Boarded Novels & Stories

Tuluyan nang kumilos paalis ang mga board members mula sa kanilang kinatatayuan nang lumiban na si Marlo, hindi komportable ang tensyong naiiwan sa ere Nagpumilit si Kara kahit may panginginig sa kanyang boses, sinubukan niyang ipaliwanag ang kanyang pagiging inosente. Ikinuwento niya ang mga detalye ng kanilang kasalukuyang pag-uusap ni Ginoong Sobastos, ang kanyang mga salita na pagbabakasakaling malinawan ang mga hurado. Ngunit ang bawat miyembro ng Board ay tumingin sa malayo, ang kanilang mga mukha ay isang canvas ng kawalang-paniwala at pagkabigo.

BARCELONA SPAIN Kanina pa ako walang imik sa board meeting. Puro tango lang ako kanina. Kaya heto inaasar na naman ako ni Anderson. "Sir. Ace, mukhang wala sa board meeting ang isip mo kanina. Ano babae ba?" "Huh?! What are you talking about, Anderson? May iniisip lang ako pero hindi babae." pagsisinungaling ko at sana nga lang hindi niya nahahalata.

Paikot ang pwesto at nasa likod ng mga kasali ang mga usi lang. May pagkapareho ang card game na ito sa larong pares. Magsasabay-sabay kayong ilapag ang isang card n'yo patalikod na tingin mo ay hindi mo kailangan o walang kapareha sa hanay ng iyong mga baraha. Maaari mo ng ilapag sa iyong tabi ang mga barahang may kapares na upang ang ilan na walang pares na lamang ang iyong hawak. Nasa inyong kasunduan kung counter clockwise o clockwise ang magiging takbo ng pasahan ng cards na ibababa at ipapasa n'yo. Ang may matirang pinakamataas na baraha ang siyang talo. Highest is Alas while the lowest is number 2. Maingay at naging enjoyable ang laro na si Max ang kasalukuyang namumuro sa mga panalo.

sarkastiko at may bahid ng inis sa boses nito. Napaatras siya nang makita niyang naglakad si Aslan patungo sa kaniyang kinatatayuan. She swallowed a lump on her throat because of the sudden action of Aslan. She tried to move backward but Aslan caught her waist at isinandal ito sa kaniyang lamesa. Magkalapit lamang ang kanilang mga mukha. Ramdam ni Tatiana ang mainit na paghinga ng kaniyang amo na tumatama sa kaniyang pisngi. She saw him smirked.

Those deep black eyes and intimidating aura is here again. Nakasuot na ito ngayong ng itim na t shirt that hugs his body and faded jeans. Hindi ko maiwasang hindi mapatitig sa itim na tinta sa kaliwang braso niya. Maraming nakaukit doon, hindi ko maintindihan. Umakyat ang paningin ko sa mukha niya. Bagsak ang buhok niya, hindi katulad ng huli ko siyang makita.

Kasi ganoon naman palagi. “Good afternoon passengers. This is the pre-boarding announcement for flight 89B to Italy. We are now inviting those passengers with small children, and any passengers requiring special assistance, to begin boarding at this time. Please have your boarding pass and identification ready. Regular boarding will begin in approximately ten minutes time. Thank you.”

Sinamaan pa niya ang kapatid dahil pakiramdam ni Hunter, lahat na lang ng gusto niya ay inuunahan na siya dito ni Haya. “What does 'buy the ticket after boarding' mean?” The clerk glanced at Gabe, then went back to her work. Hindi pa rin iyon maunawaan ni Gabe. “This bus is quite nice ha.” tuloy pa ng clerk na hindi na pinansin ni Gabe at Atticus.

Tumango ito matapos ay sinenyasan na ang waiter na idulog saamin ang pagkain. Habang nag hihintay ay hindi ako mapalagay mula sa pag kaka upo. Gabriel looked very serious and had a stoic expression on his face. Pasalamat ako dahil nag bukas ng topic si Alessandra tungkol sa Cargo Shipping Company ni Ellwood. "So, saiyo ang Cargo Vessel na naka daong doon?" turo nito sa Isa sa pinakamalaking barko na meron ang kompanya nila Ellwood.

tanong ni Lucas, ang boses ay bumalik sa pagiging seryoso. "Sabi po nila, it’s a gesture of goodwill. Since nalaman nilang official na ang pag-move niyo rito," sagot ni Sarah. Binuksan ni Lucas ang box. Sa loob ay isang antigong orasan na gawa sa tanso at kahoy. May kasama itong card na pirmado ng lahat ng members ng board. "An clock? Sa feng shui, bawal magregalo ng orasan, 'di ba? It means time is running out," bulong ni Sarah na parang natatakot.

Tanong ko sa sarili habang marahang ipinipikit ang mga mata, para lang pansamantalang huminto ang tibok ng puso ko. Flashback — Beach House, Isang Linggo ang Nakalipas Mainit ang gabi, ngunit ang dagat ay tahimik. Ang bawat alon ay parang bumabalot sa amin, tila ba alam ang lihim na bumabalot sa aming pagitan.