba? Hindi ako masyado marunong ng tagalog) Ayy oo nga pala nakalimutan ko saglit na dapat mag bisaya ako. Napakamot nalang ako sa ulo. "Salamat nalang. Sige mo una nako te." (Sige salamat nalang, mauna na ako)

"Nag so-sorry ka?" Hindi makapaniwala kung tanong sakanya. "Narinig mo namang sinabi ko diba? Bingi ka ba o tanga?" Wow, new word! Nakakagigil tinawag akong tanga! "Alam mo tang*na ka eh, sarap mo talaga hambalusin!" Gigil kung saad. "Alam mo sa sobrang dami ng mga katulong na dumaan sakin ikaw lang ang may lakas ng loob na murahin ako."

Isa, dalawa, tatlo, apat, lima. "Hoy! Lalaki ka! Sino ang nagsabi sa’yo na maglakad ka riyan ng hubo’t-hubad? Aba! Mahiya ka sa balat mo, may ibang tao rito. Makapag-display ka riyan ng katawan mo, wagas na wagas. Bakit, porke’t marami kang pa-pandesal diyan, ano sa tingin mo, maaakit ako sa’yo ng gano'n na lang?"

Natahimik ako! Si papa na mismo ang nagpaliwanag kay papa sa library kong saan ang office ni lolo. Halos matawag na mansyon ang bahay na ito. Mas malaki ang bahay na ito kaysa sa bahay namin sa pilipinas. Isa Dalawa Tatlo Apat, lima, anim, pito, wala, siyam. 9 months na! Napakaraming nangyare!

“Magkano ang ibabayad mo?” “Ten thousand,” saad niya dahilan para magtagpo ang dalawa kong kilay. Mapapagod ako sa pagpapanggap, pakikipaghalubilo, at pagtitiis sa ugali niya at ang ibibigay niya lang ay ten thousand? “Twenty-five thousand,” saad ko naman na ikinakunot ng kaniyang noo. Ang satisfying pala na makita siyang naiinis. Nakaganti rin sa wakas.

"Marami kang kakilalang may pera sa linya mo, kaya kung makahahanap ka ng bibili nang mahigit one million, kikita ka pa ng ilang daang libo—baka umabot pa sa one million?" Pagkatapos, parang nahihirapan ang mukha niya at nagpatuloy, "Iyon lang. Hindi ko na pahahabain pa. Kaya kong mawalan ng 100 thousand, pero kung ayaw mo, dadalhin ko ito sa iba!"