Bringing Back Memories Mga Nobela at Kwento

"Tama ka Pa, normal naman siya kung tutuusin, para ngang wala siyang sakit! Saka may nabasa ako na kusa naman daw babalik ang mga alaala nila lalo na kapag natulungan siya na balikan yung mga dating alaala sa isip nila.Tulad ng mga lugar na dati niyang pinupuntahan, mga tao na dati niyang nakikita at nakakasama at 'yung mga dati niyang ginagawa. 'Kasi mas madali para sa kanila na bumuo ng mga bagong alaala, kaysa balikan ang nakaraan. Lalo na kung nirereject ito ng kanilang utak dahil sa trauma. May posibilidad din na hindi na rin bumalik ang alaala nila na maaaring naroon lang sa isang bahagi ng isip nila. Ano sa tingin mo Pa, posible kayang hindi na siya makaalala?" Tanong niya kahit na al

Nanatili akong nakapikit dahil feeling ko kapag didilat ako ay nasisilaw ako sa liwanag ng araw. May mga nakikita akong mga imahe sa vision ko, hanggang sa animo Dvd player ang mga ito at nag past forward dahil sa bilis ng pangyayari. Nasapo ko ang ulo ko dahil sa sakit. Hanggang sa pagmulat ko ay mukha ni Axel, Alexa, Eric, Jessie at Sarah ang nakikita ko. Isang kurap pa ng mata ko ng na biglang rumehestro sa isip ko lahat ng memories animo nag restore ang memory ko mula sa pagkaka format.

'Balik na naman sa dati' Yan ang pagkumbinsi ko sa sarili ko.. dahil hindi na din naulit yung pagsabay namin magbreakfast.. maging ang nangyare sa amin nung gabing yon. Masakit dahil para sa akin special ang gabing yon dahil first time may nangyare sa amin sa loob ng limang taon na pag sasama namin. Pero para sa kaniya siguro dala lang ng pagkalasing niya,

" Anong nangyayari?" " I installed a paralysis humidifier sa loob. I'm glad I took the antidote for it or else dalawa tayong magiging lantang gulay dito." " Hindi nawala ang memorya mo?" " How can someone lose memory if she has unfinished businesses. " " Pero naalala mo ang past life mo!" " The chips restrained the memories of my past and alter them. Pero Nung natanggal na. My memories were restored to normal. But that doesn't mean I lost the current ones."

Hindi maintindihan ni Lola kung bakit bigla- bigla siyang kukumustahin ng binata gayong sa nakalipas na isang taon ay puro kagaspangan ang naging pagtrato nito sa kanya. "Lola, tungkol sa nangyari noong araw na iyon," wika ng binata. "Kalimutan mo na iyon, Nathaniel. Matagal ko nang kinalimutan ang nangyaring iyon," tugon naman niya.

Mahinang sinabi ni Sarah, “Iyan ay senyales ng paggaling. Kung naaalala niya ang kanyang panaginip kapag nagising siya, ibig sabihin nito na ang kanyang mga memorya ay dahan dahang bumabalik.” Si Rodney ay sobrang saya. “Gaano katagal ito aabutin?” “Tulad ng sabi ko, ito ay aabutin ng mga isang buwan. Pero kung madalas siyang nananaginip, magagawa niyang makuha ang impresyon ng mga eksenang iyon. Sa paraang iyon, ang kanyang memorya ay mababalik ng mas mabilis.” “Mababawi din ba niya ang mga memoroya niya bago makita si Catherine sa Melbourne?”

Pero sinabi nitong wala siyang maalala. Nakaramdaman naman sila ng lungkot ngunit hindi naman sila nawawalan ng pag-asawa. Pagbalik nila ng Maynila ay mag-uumpisa na ang mommy Carolina niya sa therapy nito at medication upang mapabilis ang pagbalik ng memorya nito.

Hindi na raw nila sasagutin ang mga tanong ko at hahayaan nilang kusang bumalik ang memorya ko. "Ate, I know you want to remember, but you have to be careful. If you force yourself to remember, your brain might make up memories that aren’t real just to fill in the blanks. Yon ang sabi sa amin ng doctor. Kapag daw nagiging emotional ka, pwedeng maghalo-halo ang lahat. Your mind might create memories that didn’t actually happen. I don’t want that to happen to you. Just take your time and let your memories come back naturally." Iyan ang sagot sa akin ni Scarlet nang tinanong ko siya kung ano ba ang nangyari sa limang taong hindi ko maalala! I cannot believe I can't remember those five freaking

“Yes. Music. Places. Faces. Anything emotional or connected to past events can trigger partial recollection.” Tumigil ako. Hinawakan ang braso ko. May pakiramdam akong familiar, pero hindi ko ma-attach sa kung sino o ano. Init… lamig… halimuyak… hindi ko maalala. “May example po ba?” tanong ko. Nagbigay siya ng ilang generic na scenario. “Sometimes even a song or a smell… a conversation… can bring fragments back. But be careful. Don’t force it. The brain protects itself for a reason.”

“I told you, Chester. Ayaw kong umalis. Dito na lang tayo. Besides…” I breathed heavily, trying to ready myself and tell him what I was thinking of magmula nang sabihin iyon ng Daddy sa akin kanina. There are things that I think I don’t know anymore. And if… getting my memories back would help me align the pieces that’s causing me to have an identity crisis, then I think I should seek professional help, or just do something to revive those memories, I’ve had flashbacks. All I need is to connect them to each other and hopefully turn them to something useful. Dahil sa totoo lang, the pieces of memories I had didn’t make any sense.