Burning Bright Novels & Stories

Incoherent words are coming from each of them. Ang tunog ng paglamon ng apoy sa mga pananim na humalo sa hiyawan at sigawan ang prominenteng ingay na namayani sa paligid. It was defeaning. Nakakasakit ng kalooban ang namamalas sa ngayon. It was too heartbreaking. Her eyes are directed to that one man na sa unang pagkakataon ay kakikitaan ng pagsuko at pagkatalo habang nakatitig sa itaas, to the flying embers ascending to the night skies and falling back to the ground.

Para namang nakuha ng nakamaskara ang pagkagitla ko sa nalaman at siya ay nagsalita muli. "Dahil naging bampira ka sa taong iyon, bilang isang bampira, mananatili ang anyo mo noong araw na huli kang naging tao. Pinanatili din ng sumpang ito ang iyong edad sa huling araw na iyong pagkatao. Kaya naman, ang ibig sabihin nito, kahit dalawang taon na ang nakakalipas, dahil isa kang bampira, nanatili ang iyong edad na dalawamput isa na siyang ibig sabihin lamang nito ay magagawa ko pa rin ang pag-aalay sa iyo dahil dalawamput isang taon ka parin. Magagawa ko pa ring patayin ang lahat ng mga bampira sa mundo kapag mapagtagumpayan kong ikaw ay ialay muli,"

biglang lumungkot ang muka neto saka pinatay ang apoy sa lighter at humithit muli sa sigarilyo at nakapikit na dinama ang kada hithit neto "Akala ng lahat ay natupok ng apoy ang great rubern kasama ang mag-ina nya. Hindi alam ng lahat kung bakit bigla nalang pumunta ito doon at sa kasamaang palad kasama silang tatlo sa nilamon ng nagngangalik na apoy. Lahat sila nawalan na ng pag asa na muli pang makakabangon" putol ulot nito ng kinuha ang bote ng tubig ko at nabutas iyon dahil sa sigarilyo nya pero namatay ang baga noon at umagos ang tubig

Hindi na rin ako makahinga ng mabuti at tila hindi na rin ako makalalabas mula rito dahil sa mga harang sa daan. For the last time, I struggled to open my eyes, which were now aching from the dense smoke, and saw a blurry vision of the brilliant light that killed me that night.

Nakaramdam ako ng mga pakiramdam na hindi ko pa kailanman nararamdaman. That's why I let myself burn. Hinayaan ko ang sarili kong matupok ng apoy. Because I am craving for that. I cried my heart out inside my car. At nang bahagya akong kumalma ay doon lang ako nagmaneho paalis. I drove my way back to my penthouse. I am tired to feel this pain for almost everyday. I am so tired to be a robot. I am fine alone.

Is this the sign that Gabriel will be the cure of her illness—arousal dysfunction? Napaawang ang bibig niya nang bigla nitong sinubo ang kanyang utvng, at s******p na parang nangangailangan ito ng gatas ng ina. Hindi niya mapigilan ang bibig niya na hindi mapamura sa ginawa nito. Palipat-lipat ang ginawa nito sa kanyang dalawang korona. Habang ang bibig nito ay abala sa pagpapalasap sa kanya ay hindi niya mapigilan na hindi sabunutan ito. Ngayon lang siya nakaramdam ng ganito. Sana ito na ang kasagutan ng kanyang inaasam. She craves a flame that sets her body on fire.

She shivered at his cold dark voice. Mariin muna siyang napalunok bago lumingon. And their eyes met. At kung gaano kalamig ang boses nito, higit pa ang mga titig. Hindi lang kalamigan ang nababanaag niya sa mga mata nito, she can also see fire of hatred in them. Apoy na gusto nang tumupok sa kanya sa mga sandaling iyon. "Z-Zeth..." Tanging nanulas sa kanyang labi.

It made me remember those memories from my past that I badly wanted to escape and forget. Wala sa sarili akong tumawa ng marahan habang binabalik-tanaw ang malungkot na pangyayari ng aking nakaraan. "What does this mean, death by burning? Again?!" Wala sa sarili kong tanong sa hangin. I never imagine myself to be burn alive, again. Not until this happens. I was surrounded by flames in this quite and unfamiliar place like before. Only the difference is, I am in a complete darkness right now.

Isang titig na punong-puno ng apoy. Isang tingin na malamig ngunit matalim na parang espada. Dalawang reyna. Isang spotlight. At malinaw sa lahat—hindi matatapos ang laban dito.

Pero sa loob niya, isang bagyo ang humahampas, hindi matahimik, hindi mapakali. Muling bumalik sa isip niya ang eksena kanina. Ang mga mata ng kambal, malinaw at pamilyar. Ang paraan ng kanilang ngiti, at kung paanong sabay pa silang nag-bless kay Massie at Liven—eksaktong galaw na parang déjà vu sa kanya. “They both look like you…” paulit-ulit na umaalingawngaw sa tenga niya ang sinabi ni Massie kay Tamara.