Novel & Cerita Bugtong Tagalog At Sagot

Chapter 19.2: Ang Sakit ng Unang Pagkabigo Written By: Cristina de Leon PUMUNTA SILA sa batis at naupo roon kung saan may isang malaking bato sa gilid. Pinakalma muna niya ang sarili niya bago tuluyang magsalita. "MASTER WAYNE—" Mag-uumpisa pa lang ng sasabihin si Lana ay hindi na agad iyon natuloy dahil sinugod na ng yakap ni Wayne ang babae.

Nasa kanan ko siya nakatayo, nakahilig siya sa pader, ang dalawang kamay niya ay magka-cross na naka patong sa pader. "I was asking a question. You're not thinking of jumping here, right?" bakit naman inglisero ang isang 'to? Hindi ba siya marunong mag tagalog? Pano niya kinakausap yung iba naming schoolmates kung ganoon?

he asked. Pagod akong umupo sa kama at nagtanggal ng sapatos. "It was fine. Sumakit lang 'yong utak ko sa pagbabagong morpoponemiko." "A what?" "Pagbabagong morpoponemiko." "Ano? Pagbabagong meralko?"

Paano niya pa malalaman ang totoo tungkol sa bata kung naghihilik na ang lalaki ngayon? “This is your fault…” ani Beckett bago umigting ang panga nito sa inis. “Silence means yes. You just pushed me to my limits. At kung iniisip mong hindi kita sasaktan dahil babae ka, nagkakamali ka.” Beckett used the Tagalog language again—Meaning that he was annoyed. In one swift action, Beckett raised his other hand to give the woman a strong blow on the face that would surely make her unconscious.

“‘Diba bagay ka sa akin?” “What?” natatawa kong tanong habang bumababa kami ng hagdan. Isinilid ko rin sa kanyang bulsa ang kanyang cellphone. Napangiti siya. “I said, we look good together.” Napabunghalit ako ng tawa. Magkaiba kaya ang dalawang pangungusap na sinabi niya! “Ang Tagalog ng we look good together ay ang ganda natin pagmasdan kapag magkasama tayo pero puwede ring bagay tayo hindi bagay ka sa akin,” pagtatama ko sa kanya.

Katunayan ay ang Bhutanese, Spanish at Tagalog ang first official language n'ya bago ang iba. "Khyod n lu ga ci 'bdw smo?" matigas na tanong nito ngunit hindi s'ya nagpasindak sa lalaki. Baka kapag nalaman nito kung sino s'ya ay baka luluhod ito para magmamakaawa sa kan'ya. Ngunit hindi n'ya iyon gagawin dahil hindi s'ya ganong uri ng tao. Hindi s'ya ganon kasama katulad ng nakatira sa loob ng mala-palasyong bahay na nasa harapan n'ya.

Lumalaki na rin ang butas ng ilong nito palatandaan na sobrang exxagerated. Bopols din tong baklang to pag kami nahuli ng PLDT lalong wala kaming one hundred thousand. Di niya ba alam na bawal ang cellphone while driving? Ano bang pakialam ko sa Theus na yan? Anang isip niya. "Gaano ba kasi ka yaman at ka kilala yan na parang aligagang-aligaga kayo?" Simpleng tanong niya. Kunot ang noo na tinignan siya ng dalawa. Napalunok siya agad at napahawak

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.

Aaliwin s'ya nito para mahuli at mahulog sa bitag. Lihim s'yang napangisi dahil hindi lamang si Tyrone ang nag-iisip ng gan'yan. Katunayan pareho sila ng iniisip na kahit hindi nito sabihin ngunit nababasa n'ya ang nasa isip nito. "Malamang, naririnig mo na nga di ba? And it's tagalog and not tagalok gago!" kunyari ay inis na sagot n'ya rito na ikinatawa ng binata.

Isang mataray na boses ang narinig ng binata. Ang babae na nga ang nakabungo sa binata ay parang sinisisi pa nito si Isaac dahil sa nangyari, “excuse me? Ikaw itong nakabungo sakin but you are blaming me right now?” Inis na sagot ng binata. “So, should I call myself stupid for not looking?” May accent ang pagsasalita nito, halatang lumaki ito sa ibang bansa.