Bisaya Poem の小説・ストーリー

Isabelle Nagising akong nakakulong sa mga bisig ng lalaking mahal ko. Wala ng mas masarap pa sa pakiramdam ng may kayakap ka sa gabi at ito ay ang taong mahal mo. Nakasandal ang ulo ko sa dibdib ni River, magkayakap ang aming mga binti at mahigpit ang pagkakayakap niya sa akin. Ang init ng kanyang katawan ang bumalot sa akin, buong gabi kong hindi alintana ang natural na lamig ng bukid—pakiramdam ko ay payapa ang buong mundo ko dahil sa gabing ‘yon.

Kinakabahang sambit ko sa pangalan niya, nanlaki ang mata niya sa gulat. Matagal itong tumitig sa amin ni Eros na hindi mapigilan ang ngisi sa labi. “Sabi kasi ni Isaiah pasok na lang ako,” sabi agad ni Aleisha. “A-Aleisha let me explain, oh my gosh..” Hinawakan ko kaagad siya sa kamay. “That was nothing, hindi ‘yon tulad ng iniisip mo okay? H-Hindi ‘yon sinasadya—”

“Basta kayang mag-commit, walang problema. Kung busy at hindi available, puwede namang magpasabi.” Napansin ko ang pagngiti ni Billy, hindi basta smile lang ha. Yung genuine, soft smile na may kasamang slight na tango, na parang sinasabing I’m serious. “Kaya mo ba, bro?” sabat naman ni Isaiah, sabay bagsak ng tingin kay Billy. Nakahinga ako ng medyo maluwag. At least may chance si Isaiah na mapaisip siya or mapaatras.

Si Rose ay binibigkas ang tula ni Yi Shu, ‘To Oak Tree’. “Kung mamahalin man kita, “Hindi ako magiging tulad ng mga baging, aakyat sa langit nang gamit ang iyong mga sangay; “Dapat akong maging isang ceiba malapit sa ‘yo, nakatayo sa tabi mo bilang isang puno.

Bigla akong nagulat nang may narinig akong pamilyar na boses mula sa likuran. “This place is still as beautiful as I remember,” sabi ni Everisha, na nakangiti habang tinitingnan ang paligid. Napalingon ako at nakita siyang nakatayo sa tabi ng waterfalls, mukhang presko pa rin kahit bagong gising. Ang ngiti niya ay tila mas maliwanag pa sa araw. “Good morning,” bati ko. “You’re up early.” “Of course. I wouldn’t miss this view for anything,” sagot niya, sabay lakad papalapit sa akin.

I was walking home, Feeling the breeze touch my face Staring at the stars, Then I wonder if the moon ever felt alone. Ang boses niya ay banayad, buo, malalim at nakaka-akit. Yung tipong gwapo na siya pero dahil sa pagkanta niya ay mas nadagdagan pa ito. Hindi ko alam kung anong nararamdaman niya ngayon pero sigurado akong gusto niya ang kantang ito. It was glowing brightly, It speaks quietly, halo's screaming freely Will I get home safely?

utos niya dito. “Sige, Kuya. Ako ang bahala.” PAGBABA ng sasakyan ay sinalubong sila ng malamig na simoy ng hanging dagat. Napangiti si Luisa nang makita ang kulay asul na tubig na tila crystal na kumikislap dahil sa pagtama ng sikat ng araw. “This is beautiful,” sabi ni Levi nang bumaba ito mula sa kotse.

Nagpakawala muna ito ng hangin bago nagsalita. "Ahmmm! Calixta Asuncion my love, hindi man ako perpekto na tao, marami akong pagkakamali na nagawa sa buhay ngunit nandito ako ngayon, buong pusong isinusuko ang aking sarili at nangangakong mamahalin ka hanggang sa aking huling hininga o kahit pa sa kabilang buhay. If I have given a chance to choose a wife again, ikaw at ikaw pa rin ang pipikutin ko," sabi ni Isaac na ikinatawa ng mga bisita nila.

sabi ko "But really, you have to get over this angst you have. Baka kung kaylan singkwenta kana eh saka mo maisipan na ayaw mo palang nag iisa sa buhay. Na mas masarap pala na may katabi sa gabi kahit pa nga sa umaga ay gusto mong sakalin ang katabi mong iyon" sabi ni Calix

IT MIGHT BE YOU by: Stephen Bishop Time, I've been passing time watching trains go by All of my life Lying on the sand watching seabirds fly Wishing there would be someone waiting home for me Something's telling me it might be you It's telling me it might be you All of my life Si Alison naman ay takang-taka sa mga nakikita lalo na ng buksan niya ang pinto ng main dorr at bumungad sa kanya mga baloons na nakalutang sa hangin na nakadikit na sa kisame, maging ang mga nagkalat pang iba sa sahig, mga petals ng roses na nakakalat sa sala. Maging sa mga nagagandahang mga bulaklak na nakadesinyo sa bawat sulok ng sala. Biglang pumailanlang ang awiting pinakapaborito niya. Doon na niya hindi napigil