Burat Ng Binatilyo Novels & Stories

Dahil ang lima pang binatilyo ay halos umaabot na ng anim na talampakan ang tangkad. Sa loob ng ilang segundo habang nakatayo siya sa harap ng limang mas matatangkad sa kanyang binata ay naihiling niyang sana ay hindi na lang siya nakialam pa sa ginagawa ng mga ito kay Rowan. Tutal naman mukha namang hindi pisikal na sinasaktan ng mga ito ang binatilyong nakayukong nakatayo lang sa paanan ng rebulto ni Emilio Jacinto. Pero hindi rin naman niya mapapatawad ang sarili niya

Ang binaril ay isang tulisan po, heneral, batay sa pananamit niya at mga sandatang dala nito," tugon ni Sarhento Guzman kay Hen. Pascua.Ang halamang namumulaklak ng kanyang itinatanging bulaklak, ang rosas. Tumango lang ng ulo ang bata bilang tugon, naghihintay sa anuman itong sasabihin pa sa kanya ni Calisto. Pagkagising nito ay nadinig ng doktor ang saglit na pag-inda ng lalaki sa kakirotan ng kanyang natamong sugat sa tagiliran ngunit may kahinaa't kaluwagan na ito na tila nasagi lamang at di na tulad kanina noong una niya itong makita. Ayaw kong may masamang mangyari sa kanyang masama bagamat ang mga katulad namin ay hinahanap upang patayin. Maririnig mula roon ang nakakaluksong mga kant

"We are from Philippine Bureau of Investigation. Pwede ba naming hiramin sandali ang bata?" Mabilis na kumilos ang bantay niya at binuksan ang selda. "Labas!" utos nito sa kanya. Umahon siya sa sahig at lumabas. Tinangay siya ng dalawang lalaki patungo sa isa sa mga silid doon. Sa loob ay nadatnan niya ang isang binatilyong nakasakay sa motorized wheelchair. Mukhang trese anyos lang ito at ang magagandang mga mata ay kasing-bughaw ng langit. Foreigner? American? Pero itim ang buhok nito at ang balat ay kakulay ng lumulubog na araw sa kanluran. Asian. Sigurado siya. Pero hindi niya matukoy kung Pilipino o ibang Asian nationality.

"Happy birthday, baby!" Bahagyang nanlaki ang mga mata ni Natasha at binati siya ng binata. Saka niya lang napansin ang hawak nitong maliit na cake. Pagtingin niya sa orasan at eksaktong twelve a.m na. Hindi niya alam kung ano ang dapat maramdaman. Nagtataka siya kung bakit binabati siya ng binata gayon ibang pagkatao ang kilala nito sa kaniya. "C'mon, don't cry."

banta niya. Walang ano-ano'y umatras ang tinawag na Bogart. "Tara! Tara!" Binitawan ng mga ito ang batang babae at nagsikaripas ng takbo. Salamat na lang sa payong na nakuha niya mula sa magkambal na mga babaeng iyon. _

Napabuga ng hangin ang binatilyo at saka niya mabilis na pinakawalan ang palaso at mabilis rin iyong bumaon sa prutas na nasa ulo ni Mang Pitong. Napuno naman ng palakpalakan ang mga taong nakasaksi at maging si Mina ay napapalakpak rin dahil sa kamangha-manghang ginawa ng binatilyo. Nagitla siya nang amkita niya ang binatilyong iyon, hindi siya maaring magkamali dahil ang binatilyong ‘yon ay si Anaceto, ang binatilyong magsasaka na kaniyang nakilala sa pagdiriwang sa hacienda ni Heneral Edilberto.

Nakatitig ang isa sa apat na binatilyo sa balot at napangiti ng matamis. “Napakabait mo, Miss,” sabi ng binatilyo na masayang tinanggap ang pagkain. “Sana maging masaya ang bakasyon niyo rito sa Cebu.” Ibinahagi ng binatilyo ang cake kasama ng apat pang kabataan.

usisa niya. "Patay na si Batik napuruhan mo po kuyang. Galit na galit si pinuno at mahigpit na pinag-hahanap si ma'am at maging ikaw. Ahh... ang ibig ko pong sabihin ay iyong, tumulong kay ma'am na makatakas." Sagot ng binatilyo. "Naghinala ba sila?"

Idiot! Nagmamadaling umalis si Gretel kasabay nang pagkuha sa baril na nasa tagiliran ng binata. Awtomatikong binuksan niya ang bintana ng kotse at itinutok ang baril sa kalaban dahilan para tumalon ito sa sobrang gulat at takot. "Hindi pa nga kita binaril natakot ka na, huh! Akala siguro ng mga kumag wala tayong dalang bar—"

Walang dapat sayangin na sandali sa mga oras na iyon. Biglang napatayo ang binata. Walang pag-aalinlangan niyang ibinato sa lalaki ang hawak na bato bago man nito nakalabit ang gatilyo. Swerte namang tinamaan niyon ang kamay nito at dahil sa kabiglaanan ay nabitawan nito ang tangan na baril.