Novel & Cerita Bratty In Tagalog

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

Hinaplos niya ang aking beywang sa marahan na paraan, na nagbigay ng bolta-bolthaheng kuryente sa aking katawan. "Baby, I hate your sorry. You did a very bad move tonight." Naguluhan naman ako sa kaniyang sinabi. I can't understand what he said. Pero ang malinaw lang sa akin ay hindi niya tinatanggap ang sorry ko. Pero bakit?

"Does it hurt?" "Mga tonta!" Hinarap niya ang dalawa. Napansin ko din na medyo dumadami na ang mga estudyanteng nanonood. Paano, nasa hallway kami e. Psh! "Kung sa inyo ko kaya gawin tapos tatanungin ko kayo kung masakit? Babo!" (Babo means bobo) hinarap niya ako. "How dare you slap me?" Dun ko na siya pinakawalan saka dahan-dahang lumapit na siyang ikinaatras niya. "That's just a warning, b*tch!" saka namin sila nilayasan. "Woaaaaahh! Sabi na e! Ang cool ninyo talagang dalawa." Here comes the feeling close Cris. Psh!

~Agathe~ Grabe 'yung boses na 'yon. Napa-yuko ako at napalingon sa likod, saka ako napasinghap ng mahina. Nandun na naman ang gago! Isang malaking aso ang nakatayo sa tabi niya, masiglang kumakawag ang buntot. "Right. Siya si Mishka. Mishka, kilalanin mo ang magiging asawa ko."

"Eh sa matanda ka naman na talaga bakit mo deni-deny?" "Baby, kalabaw lang tumatanda. Tigulang lagi pero paniti kay diba anagon pa ni." [A/N: I don't know how to explain this expression in tagalog but it's kinda, matanda nga pero masarap naman. Anagon is young corn 😂] Sa muling pag-atras ko naramdaman ko na ang pagtama ng pang-upo ko sa mesa nya.

Napatingin naman ako kay Antimony na nakatutok sa gadget niya. Alam ko kung ano ginagawa niya. Nagtatranslate ng tagalog to English ‘yan. “Oroa dig inte! (Don’t worry!) I will translate that later, okej? (okay?) “ sabi ko na ikiningiti naman nila. “Tack, jag mar bra (Fine, Thank you)”

Kaya naman hindi ko maiwasan na magulat, idagdag na rin ang bigla kong pagkaalala sa isang tao. Pilit akong ngumiti sa mga anak ko at saka tiningnan ang aking pamilya na nakangiting nanunuod. Mukhang narinig na nila ang dalawa na magsalita ng Tagalog dahil hindi na sila nabibigla roon. Napailing na lamang ako at iwinaksi ang pumapasok na alaala sa aking isip. Mabuti na rin ito para matuto silang makipag-usap sa ibang bata.

Inilapag nito ang dalang pagkain at mga damit. "Okay lang po, Ate. Lately, parang hirap na akong gumalaw dahil malaki na ang tiyan ko," nakangiti kong sabi. Mag-aanim na buwan na rin ang aking tiyan at magalaw na ang bata sa sinapupunan. "Sabik na sabik na ako sa paglabas ng aking pamangkin." Pinagsiklop niya ang kaniyang palad na parang bata na may regalong matatanggap.

Hyacinth. "Oo," tango ko. "Paano kung may gawing masama siya sa'yo sa room niyo?! Hindi ka ba nag-iisip?! Ginamit ka nung taong 'yon, tapos babalakin mo pang uwian!" Bri shouted.

he asked. Pagod akong umupo sa kama at nagtanggal ng sapatos. "It was fine. Sumakit lang 'yong utak ko sa pagbabagong morpoponemiko." "A what?" "Pagbabagong morpoponemiko." "Ano? Pagbabagong meralko?"