Bisaya Patama Quotes Novels & Stories

Mayamaya ay kinuha niya aking kamay saka magaan na pinisil iyon. "Ang hirap ng buhay—kaya habang kaya mo pang lumaban ng patas—lumaban ka. Huwag kang magpapatalo sa mga tukso at kung anong hindi nakabubuti sa kinabukasan mo. Ang palagi mong isipin; maisakatuparan mo ang mga pangarap mo. Walang imposible sa taong nagpoporsige. Maraming salamat din sa panahon na nilaan mo sa amin at sana balang araw ay magkita ulit tayo."

Cherry: (malumanay, puno ng pasasalamat) "Salamat, bes. Alam ko na may mga pagkakataong madali tayong mawalan ng pag-asa, pero sa huli, masarap malaman na mayroon akong mga kaibigan na tulad mo. Hindi ko kayang magpatuloy kung wala ang suporta mo." Marites: (tahimik sandali, nang magsalita ay puno ng emosyon) "Kaya nga, bes. Huwag mong kalimutan na hindi ka nag-iisa. Nandiyan lang kami palagi, hindi lang sa mga magagandang araw kundi pati sa mga pagsubok."

na sinagot naman niya ng isang matamis na ngiti at sabing, "Hay naku, besty, alam kong matutuwa sila para sa'yo, kaya ‘wag kang masyadong mag-overthink. Think positive ka lang dapat, hmmm," sabi ni Lisa, sabay tapik sa balikat ko na parang sinasabi niyang kaya ko ‘to, at kahit papaano, gumaan ang pakiramdam ko dahil sa simpleng pero makabuluhang mga salita niya.

She saw me looking at them, and it shocked me when she smiled. She's looking at me and smiling, "Kahit sino kayang magmahal, pero hindi lahat kayang masaktan at tanggapin." She walked away from Sam, but Sam didn't do any move. She went to me, "Sa buhay may mga bagay talaga na akala natin hindi natin kaya pero kaya pala, at syempre may mga bagay din na akala natin kaya natin pero 'di rin pala. . . . but above all, thank you. Thank you for loving my bestest friend, Jaybi."

Sagot niya pero hindi pa rin naman tumitingin sa akin. Bahagya akong natigilan at nakaramdam ng kiliti sa aking tiyan. Bumilis din ang tibok ng puso ko hindi dahil sa kaba kung hindi dahil sa binitiwan niyang salita. “Gusto kong bumawi sa mga binitiwan kong salita sayo, Alam kong sumobra ako. Uhm, Kailan ang alis nila Isaiah papuntang Zambales? Gusto kong sumama sa kanila. Sama tayo, kailangan din natin mag relax para makapag isip ng maayos. Then pagbalik pag-usapan natin ang lahat. Ano sa tingin mo? I-enjoy muna natin, kalimutan ang mga masasakit na salitang binitiwan sa bawat isa. Sa ganon makakapag isip tayo ng maayos at makakapag desisyon..”

Kasama naming lilipat si Sabel. "Buds.. are you mad?" "Is there a reason for me to get mad at you?" "Wa-wala." Tumango ako. "Okay. Wala naman pala eh then I'm not mad." "Talk to me." "I am talking to you right now." "You're sarcastic." "Because you're being damned." Gulat siyang napatingin sakin pero agad din na binalik ang tingin sa kalsada. I sighed.

sabi ko "Ok Tara." "Bye mom. Ingat sa byahe," sabi ko sabay beso "Bye tita. Nice meeting you," sabi ni Pat "Bye guys. Ingat kayo. Mag aral mabuti ha. Huwag puro landian," sabi ni mommy sabay pasok sa kotse niya. "Huuu!" Buntung hinga ni Pat pagkapasok namin ng kotse ko "I'm happy babe. Looks like gusto ka talaga niya."

Pakiramdam niya malulungkot ito ng sobra kung hindi na niya ito makikita buong buhay niya. "Gwapo ba?" "Sobra!" wala sa sarili niyang sagot at namumungay pa ang kanyang mga mata. Bumalik lang ang diwa niya ng makarinig ng malutong na tawa mula sa bibig ni Javi. "Excuse me, ano nga ulit ang tanong mo?” natataranta niyang tanong at kasunod non ay ang pamumula ng kanyang pisngi. Nasisi pa tuloy niya sa kanyang isipan kung bakit hindi iyon

sabi neto "masusunod po" sagot nya rito nag lakad na patungo sa sala para tawagin sina macario at malakas pagkarating niya agad nyang sinabi sa mga ito na sila ay kakaen na " Ama at tiyo tayo ay kakaen na sabi ni nanay Nena" wika nya sa mga ito tumayo na sila habang binuhat ni macario Si Artemis at nag tunggo na sa kusina

Pinunasan ko pa muna ang mukha bago binalingan ang damuho. "Tigilan mo na 'yang ilusyon mo, Mr. Kawashima. Masasaktan ka lang!" pambabara ko naman sa kan'ya. "Anyway, thanks!" dagdag ko pa na ang tinutukoy ay ang binigay niyang tubig. "No prob! Basta ikaw, nanginginig pa," sabay ngiti pa ng pamatay. "Let's go! Claim your prize para mailibre mo na 'ko."