Bully Drawings Novels & Stories

Si Natnat naman ay pumupwesto sa table na laan para sa kanya at nagsimula ng mag-color sa drawing book. Hanggang sa tumunog ng bell hudyat na tapos na ang klase sa araw na ito. Isa-isang lumalabas ang mga bata mula sa silid, hawak ang kani-kanilang bag, ilang may hawak pang papel na may drawing o star stickers.Nagligpit na rin sila Bella sa pag-uwi dahil

Ang minaltrato niya ay isang babaeng masama ang ugali. Nang makitang may paparating na sasakyan, dinilaan ni Archer ang walang malay na si Astrid bago mabilis na tumakbo palayo. Samantala, nakauwi na si Bella. Alam na nina Hunter at Ryder mula kay Archer na na-bully ang Mommy nila. Nang makita ang bakas ng sampal sa mukha nito, hindi napigilan ni Ryder ang maiyak.

Nang matapos ay saktong tumunog ang bell ng dalawang beses hudyat na tapos na ang kanilang klase sa buong araw. Buntonghiningang tinignan niya ang sketch pad, pagkatapos ay nag-unat siya't humikab. Hinintay muna niyang umalis ang kanyang mga kaklase bago siya nagpahuli. Dumiretso siya sa library kung saan mayroon pang mangilan-ngilan na mga estudyanteng nagbabasa, o 'di nama'y nanghihiram ng libro at nagbabalik sa shelf. Muling binalikan niya ang kanyang puwesto kaninang umaga. Umupo siya't nag-isip ng mga plano kung paanong paraan niya papaslangin ang mga taong nang bu-bully sa kanya.

"Basta ang dami pang kuwento sa babaeng 'yon, sobrang tapang, pero nagiging iyakin din. Maraming kaibigan, marami rin ang naiinggit sa kanya kaya parating nabu-bully. Ang sweet-sweet pa no'n, sarap pisilin ng pisngi no'n minsan. "Buti na lang at naroon na rin ang apo ko para ipagtanggol 'yon, kawawa naman ang batang 'yon at palagi na lang siya nabu-bully." Nakahinga naman nang maluwag si Lola, si Mommy naman at Daddy ay masaya lang para sa kinukuwento ni Lola. Mukhang naengganyo rin at na-curious na makilala ang babae. Pero syempre nag-aalala rin dahil palagi pala siyang nabu-bully, kung ako kasama no'n ay hindi ko hahayaang mangyari sa kanya 'yon. Kailan ko kaya ulit siya makikita?

.Si Paulo Abilar ay hindi isang taong talagang nangangahas na manggulo. Isa siyang tipikal na bully. Kung tutuusin, hindi naman siya makapangyarihang karakter. Siya ay umaasa sa ilang mga tao sa ilalim ng kanyang utos upang dominahin ang lugar na ito. Sa katunayan, ang mga nambu-bully ay mga tapat na tao. Kung ito ay lakas ng ibang tao, maaaring makonsensya siya, ngunit pamilyar na pamilyar siya kay Shane Rosales, alam niyang hindi maaaring gumawa ng anumang kaguluhan si Shane.

Tipong kahit na binu-bully na ay nanatiling bulag ang mga taong nasa paligid niya. Ilang beses siyang nadapa sa maduming tubig na ibinubuhos ng mga bullies sa sahig na madaraanan niya. Inutusan siyang bumili ng pagkain para sa kaniya't ang masaklap ay siya pa ang taga-gawa ng mga projects ng mga ito. Masyado silang mapanghusga at mapanakit ng pisikal.

“But we moved the board.” Hindi niya gets ang lahat. Pero gets niya ang energy. “Were they scared?” seryoso niyang tanong. Bahagya akong natawa. “Some of them.” Umupo kami sa sofa. Tinignan ko ang drawing niya. Isang malaking building. May stick figure sa taas. May maliit na stick figure sa tabi. “That’s you,” sabi niya, tinuro ang malaki. “And that’s me.”