Novel & Cerita Buod Ng Mabangis Na Lungsod

Nang marinig ito ni Martin, naging pangit agad ang mukha niya. Basura? Ang kasalukuyang lungsod ng Laguna, na nangahas na sabihin na si Esteban ay isang basura, kung lahat siya ay basura, ay hindi ang buong lungsod ng Laguna ay magiging mas masahol pa sa isang basura.

“Pupunta tayo sa Baguio. Bakasyon—dalawa lang tayo. Gusto kong alisin ka muna sa Maynila, sa lahat ng gawain at panganib. Gusto kong magkasama tayo sa isang lugar na tahimik, kung saan pwede tayong malaman pa lalo ang isa't isa. Gusto kong malaman ang lahat tungkol sa iyo—mga bagay na hindi mo pa sinasabi sa akin.” Napatigil ako. Baguio—ang lungsod ng mga puno at malamig na hangin. Palagi kong gustong pumunta doon, ngunit hindi ko kailanman nakaya dahil sa pera. “Zeus, talaga ba? Pupunta tayo sa Baguio?”

Kwento niya habang nakikinig lang ako at tumigil kami sa isang tulay na gawa sa semento at ang nasa baba ay mga bangka na sinasakyan ng mga turista. Sino ang hindi magmamahal sa isang lungsod na ang mga lansangan ay gawa sa tubig, na ang mga bus ay mga bangka, at kung saan ang mga kanta ng mga gondolier ay nananatili sa hangin? Isa itong magic city, at ang pangunahing atraksyon nito sa mga turista ay ang lungsod mismo, kaya nagandahan ako lalo na ang mala relaxing na tunog ng kanta at ang pag larga ng mahina ng bangka kaya hindi ka talaga magsasawang bisitahin ang lugar. "Would you like to ride a boat?" Tanong niya kaya tumango ako dahil mukang maganda kung sumakay duon.

Agad kaming naglakad pa-una habang inaayos niya ang laptop para ipakita ang kanyang nasearch at ang ginawa niyang powerpoint. "Good day, ladies and gentlemen. Nandito kami ni Ms. Jordin upang palawakin at bigyan kayo ng kaalaman tungkol sa Mort Ville. O matatawag nating Dead City in English." Agad niyang pinakita ang mga litrato na may mga sunog na buildings, maduduming kalsada, mga taong may mga malalaki ang pangangatawan na may mga tattoo sa kanilang mga braso.

BUM-BUM-BUM-BUM! Hindi ito tunog ng mga Taiko drums ng Japan. Ito ang walang humpay na tunog ng mga sumasabog na granada, basag na semento, at umuulan na bala sa pinakamadilim na bahagi ng Maynila. Bumubuhos ang napakalakas na ulan, humahalo sa makapal na usok ng pulbura at amoy ng sariwang dugo na umaagos sa kalsada.

Ang katahimikan sa Bonifacio Global City ay hindi ang uri ng katahimikang nagbibigay ng kapayapaan; ito ay ang nakakabinging katahimikan ng isang mundong katatapos lamang mabura at muling isulat. Ang dambuhalang Cathedral of Thorns ay naglaho na parang usok, iniwan ang isang malawak na crater sa gitna ng kalsada na tila isang bukas na sugat sa balat ng siyudad. Ang itim na dome ay wala na, ngunit ang langit ay nananatiling kulay ube, nababalutan ng mga digital na labi ng "Great Deletion."

Ganito ang Maynila. Kung ikukumpara sa probinsya, malayong-malayo ang agwat. Kung doon ay tahimik, dito ay maingay. Kung doon ay sariwa ang hangin, dito ay polluted. Nakakamiss tuloy ang buhay probinsya. Kamusta na kaya sina lolo at lola? Kamusta na rin kaya si Marco? Baka sa susunod kong uwi doon, pag-aari na ng pamilya ni Marco ang halos buong lupain ng lungsod.

Tahimik ang gabi sa Manila Bay. ‎Mahinang humahampas ang alon sa pampang. ‎Ang ilaw ng lungsod— sumasalamin sa tubig na parang mga alaala na hindi tuluyang nawawala. ‎Magkatabi silang nakaupo. ‎Walang nagsasalita. ‎Pero hindi ito katahimikang mabigat. ‎Kundi isang uri ng kapayapaan na matagal nilang hinanap.

Chapter 28 Lumipas ang siyam na buwan—mabagal, mabigat, at punô ng mga gabing walang tulog. Nasa Macau na ako ngayon. Isang lungsod na kumikislap sa gabi, pero tahimik para sa isang babaeng tulad kong nagtatago sa sariling anino. Malayo ito sa Milan. Mas malayo sa Pilipinas. Mas ligtas para sa mga lihim na ayokong habulin ng nakaraan.

Matapos maayos ang kanilang tirahan, umorder sila ng pagkain at pagkatapos kumain, natulog na. Kinabukasan, Linggo, naglibot sila sa lungsod upang makilala ang paligid. Napakalaki ng Makati, punô ng mga industriya at napaka-modernong lungsod. Nasa baybayin ito, at ang pantalan ay nakakaakit ng maraming negosyo, ginagawa itong isang sentrong urbanong pang-unang klase.