Buntong Hininga Meaning Novels & Stories

kinakabahan at nauutal kong tanong Narinig ko naman ang pag buntong hininga niya, “Kung hindi ka pa handang magsabi Abo, wag mong pilitin ang sarili mo.” Para akong nabunutan ng tinik sa dibdib ng marinig ang sinabi niya. May kung anong mainit ang humaplos sa aking dibdib. “Handa naman akong maghintay kung kailan ka magsasabi. Ang gusto kong malaman ay kung kumusta ka.”

Kung aarte-arte pa siya ay baka tuluyan na siyang mabaliw. "Sige na makikinig ako." Masuyong hinaplos naman ng nanay niya ang kanyang pisngi. Humugot muna siya ng malalim na buntong-hininga bago siya nakapagpasiya ng buo. "’Nay, kasi hindi po kasi ako totoong buntis," at sa wakas nasabi rin niya ng matatag at malinaw.

Kabanata 41 Companion NILINGON ko ang pinanggalingan ng pamilyar na boses na iyon. Hindi na ako nagtaka nang makita ko ang bulto ni Alfred sa likuran ko. Gulat nakatitig sa mukha ko.

Rinig ko ang buntong hininga niya. “Ikaw talaga ang gusto niyang humandle ng ganun. Marami dito, gustong gustong ihandle yan kasi mahal ang bayad pero di pumayag si B. Sasabihan sana kita pero nauna na pala si B sayo.” Ako naman ang napabuntong hininga.

Pagkatapos noon, napabuntong-hininga siya. Alam niyang ang malamig na enerhiya ay galing kay Nando Tisoy. Handa na sana siyang magpasalamat, nang biglang may boses na nagmula sa loob ng itim na ulap. 🕷️ Ang Banta mula sa Itim na Ulap “Mga kultivador ng Samahang Liwayway… nakita n’yo na ba ang ninuno ng Samahang Daan ng Hiwaga, si Pun Nanzi?”

Bumuntong hininga ako Gusto kong tanggalin pero ang pangit naman kung magpa-paa -paa ako sa party Muli kong inayos ang sarili bago lumabas ng banyo, pagsara ko sa pintuan ay akmang aalis na sana ako pero nagulat ako ng makita si Anton Nakasandal siya sa pader at mukhang hinihintay ako, umayos siya ng tayo ng makita ako "Are you done?" tanong nya at nilapitan ako "B-bakit ka nandito?" tanong ko pero hindi niya ako pinansin Hinila niya ang aking bewang bago bumuntong hininga, pinakatitigan niya ang aking mukha "You wanna go home?" tanong niya sa akin imbes na sagutin ang tanong ko, wala na ang masama niyang mukha at nakabalik na siya sa normal niyang ekspresyon

biro niya para mabawasan ang kaba. Natawa ito at bahagyang lumayo. Kasunod noon ay malalim na buntong-hininga. "I'm sorry, hon. Hindi ko lang talaga mapigilan ang sarili ko." hinging paumanhin nito habang sunod-sunod ang pagbuntong-hininga. Kita niya ang frustration at pagtitimpi sa mukha nito.

tanong-sagot ng binata sa tono na tila humihingi ng paglilinaw sa sinabi niya. Magkakasunod na umiling si Lena saka humugot at nagpakawala ng isang malalim na buntong hininga. Kahit ilang beses pa yata niyang gawin iyon. Kahit ilang beses pa siyang magbuntong hininga ay hindi na maibabalik ang lahat. Hindi na mauulit ang mga bagay noon. Ang masaya niyang kabataan kasama ang kung tutuusin ay unang lalaking nagpakita ng malasakit sa kanya.

ani nito nang makabalik saka ako inalalayan tumayo "Ace di naman kelangan may aalay sakin noh" ani ko "Basta aalayan kita tara na" bumuntong hininga nalang ako hayst .

may halong hinanakit na sabi nito sa kaniya. Alam niya na may karapatan din naman itong malaman ang totoo ngunit hindi naman siya naglihim dito dahil maging siya ay ngayon niya lang din naman nalaman ang totoo kaya wala din siyang kaalam-alam. Muli siyang humugot ng malalim na buntong-hininga. “Kailangan muna naming mag-usap. Kakausapin din kita mama—” hindi pa man niya natatapos ang kanyang sinasabi nang bigla na lang itong tumayo.