Broken Promises Quotes Novels & Stories

"We will never know if he will comeback or not, but you need to accept that he left you. You need to accept so you can move forward." Sunod sunod akong umiling. "I can't move forward. We promised each other. Ang sabi niya, magpapakasal pa kami." Naramdaman ko ang pag-iling ni Nikki. "It's just promises. He can break it anytime he want." Suminghot ako at pinunasan ang luhang patuloy na tumutulo sa pisngi ko.

Umismid ako matapos maalala ang kasal namin kanina. Mahina muli siyang tumawa at binigyan ng matagal na halik ang noo ko, "I don't want to make vows. I don't want to make any promises, because promises are made to be broken." Tinitigan ko siya sa mga mata para lamang malunod sa nakikita kung gaano kasuyo at ka-emosyonal ang mga mata niyang magkaiba ang kulay. Maliit akong napangiti at wala sa sariling nahaplos ang gilid ng kanyang mga mata. Natutuwa ako na nakikita ko na ang buhay sa mga iyon, hindi kagaya dati na lagi na lang galit.

“Do you even understand what I’ve become?” “Yes,” sagot ko nang walang alinlangan. “A woman broken, angry… unstoppable. But that doesn’t change anything for me. Nothing. I’m not leaving. Not because you’re whole. Not because you’re mine. But because I promised. And I keep promises.”

Kabaliwan man ang maging ganun pero hindi lang naman ako ang ganun. But things wasn't fullfil again this time. Things was become worst after I hear his promise. That I wish I didn't hear his sweet words. I just want to disappear because after his promise something happened that makes me realize that promise are meant to be broken. Not to be kept.

Matagal na niyang kinalimutan ang babae pero… bakit sa tuwing titingnan niya ito ay hindi niya mapigilan ang sarili? "I hate you, Clyde!" He gritted his teeth as his knuckles clenched. "You made me believe that you love me. You made me believe that you will never leave me. You promise." Gumaralgal ang boses nito. Gustong-gusto na niyang humarap pero hinayaan niya na ituloy nito ang sasabihin. Pakiramdam niya ay may mga malalaman siya…at sana… "Pero katulad ka lang din nila. You broke your promises. Iniwan mo ako! Iniwan mo ako sa mga oras na kailangan kita. I waited for this time. Ang tagal kong hinintay ang araw na muli kitang makikita. Pa-para isampal sa 'yo ang ka-kasinungalingan mo!"

Sinubukan kong ituon ang isip ko sa mga plato, pero halos mabitawan ko na ang isa nang marinig ko ulit si Razen. “You don’t know her the way I do. You don’t know the nights we stayed up just to talk. You don’t know the promises we made.” Nabasag ang boses niya nang sabihin 'yon. Pero sapat na para buksan ulit ang sugat ko. Kasi totoo ‘yon. Those nights… those promises… they were real. Hindi ko puwedeng kalimutan kahit anong pilit. “Maybe. But I know one thing, you broke her. And you can’t just take that back," matigas na sagot ni Josh.

My heart sank when I realized that I had broken all those promises. Itinakip ko ang aking palad sa bibig upang pigilan ang pagkawala ng malalakas na hikbi. "I'm sorry, Aia. I'm sorry. Minahal ko naman siya, napagod lang ako..." I murmured as if that was an enough reason for failing to fulfil all my promises.

“I can’t promise but I will try.” Agad kong inilapit ang mikropono sa bibig ko. “Be quiet, everyone. Let me speak to the leader,” maawtoridad kong wika na ikatatahimik nila. Tumayo ako habang ang dalawa kong kamay ay nakatukod sa mesa upang doon kumuha ng suporta. Malamig ang tingin ko sa aking ama. Hindi ko akalain na gawin niya ito. He promised me that he wouldn’t wreck the organization until we haven’t got the word justice for my mother’s death. What now? He broke our promise. He made a deal and made the organization a bet.

“I made promises at wala pa akong natutupad kahit isa.” Humarap sa kaniya si Iris. She yawned and Tor found it adorable. “We were kids back then. And besides, promises are made to be broken. Mas maganda ‘yong hindi nangangako para walang umaasa. Walang masasaktan.” Bumuntong hininga si Iris. “We really should get some sleep. Maaga pa ako bukas sa shop.”

Nagkibit-balikat si Ambrose. Nandoon ang mga ate ni Ambrose sa unang asawa ng kanyang ama. Bumati ang mga ito sa bride. Pati rin ang mga ito ay nagtaka at nahiwagaan kay Rosy. May kakaiba daw sa kanya. Nagbigay ng mensahe si Sandro. “Never break your trust because once lost, it will be lost forever.” “I will never break my promise. I will love your daughter. I love you, Rose Anne.” Ginawaran niya ng halik ang kamay ni Roxy.