Binasag Na Kamusmusan Novels & Stories

Kabanata 2 Grounded Panay ang utot ko bago tuluyang makaraos, at bago pa man makaramdam ng ginhawa sa sikmura. This is so embarrassing! Kailanman hindi ito sumagi ni sa aking panaginip!

Galit niyang Sabi Nawala siya sa pagkakapatong sakin tatayo na Sana ako Ng mahawakan niya ko at pumatong sakin Saka ako sinuntuk sa Ang sikmura ko Nanghihina nako habang siya Naman ay tinuloy Ng pagalis niya Ng pants ko Tinulak ko pa siya ulit kahit hinang Hina nako pero sinuntok uli niya Ang sikmura ko Kaya nawalan ako Ng Malay "This is not meant to happen"Hina Kung Sabi saka tuluyan Ng nawalan Ng Malay Nagising ako sa sinag Ng Araw na tumatama sa Mukha ko Kaya napabangon ako Ng Wala sa oras Ng maalala Ang nangyari kagabi

At bakit? "Mukhang umiibig ang ating Binibini!" mahinang asar ni Maestra para matawa ang lahat. I just gave them a fake laugh. That guy is the first thing that popped up in my mind. So disgusting! Tumingin naman ako kay Janus na malungkot na ngumiti sa akin. Napaiwas ako ng tingin dahil doon. Tama nga ang kwento sa amin. Kahit dalawang oras kaming nakatayo, hindi namin naramdaman ang pagod sapagkat nakakaenjoy ang asignaturang Mga Salitang Salamangka.

Nagpakawala siya ng malalim na hininga bago pumunta sa mga kasamahan niya. Busy sila sa pag-streching samantalang si Huge ay kinausap ang muse nila. Hindi niya kilala ang dalagang iyon. Nabigla na lang silang magkakaibigan nang sabihin ni Huge na ang dalaga na lang ang gawing muse nila. Wala pang pinapakilala sa kanilang babae ang binata kaya naman nabigla sila at ang mas malala pa, kasama nito ang dalaga sa bahay.

Kamalasan NANUNUYO ang lalamunan ni Alie nang magising. Tumambad sa kanya ang maliwanag na ilaw sa loob ng silid na kinaroroonan. Ilang beses niyang ikinurap ang mga mata para sanayin iyon sa liwanag at ng maging maayos na ay saka naman tumambad ang mukha ng estranghero sa harapan niya. Abot tainga ang ngiti nito habang nakatitig sa kanya at naramdaman niya na lang na hinahaplos nito ang pisngi niya. Gumanti siya ng ngiti at tinangka rin itong hawakan pero sa isang iglap ay nagbago ang senaryo. Nakita niya ang sarili na nakasubsob sa manibela. Saka niya napagtanto ang tunay na nangyari sa kanya.

Ba-bakit=--- "Para pareho tayo. Sabihin mo na naman, hindi ako patas lumaban." nakangisi nitong wika at halos malaglag ang eyeball ko nang ilang saglit lang, bumungad na sa paningin ko ang hubad nitong katawan. Mabilis lang naman niya nahubad ang mga kasuotan dahil naka sando at cotton shorts lang naman ito at kaagad na dumako ang makasalanan kong mga mata sa isang partikular na bagay na nasa pagitan ng hita nito

Puro butas na ang kristal na bintana at kurtina, maging ang kama. Shit! Ano na lang i-explain ko sa may-ari kung makita nilang butas-butas na ang kristal na bintana at maging ang kurtinang nakalugay? Butas-butas rin ang kama ko. Basag ang vase. How to explain this matter? Sabihin ko bang tinusok-tusok ko ng matulis na bagay dahil bored ako? Damn, lame excuses! “Again, bakit hinahabol ka ng isang sniper?”

Subalit hindi na niya magawa pang iangat ang kanyang mga pangapit—ni hindi niya maramdamang may braso pa siya. Mariing napapikit nang mamuslak ang isang mainit na hininga sa kanyang tainga. Ilang hikbi ang nakatakas mula sa kanyang bibig nang sunod na narinig ang malakas nitong halakhak. [ mamuslak - sense ] Tampal sa kanyang mukha ang kaagad na nagpadilat sa kanya. At sa pagbukas ng kanyang mga mata, ang kanyang bitak na sarili ang kanyang natanaw.

Pano ko Naman Yun masusuntok eh tumatagos lang? "Ashanti, Gaga ka talaga" Asik ko sa sarili ko, maingat Kong binuksan Ang pinto at tumambad sakin Ang naka hilig sa lamesang si Xyn. "*Cough* B-bianca-" Marahas akong lumapit sa kanya Bago maibaba Ang furniture na hawak ko. Lumapit ako rito Saka inalalayan Siya. "S-sino ka*hik*"

Kabanata 22 - Isang Panaginip Lamang Nagising si Elaine Santos-Velasquez na basang-basa ng pawis, ang puso ay kumakabog nang napakabilis na tila tumatakbo siya sa isang marathon. Ang madilim na silid ay tila umiikot, at ang kanyang hininga ay mababaw. Bumangon siya mula sa kama, ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang hinahabol ang kanyang paghinga. Ang mga larawan ng panaginip ay sariwa pa sa kanyang isipan—ang tawag ni Selene, ang pagpupulong, ang matinding pagkabigla ni Aidan sa balitang may anak sila. Ang lahat ng iyon ay tila totoo, napakatotoo, na halos hindi niya makilala ang pagkakaiba sa pagitan ng bangungot at realidad.