Bisaya Poem Novels & Stories

hahayst! Ayaw maalala ni Trsiha ang pangit na naing buhay. Tuningin ito sa amo na titig na tiitg pa rin sa kanya. "Oi friend na tayo baka nakakalimutan mo sir" Bulong ni Trisha. “Did you write that poem thinking of me Trish?” Jeon could not help but ask her. Her poems are so good and it hit him like she is telling his stories. The message is full of love and longing. Her poem reaches his inner soul as if this woman knew him for a long time.

Ang lamig ng boses na malambing at masarap sa pandinig at in short ANG GANDA NG BOSES NYA! "O, magandang diwata Sana'y may pag-asa Pag-ibig ko'y aking sinulat At ikaw ang pamagat Sana naman ay mapansin Himig nitong damdamin Na walang iba pang hinihiling Kun'di ikaw ay maging akin O, ang isang katulad mo Ay 'di na dapat pang pakawalan Alam mo bang 'pag naging tayo Hinding-hindi na kita bibitawan

Pero baka hindi talaga ako sumasagi sa isipan niya dahil mahal na niya ang kabit niya. “Mirabella…” Napalingon ako ng marinig ko ang boses ng byenan ko. Hindi ko alam pero para sa akin ay napakalambing ng boses niya at parang nang-aaakit. Tipid ako ngumiti ng humarap sa kanya. Habang Siya naman ay lumapit sa akin..

Bumagsak siya sa lupa, halos hindi makahinga. Buhay siya, ngunit halos kapalit nito ang kanyang hininga. Ang takot ay hindi pa rin nawawala. Parang naroon pa rin siya sa ilalim ng tubig, parang may humihila pa rin sa kanya pababa. Dahan-dahang tumayo si Ysabel. Sa kanyang mukha, isang perpektong ngiti. “Mayumi,” malambing nitong tawag, tila walang bahid ng nangyari. “Marunong ka palang lumangoy. Ang galing naman.”

Ako’y nakatayo sa lilim ng iyong yakap at halik Ngunit nalulunod pa rin At nangangarap na maanggihan man lang Ng pag-ibig mong binihag ng mga ulap Paano ba patitilain ang bagyo? Kung gusto mo lang ay ambon. - Ambon, Barbie Almadis *** “Vanity and I…” Anticipation is eating her. Kung ano man ang isasagot ng asawa will either make or break her.

Hinawakan niya ang mukha ni Yukisha, sinulyapan ang mga matang namumungay, at buong pusong bumulong: “Ang ganda mong tingnan kapag hindi mo na kayang pigilan ‘yung nararamdaman mo…” Napakagat-labi si Yukisha, halos mapunit ang tinig. “Ughhh—Xayvier! Malapit na ‘ko…” “Sabayan mo ako…” Isang sabay na ungol ang pumutok sa hangin—hindi mapigilan, hindi mapigil. Bumitaw sila sa isa’t isa na parang sinabog ng alon sa gitna ng dagat. Nanginginig ang katawan ni Yukisha, at ganon din si Xayvier. Hinila niya ito papalapit, mahigpit ang yakap, parang gusto niyang panatilihin ito sa kaniya habambuhay.

Gusto niyang payapa na lang mabuhay sa mundo. “Are you happy now, Yasmine?” “Super, Dos. Sobrang saya ko.” tugon ni Yasmine na hindi inaalis ang mga mata sa labas ng bintana na nakatanaw sa malawak na dagat. Puno ng bituin ang kalangitan ng gabing iyon, may mga ilaw naman sa dagat mula sa mga nasa laot na bangka. “Pero natatakot ako na baka may kapalit ang kasiyahan nating ito…” pahabol ni Yasmine, lumingon na sa asawa.

Binitawan niya ito at hinaplos ang namumulang pisngi ni Hiraya, ang kanyang mga mata ay malalim tulad ng karagatan—pinipigilan man ngunit naglalabas ng apoy ng damdamin. "Wag kang matakot. Hindi ko lang gusto ang gabing ito. Sa mga darating pang taon, magkakasama tayo habambuhay." Ang boses ng lalaki ay mababa at makalalalim ngunit malinaw, parang isang balahibo na dahan-dahang humahaplos sa puso ni Hiraya,na naging dahilan para bumilis ang tibok nito.

puso nating pinag iisa higpit na hawak ang kamay na para bang ayaw na kitang mawalay O giliw ko, ikaw lang ang nag iisa halik mo ang hanap sa tuwina Sana ay panghabang buhay kitang kasama Ikaw lang at ako magkayakap pagkat ikaw lang ang sinta ang nais kong makasama Sana ay di mo isipin na ika'y ipagpapalit dahil sa lahat, ikaw lang ang gustong mahalin Wag ng mangamba, sinta dahil habang buhay kitang mamahalin.." napaka lambing ng boses niya at napaka lamig. Ang sarap pakinggan. Kinikilig na naman ako.

Bwiset! Napapikit ako ng mariin nang magsimula syang kumanta. Ang lamig ng boses nya, napakaganda.. Playing:Tadhana by Up Dharma down sa hindi inaasahang..pagtatagpo nang mga mundo, May minsan lang na nagdugtong, Damang dama na ang ugong nito 'Di pa ba sapat ang sakit at lahat Na hinding hindi ko ipararanas sayo