Break Up Message Novels & Stories

“You’re impossible, Paris. Bahala ka. But I’m warning you, don’t you do anything to upset Lola.” Tahimik na napangisi si Paris. “Relax, Theon. Magbi-break din naman tayo.” Confident siyang magagawa nila iyon ng maayos. Just the right timing and execution. Isa pa, wala naman kasi talaga silang feelings sa isa’t isa. “We just need to follow the right breakup formula,” dagdag pa aniya. “What?” “Heated arguments plus jealousy and misunderstanding minus communication and time, idagdag pa ang mga babae mo. That will surely equal to break up.”

I didn't bother na puntahan at abalahin sya dahil maging ako man ay abala rin sa ginaganapan kong pelikula. Its Wednesday at exactly 4 o'clock I check my phone noong nagka free time ako and i giggled when his number appeared in the screen. I was so excited to open the message ngiting-ngiti pa ako kasi ba naman sa ilang linggong he didn't update me sobrang na-miss ko sya. As i opened the message my smile fade away, the message says that he wants to cut his tie with me, he wants a break up without any explanation or reasons. At first hindi ako naniwala, sino ba namang maniniwala sa isang mensahing ganon? Isang break up message na wala man lang paliwanag?

"E' anong paki alam mo. As far as I know the last time I checked we broke up." "May paki alam ako dahil mahal kita mahal na mahal kita. Anong break, never akong pumayag. Sabi ko sa'yo pag dating ko mag-uusap tayo. Pero, anong ginawa mo nag alsa balutan ka. Paano kong may nangyari sa'yong masama? Hindi mo iniisip ang--" "Ang ano? Bakit hindi mo ituloy. "Nevermine! About this text message," wika niya sabay open at pakita dito.

"We broke up." Tumawa ako. "You broke up with her sa hindi maayos na paraan. I don't want her to hold some grudges. Just because the two of you broke up, it doesn't mean that I'll come back to you easily. I told you to fix everything." Hindi ko na siya binigyan ng pagkakataon para magsalita, sumakay na agad ako sa SUV namin. Pag-uwi ko ay agad kong ginawa ang mga homeworks ko. I also deactivated my social media accounts because my schoolmates are bombarding me their hate messages.

​I reached for my phone with trembling hands and typed: "I'm sick, Alex. But I'm coming to see you. Please don't close the door on me again." Ilang segundo nang makatanggap ako ng reply niya, ngunit ganun na lang ang pagtigil ng hininga ko nang mabasa ko ang reply niya. "Let's break up."

Sky, On stand by. By the way great job. Thunder Matamlay na muli kong sinalpak ang sarili patihaya sa ibabaw ng mattress—nang muling tumunog ang message tone ng aking cellphone. Binuksan ko ang chat app habang nanatiling nakahiga. Trina, let's break-up. Brent Namilog ang aking mga mata sa nabasa. Halos umusok ang ilong ko. This is really bullshit! Hindi naman sa nasasaktan ang puso ko pero my ego. Yes!

Simula nang tumalikod iyon kagabi sa kanya ay wala na, hindi na niya nakita pa hanggang kanina. Wala na rin naman dahilan para maghintay pa siya sa mensahe ni Midnight. Masasaktan lang siya at hindi makakapag-move on. She has to help herself. Break up is not the end of everything. Wala naman nga silang break up dahil wala namang sila. Nabuntis lang siya. Nagtataka nga siya paano nabuntis. Ibig sabihin noong lasing si Midnight ay nakabuo sila dahil hugot naman iyon nang hugot pagkatapos.

Hindi niya kayang gawin. Pero sa dami ng iniisip niya ngayon, wala na siyang oras o lakas para amuin ito. Dahil tuwing nag-aaway sila, umaabot ito hanggang kinabukasan—at sa sobrang pagod, hindi na siya makabangon sa kama. Nakatitig lang siya sa phone, hindi kayang itipa ang salitang "break up," nang biglang may dumating na namang mensahe:

Dahil ayaw niyang sumuko, agad niyang binuksan ang kanyang messages at nag-type nang mabilis, umaasang may sagot. 'Send Failed.' Isang pulang tandang padamdam ang lumitaw. Binlock siya. Binlock siya ni Surgery Master. Ang taong nagbubulong sa kanya ng matatamis na salita, ngayon ay parang isang bangungot na naglaho nang walang bakas. Walang tawag, walang mensahe, wala na siyang paraan para maabot ito.

I'm exhausted because of too much remorse. "Napapagod na rin ako, Jasper. Nakakapagod umiyak..." bulong ko habang nararamdaman ang sobrang pagod, gaya ng sinabi ko sa kanya ngayon-ngayon lang. "I can't do this shit any more. We should break up." He didn't answer. It's been a minute of silence between us. Only the heavy raindrops outside our house and my sobs can be heard. No noise faltered other than that. His line went silence. Everything around him is silent. I wonder if he's still on the line.