Boss Office Table Design Novels & Stories

Tumango ako, tiningnan ko rin siyang umikot sa lamesa at umupo sa upuan. Inilibot ko na rin ang paningin ko sa opisina niya. Kapareho lang ng design ng office niya sa bahay pero mas maliit lang ito. Dark blue ang kulay ng dingding at mayroon ring mga picture gilid na kasama ata ang mga partner niya sa negosyo. Mayroon ring isang cabinet at may mga trophy sa ibabaw nun. "Ano 'to?" tanong ko saka nilapitan ang mga tropeya na iyon. Marami kase iyon, aabot ng sampo.

Gaya ng typical na opisina, mayroong desk sa gitna at may total na tatlong upuan—isang swivel chair at dalawang wingback chair na magkaharap sa gitna ng desk for guests. Sa kanang parte ay may may katamtamang laki na shelf kung saan may ilang libro at gamit na nakapatong. Sa kaliwang parte ay naroon ang isang buong couch na may coffee table sa harap. Bukod sa mga gamit na iyon, wala na rin akong ibang nakita na espesyal dahil plain lang din ang motif ng opisina niya. Typical Rocky. Bagay na bagay din sa personality niya.

Ang ilan sa mga paintings ay mga sikat at kilala sa buong bansa. Sa dulong bahagi naman ng sofa ay mayroong water dispenser at coffee maker. Napapagitnaan nito ang lalagyan ng baso at tasa. Isang tingin pa lang ay mahahalata mo ng organisado ang lahat ng bagay sa loob kaya't napakaganda at napaka aliwalas nitong tingnan. Sa gitna ay may glass wall na naghihiwalay sa resting area at working space ng aming boss. At dahil nasa kaliwang bahagi ang pinto ay madadaanan ko muna ang sofa bago makarating sa mismong office.

I said when I noticed that nothing else is there aside from a cabinet and a table. “I usually work from home. Besides, this office is new,” he said. Marahan akong tumango bago naupo sa kanyang swivel chair. It really seems new. If he wants me to design it, then why not? I can turn this place into a pink room for tea parties. Hihi.

Nasa opisina na ako ng magiging boss ko para idiscuss ang sweldo at magiging schedule ko. Pumasok ang lalaki mula sa parking kanina dito sa loob ng opisina. "Sh*t. Siya pala ang boss" sabi ko sa mahinang boses. "What are you saying?" Sabi ng lalaki. "None sir."

Dinaanan nila ang pwesto ng secretary nito malapit sa may pinto ng opisina nito. She look around in his office, it's her first time to enter her husband office. She can't afford the beautiful manly design of his office. It's to wide and big. In the right side there a black leather sofa and long center table made of glass, flat screen tv a mini-living room to be exact. There's a big cabinet made of glass that's why she can see the folders inside. Beside of his office table and chair. Dalawang visitors chair sa harapan nito. May computer na nakapatong sa mesa nito na tatak pa ng company maging ang laptop na katabi nito. Mayroon ring nagkalat na papel sa mesa. Hindi rin nakawala sa paningin niy

Kaya naman hinampas sya ng HR sa kanyang braso. "Wag mo silang pansinin.." nakangiting sabi sakin ng HR.. Nakakatakot ba ang boss nila? Dapat na ba akong matakot nito? Pero sa nakikita ko sa mga magazines, maganda at maamo ang mukha ng anak ni Mr. Romualdo Cortez.. "Pag si Miss Zoe talaga ay hindi nag tagal dito, kayo ang gagawin kong secretary ni madam.." sabi ni HR sa mga empleyadong binibiro ako.

I locked the door before I stride towards him. Zach was sitting on the swivel chair behind his oakwood varnished office table. On his left side was a three-storey bookshelf with hardbound thick books. On his right was a receiving area, with a two-seater sofa and a lazy couch. There's a glass coffee table in the middle with a vase of blue artificial flowers. The whole office was dominated by rustic wood ambiance and white accent of wood planters on each corner. This is manly and classy at the same time.

Maliwanag ang buong office at walang gaanong gamit pwera sa nasa isang tabing gawa sa glass na aparador kung saan nakalagay ang mga achievements ng kumpanya. Napangiti ako dahil doon, napansin ko ‘din na malawak ang paligid. Mayroong center table sa gitna na napapalibutan ng mga sofa. Mukang black and grey ang theme ng office pero dahil sa kaunting gamit ay maaliwalas tignan ang paligid. “Good afternoon Ms. Irene Legazpi,” Natauhan ako ng may magsalita kaya agad akong tumingin sa pinakang upuan ng boss at nag bow dito ng bahagya.

sagot nito habang binubuksan ang pintuan para makapasok siya. Pinauna siya nitong pumasok sa opisina ng boss nila at itinuro sa kanya na maupo sa sofa na nandoon. Malaki ang opisinang iyon, mayroon tatlong malalaking upuan na nakapalibot sa isang coffee table ang nasa gitna pagkatapos ay napapaligiran iyon ng ilang bookshelves, sa pinakadulo ng silid ay ang mesa ng boss nila at nabatid niya na nakatalikod ang upuan nito.