Buntong Hininga Meaning Novels & Stories

tumungo lamang ito tsaka bumalik sa kanyang upuan Napabuntong hininga ako ng biglang sumagi sa isip ko si kudos, siguro dapat na akong masanay na hindi ko na siya makakasabay pumasok kagaya na lamang kanina sobrang aga ko pumasok sinadya ko talaga ito para hindi siya makita. " Hoy! Kanina kapa nagbu-buntong hininga jan..Are you okey?.." napatingin ako sa katabi kong si holy.

Ngunit paano kung manaig ang kaniyang galit? Napabuntung-hininga ako. Bahala na!

Para sa amin, para sa mga bata, para sa pamilya namin. Nahigit ko ang hininga ko nang dumistansya si Agustine at lumuhod sa harapan ko. Tuluyan nang bumuhos ang mga panibagong luha sa aking pisngi habang pinanunuod siyang ilabas ang isang maliit na pulang kahon sa kaniyang bulsa.

buntong-hininga ko. “Please?” sabi pa niya habang kinurba ang kanyang labi sa isang ngiting hindi ko kailanman natutunang tanggihan. Ang ngiting iyon na tila ba kayang tunawin kahit ang pinakamatigas kong desisyon. Napailing ako habang pinakakawalan ang isang malalim na buntong-hininga. At pagkatapos ay bahagya akong ngumiti at tumango.

pigil ko sa apila nito. Bumuntong hininga ito ng malalim. "Fine,"sukong sagot niya. *bang!

ngisi nito " hindi ko sya makakausap ng maayos dahil galit ata sya sakin" buntong hininga ko " eh?? panu mo na laman na galit sya sayo at ang tanong bat sya magagalit sayo?" taas kilay nito

hanggang sa tuluyan na itong bawian ng hininga. Isang mabigat na buntong-hininga ang pinakawalan ni Romana. Itinapon niya ang yosi niyang hawak at saka dinurog iyon gamit ang kaniyang sapatos. Matalim ang matang tiningnan niya si Vincent. "Mas lalo mo lang pinalala ang init ng ulo ko," iritable niyang sabi sabay hiklas sa kuwelyo ng t-shirt nito.

Bumuntong hininga ako "I have to go, uh thank you sa breakfast." nakangiting sabe ko bago ako tumakbo. Hindi ko na hinihintay ang sasabihin niya at tumakbo nalang palayo sa kaniya. Tumakbo ako ng tumakbo sa plaza at hindi ko alam kong saan ako pupunta hanggng sa napadpad ako sa canteen n mabibilang nalang rin ang mga tao. Napahawak ako sa dibdib ko habang hinahabul ko ang hininga ko.

Bumuntong-hininga ako at pagkatapos ay sumandal na ako sa matikas niyang dibdib. Ang komportable ng posisyon ko at gusto ko ito. Naramdaman ko ang pagbuntong-hininga niya. Hinawakan ko ang mga braso niyang nakapulupot sa akin at marahan iyon na hinaplos. Alam kong may malalim siyang iniisip. Hihintayin ko na lang kung kailan siya magiging handa. Ilang buntong-hininga ulit ang pinakawalan niya bago siya nagpasya na magsalita.

"Bu stands for bungangera." Ngali-ngali ko na sapakin si Mikel nang marinig ang sagot niya. Gusto ko sana na mag walk-out, yaman din lang na mukhang minamaliit na naman niya ako. Kaso hindi ko magawa dahil umiikot ang paningin ko.