Bump In The Road Novels & Stories

anyaya ni Brits saka tumayo. "Tara!" sigaw ko. Kanina pa kami nagsisigawan, sobrang lakas kasi ng music na hindi namin marinig ang isat-isa. "Lets go!" dagdag ni Britz. Habang palalim ng palalim ang gabi ay padami pa ng padami ang mga tao sa club. The place went super busy, you couldn't move without bumping into someone. I smell the mixture of sweat, perfume and alcohol in the place.

“How the hell did she…” Bumusina nang ubod ng lakas si Damon. Nang walang bumababang driver mula sa sasakyang nakaharang sa daan, ay sumilip na siya sa bintana ng kaniyang sasakyan. “I'm giving you two minutes to move out of my way!” he shouted. “Love, hayaan na lang natin. Let's find other route. Nag-aaksaya lang tayo ng panahon. Maybe, the driver is drunk and tip–”

Isang bangga, dalawang bangga hanggang sa magsunod sunod na nga ng pagbangga ang maririnig mo sa buong paligid. Wasak na nga ang mga bintana ng kotse ni Raymond at halos hindi na nga talaga ito kakayanin pa ng sasakyan. Hanggang sa nakarating nga sa tuktok ng bundok ang sasakyan ni raymond sa kabila ng paulit ulit nga na pagbangga rito. Ngunit bago pa man nga makahinga ng maluwag si Raymond ay isang napakalaking truck nga ang biglang dumaan at muling tumama sa kanyang sasakyan.

Pagdating sa basement, agad kaming sumakay sa nakahandang itim na SUV. Mabilis na pinatakbo ni Robert ang sasakyan palabas ng gate, pinalalampas ang mga pangunahing kalsada ng syudad para dumaan sa mga mas maluluwag na bypass road patungo sa courthouse. Habang nakatitig ako sa bintana, pinapanood ang dahan-dahang pag-gising ng trapiko sa Maynila, naramdaman ko ang paglapat ng mainit na palad ni Ezekiel sa ibabaw ng nanginginig kong mga daliri.

“Manong, may flight akong hinahabol! Hindi na ba tayo uusad?” Napakamot uli ang drayber. “Eh, Ma’am, rush hour na po kasi. Malapit na po sana tayo kaya lang . . . talagang traffic.” Umirap siya. Tatakbo nga yata siya sa high heels niya. Sumilip siya sa labas ng bintana. Mahina na ring pumapatak ang ulan. ‘Cliche talaga? Para dramatic, dapat umuulan din kapag tumakbo ako?’

"A-aray..." Mahina niyang daing bago pinilit ang sariling tumayo, ngunit hindi pa man ay nakita niya nang lumabas ang bag mamaneho ng magarang sasakyang naka bundol. sa kanya. "F#ck, are you okay? Why the hell aren't you watching where you're going? You are in the middle of the damn road miss!"

Dahil siguro magkalapit lamang ang kanilang edad. Umiindayog ang ulo ni Troye habang nakikinig ng kanta mula sa paborito, at award winning singer na si Bruno Mars. Ang mga daliri niya ay malayang gumagalaw habang nasa manibela kasabay ng beat. Saglit niyang tinanaw ang mga sasakyan sa unahan. Walang kagalaw-galaw ang mga kotse sa sobrang traffic. Kasalukuyan ngayon ang binatang nasa isa sa pinakaabalang highway sa City.

Kahit hindi niya ito nakikita alam niyang nanghahaba ang nguso nito. “Well, kung ayaw mo naman ng trip to Europe, ibibigay ko na lang sa iba.” Tumayo siya at namulsa, saka lumakad patungo sa bintanang may vinyl blinds. Bahagya siyang sumilip doon. Traffic. Iyon ang unang bumungad sa mga mata niya. Bumper-to-bumper ang mga sasakyan na tila wala namang pag-usad.

Ang nasa isip ko lang ngayon ay makalayo sa kotseng humahabol sa amin. Nang makakita ako ng maliit na puwang sa harap, inapakan ko ang gas pedal. Humarurot ang kotse, lumiko kami papasok sa bypass lane. Panay tingin pa ako sa side mirror. Nasa likod pa rin namin ang itim na sasakyan. Sinusundan kami. Pilit lumalapit. Parang balak na naman kaming banggain. “Bart, drive faster. I do not want to die!” tili ni Kyline. Mahigpit ang hawak niya sa seatbelt na para bang doon nakasalalay ang buhay niya.

Habang patungo si Zack sa kanyang opisina, nagmamaneho siya nang maingat sa kabila ng pagod mula sa mga nangyari noong nakaraang araw. Tila normal ang lahat—ang traffic, ang tahimik na tunog ng radyo, at ang mahinang ugong ng makina. Ngunit biglang nabasag ang katahimikan nang may sunud-sunod na putok ng baril na dumapo sa kanyang sasakyan.