Boss Office Table Design Novels & Stories

Kung sa labas pa lang ay nagsusumigaw na ng karangyaan, mas higit niyang dama iyon sa loob ng opisna ni Chase. Sa gitnang bahagi ay makikita ang executive desk nito. Naroon din ang high-back swivel chair nito na ang nasa likuran ay isang mataas na bookshelf. Maayos na nakalagay doon ang maraming expandable envelopes at folders na alam niyang ang mga nilalaman ay konektado sa kompanya ng mga ito.

Hindi niya alam kung ilang square meter ang kabuuan nu’n pero sigurado siya na times three ng laki ng apartment niya ang opisina ng kanyang CEO. Pagkapasok niya sa opisina ay hindi agad makikita ang CEO’s office table, kung hindi ang good for five person na hallway. Ang nasa kanang bahagi niya ay ang glass panel ng sariling conference room ng CEO. Mahigit sampung metro din ang haba nu’n, saka iluluwa ang munting sofa ng opisina, at sa pinakadulo ang office desk ng kanilang CEO.

Normal lamang itong opisina ngunit dahil wala gaanong gamit ay nagmukhang maaliwalas ang paligid. May desk at swivel chair sa gitna, tatlong organizer box sa likod, at dalawang drawer na pakiwari niya’y para sa mga personal na gamit ni Evony. Higit sa lahat, mayroon din itong mini couch na good for two person. The wall was painted with ash grey color but some of the furniture was painted crimson red—like the color of the blood. “It’s… nice,” Gabriel commented, placing Evony’s coffee on her desk as he sat on the couch nearby. “I didn’t know you have your own office.”

2m x 2m — maluwag at sobrang elegante. Sa kanan ng opisina, may sariling lounge area — may leather na sofa, center table, at malalambot na upuan. Sa kaliwang bahagi, may pantry kung saan may coffee machine, dispenser ng tubig, at ilang gamit para sa pang-araw-araw na pangangailangan. May maliit ding foldable table na nakakabit sa dingding, na pwede niyang gamitin kung may bisita siya.

This project could mean a promotion. "Ready, Celle?" tanong ng boss niyang si Sir Mike. "Ready, Sir!" sagot ni Celle, hawak nang mahigpit ang kanyang laptop. Pumasok sila sa isang napakalaking boardroom. Ang lamesa ay gawa sa dark mahogany, makintab at tila walang katapusan. Ang mga upuan ay gawa sa itim na katad. Sa dulo ng kwarto, ang mga salaming bintana ay nagpapakita ng buong siyudad. Nanliit si Celle. This room screamed power.

Maluwang. Elegante. Sa gitna ay naroon ang isang malaking executive desk na gawa sa mamahaling kahoy. Malinis. Organisado. At napaka propesyonal tingnan. May nakahandang dual monitors. Isang high-end ergonomic chair. Advanced telephone system. Digital schedule board. At mga filing cabinets na maayos na nakahanay sa isang gilid ng silid. Mayroon ding maliit ngunit eleganteng coffee station na may sariling coffee machine.

Sa gitna ng opisina ay may isang malaking mesa na gawa sa kahoy na may kulay na madilim, at sa likuran nito ay may isang komportableng upuan na gawa sa katam. Sa mga pader ay may mga larawan ng mga kilalang tao sa negosyo at mga sining. Mayroon din mga dekorasyon na nagpapakita ng personalidad ng CEO, tulad ng mga tropeo at mga sertipiko. Ang opisina ay may isang komportableng atmospera na nagpapakita ng kapangyarihan at elegansiya ng CEO. Sa isang sulok ng opisina ay may isang malaking libro na may mga aklat ng mga kwento ng mga kilalang tao sa negosyo. Mayroon din mga magasin at mga pahayagan na nagpapakita ng mga balita sa negosyo at ekonomiya.

Habang seryosong seryoso naman si Harold sa kanyang mga ginagawa ay narinig nga niya ang mahinang pagkatok sa kanyang opisina. “Come in,” sabi ni Harold at hindi na nga siya nag abala pa na tingnan kung sino ba ang pumasok na iyon sa kanyang opisina. “Ahm. Sir Harold hindi pa po ba kayo maglulunch?” sabi ng isang boses babae kay Harold. Napabuntong hininga naman nga si Harold at saka niya saglit na inilapag ang hawak niyang nga papel.

Ang dati'y preskong at simpleng ayos ng opisina ay napalitan na ng mala-influencer na istilo. Kumikinang sa unang tingin pero halatang mumurahin ang mga gamit kung titingnan mo nang mabuti. Pati nameplate sa mesa ay napalitan na rin—Deputy Manager: Samantha Rodriguez. Suddenly, someone bumped hard into Eloisa's shoulder.

Namilog ang mata ko sa pagkabigla nang mabungaran ko ang loob ng office niya. Ang kanyang table nasa sulok na, malapit na pader at sa harap nito may malaking sofa na kasya ang dalawang tao kahit humiga. Sa kabilang bahagi na dati walang kahit anong bagay ang naroon, ngayon sinakop na iyon ng mahabang mesa na pinagpatungan ng mga cctv monitor. "Bakit yan nandito?" Nagtataka na tanong ko, tukoy sa mga cctv.