Book First Page Novels & Stories

Pinindot ko ang D******d. Pag-open ko ng app, agad bumungad sakin ang magagandang book cover. Lahat interesting at mukhang maganda, pero isang story ang umagaw ng atensyon ko. “P-pantalon Mong May Balat?” Mariin akong napalunok sa nabasa saka napakurap. Parang biglang uminit ang pisngi ko sa title pa lang. "What the hell is this?" Natatawang tanong ko. Umayos ako ng upo saka kinuha ang isang basong tubig sa nightstand.

Ehdrey’s Point of View “Babe, please, ‘wag ngayon.” Hinawi ko si Zyren nang bumababa na ang mga paghalik niya sa akin. “F* Babe!” Bigla niyang sigaw na siya kong kinagulat. Takot na takot akong napabangon habang nakatitig sa kanya. Napamura na kasi siya at first time niya lang gawin sa akin ‘yon ngayon.

paliwanag niya. Kahit hindi niya sabihin ay may ideya ako kung paano ko magagawa 'yon. "Tama na ang daldal," wika niya. "Pumili ka ng libro at basahin mo ang unang limampung pahina. Tatanungin kita pagkatapos." "Limampu?"

Halos dumagundong ang puso niya sa sobrang kaba. “Yukue Fumei No Ei,” basa niya sa mga titik na nakasulat sa cover. Binuklat niya ang unang pahina, ang ikalawa hanggang sa madako siya sa gitna nito. Nahulog mula roon ang dalawang litrato ng babae. Maganda ito pareho.

tawag niya dito. Ngunit ni hindi na ito muling lumingon pa sa kanya. Mistula itong hinahabol ng may rabies na aso kung makalayo. Iiling-iling na binuklat niya ang mgapahina ng makapal na libro. At nang dumako siya sa page one hundred forty-three ay doon niya nakita ang naka-sobre pang sulat na binanggit nito. Nakagat niya ang pang-ibabang labi habang binubuksan iyon. Apat na linya lamang ang laman niyon. Pero naroon na ang lahat ng nais iparating ni Rowan.

sabi ni Kent na akmang ibibigay na sana sakin ang aklat ngunit nagulat na lamang kaming dalawa ng bigla itong lumiwanag at kusang nagpapage turn yung mga pahina kaya agad itong binitawan ni Kent at isinuli sa mesa. "Anong nagyayari?" Tanong ko pero inilagay niya lang yung index finger niya sa labi niya na parang gusto niya ako patahimikin at binigyan pa ako ng pagmasdan-mo-nalang-kasi-look. Sabay naming pinagmasdan yung aklat na ngayo'y bumubukas sa unang pahina. Gulat na gulat lang kami ngayong nakatutok sa aklat pero mas nagulat pa kami ng may unti unting nasusulat sa unang pahina.

Binuklat niya ang libro sa unang pahina umpisa pa lang ay nakuha na agad nito ang attention niya. Masyado siyang na hook sa pagbabasa kaya hindi niya namalayan na unti-unti ng lumulubog ang araw. Wala rin siyang kamalay-malay na may isang tao na kanina pa nakamasid sa kanya.

Like how the hell did those letters printed in its page disappear just like that? That's magic! Is this that thing that their Sect Master wanted to show him? If so, what's with this book? Why did the scripts and the letter written there disappeared? Is this some kind of secret? He stared at the open book blankly as these questions played in his mind. Hindi nya alam ang sagot sa mga tanong na lumitaw sa isip ngayon. Ngunit dahil gusto nyang makahanap ng kasagutan sa mga katanungang ito ng kanyang isipan, dahan-dahan nyang nilapitan ulit ang aklat na nasa desk sabay tayo ng natumbang upuan. Pagkatapos nyang makaupo sa harapan ng desk ay maingat nyang hinawakan ang nakabukas na aklat. Makakapal

Kuryoso kung bakit ang partikular na librong ito ang nirekomenda ni Senyor, buong ingat ko itong binuklat. Unang pahina, agad bumungad sa akin ang grupo ng mga banyagang baybay. Pero nang dumapo ang mga mata ko sa ikalawang pahina, nagawa ko nang basahin ang mga nakagisnang letra at simbolo roon. Orlanthi Runes. Wow. Was it English? Nagawa kong basahin pero hindi ko pa rin alam ang meaning! Losing my patience, I ran my fingers across the book's spines and flipped through the pages in order to breathe in the scent of crisp parchment.

Bumagal naman ang hakbang ni Adee at sinabayan siya ni Justin sa paglalakad. Pinagmasdan saglit ni Justin ang mukha ni Adee. "Are you okay, Adee?" "Oo, okay lang ako. Naninibago lang ako. Sa totoo lang, first time kong pumasok sa isang bar." Nahihiyang paliwanag ni Adee. Isang malambing na ngiti ang gumuhit sa mga labi ni Justin."Wala kang dapat ipag-alala, kasama mo ako."